Lijstje 52

Tjonge. Twee maanden geen lijstje. Ik ga de frequentie weer eens wat verhogen. Ik heb nog genoeg lijstjes liggen. Het is vaak een kwestie van lijstje samenvoegen, omkneden en herordenen. Zo ook deze. Er staan weer nummers op die tijdens het fietsen van of naar werk zat te neurieen (Long Cool Woman, I Pity the Fool, Drive). En nummers die ik toevallig tegenkwam. Zoals de live uitvoering van Roger McGuin’s Eight Miles High. Van de allereerste Rock Palast nacht. Het is wel mooi om te horen hoe hij het nummer uitbouwt tot een gitaarorgie waar Neil Young een puntje aan kan zuigen. Zugabe schreeuwt het publiek. En zo komen we in de rocksferen met een van de mooiste Sonic Youth nummers die ik ken. Kool Thing. Eigenlijk een sophisticted Motörhead nummer. En na de onderkoelde vocalen van Kim Gorden een wat ruwere, meer punky versie. Kills’Fuck the people. Na de erupties van Roger McGuin, Sonic Youth en The Kills nog een band die bekend staat om zijn ruwe,neurotische sound. Suicide. De naam lijkt het al te zeggen, maar volgens Zanger Alan Vega was de naam niet bedoeld als verwijzing naar een deprimerend einde. Verrassend noemt Bruce Springsteen Suicide als een van zijn belangrijkste inspiratiebronnen. De vaderlandsliefde van the Boss lijkt ver weg te staan van de nachtmerriemuziek van nummers als Ghostrider. Maar de link is zeker Dream baby dream. Springsteen noemt voor Nebraska als album dat door Suicide is geinspireerd. En als je ze achter elkaar hoort hoor je de overeenkomsten wel. Vega dacht trouwens bij het horen van Springsteens State Trooper, dat hij een nummer van zichzelf hoorde. Dream Baby Dream heeft Srpingsteen zelf ook nog opegnomen, en hij speelt het vaak live. The Third Bardo is gewoon een favoriet. Luister en je snapt waarom. 

Staat er dan niets nieuws in deze lijst. Nou weinig. De lp van The Turnpike Troubadoers komt uit 2012. Bij toeval ontdekt toen ik op zoek was naar liedjes over de duivel. Mooie plaat. Over de duivel gesproken. Na The Turnpike Troubadoers moest gewoon Devil in the woods van The Gun Club komen. 
En vorige week heb ik Paul Verhoeven’s Elle gezien. En die film begin ook met een liedje uit mijn lijstje met duivelsnummer. Die kon er dus ook wel in. Ook een recent nummer trouwens. Uit 2015. Daarna weer een wat oudere favoriet: de gillende versie van Joline door The white Stripes. Let wel, dit is geen parodie, Jack White houdt echt van Dolly. Rival Sons is een band veel werkt met producer Dave Cobb. Dave Cobb is nu vooral bekend als de producer van alt country lieveling Sturgill Simpson (waar ik weer niet zo veel aan vind). Kevin Morby ken ik van de website krenten uit pop. Waarop Erwin Zijleman al jaren lang iedere week enkele cd’s bespreekt. Dat hij nog tijd heeft om nog iets anders te doen. 
Tot slot een eerbetoon aan Bernie Worrell, de sympatieke jazz funk organist. Naast zijn werk bij de gang van George Clinton (Funkadelic, Bootsy Collins), ben ik ook zeer gecharmeerd van wat hij samen met all time hero Jack Bruce heeft gemaakt. 






1. Bobby Bland - I Pity The Fool
2. The Hollies - Long Cool Woman (In A Black Dress)
3. R.E.M. - Drive
4. Roger Mcguin’s Thunderbyrd - Eight Miles High
5. Sonic Youth - Kool Thing
6. The Kills - Fuck The People
7. Suicide - Dream Baby Dream
8. The Third Bardo – I’m Five Years Ahead Of My Time
9. The Turnpike Troubadours – Before The Devil Knows We Are Dead
10. The Gun Club - Devil In The Woods 
11. Raury – Devil’s Whisper
12. The White Stripes – Joline (Live)
13. Rival Sons – Good Sons
14. Kevin Morby – I Have Been Tot He Mountain
15. Parliament – Unfunky UFO
16. Jack Bruce & Bernie Worrell – Folksong
17. Jack Bruce & Bernie Worrell – The Food

x