Week 20

Ik las gisteravond op twitter dat Donald Duck Dunn was overleden. Hij was de bassist van Booker T & The MG’s. Zo speelt hij ook bas op een van de meest opwindende soulnummers die ik ken: Hold On I’m Coming van Sam & Dave. Daarom begin ik daar mee. Verder deze week maar 7 nummers. Maar dat is het voordeel als je zelf kan bepalen hoe lang je show duurt. Ik heb al wat liedjes voor volgende week, maar die pasten niet goed bij deze week.

Verder doet het me deugd dat al meerdere mensen naar Lonely Drifter Karin luisteren.

1. Sam & Dave  - Hold On I’m Coming
2. Revelation Road – Shelby Lynne
3. Older – The Dead Trees
4. Le Renard Et La Belette – Lais
5. Soul Traveler - Lonely Drifter Karin
6. Ou Va Lila Jane - Daphne
7. Default – Django Django

Week 19

Deze week was ik een paar dagen weg en dus een wat latere uitzending van mijn soort van radio. Hoewel niemand mij die vraag heeft gesteld geef ik er wel alvast een antwoord op. Ik heb een heleboel lijstjes en met een beetje inspiratie voeg je zo wat samen en dat gemengd met een dosis toeval levert wat leuks op. Zoals het feit dat ik wat Krautrock luisterde vorige week. Ik zag volgens mij ergens een naam van een Duitse band voorbij komen. Zo herinnerde ik me dat een vierend vroeger een lp van Eroc had. En zijn bekendste nummer kwam toevallig na een nummer van Mark Hollis en ik vond het wel goed samengaan. De lijst van week 19 begon met het in de shuffle afluisteren van mijn favorieten. En toen ik daar een nummer van Yusef lateef hoorde ben ik de hele cd gaan luisteren. Lateef is mijn grootste jazz ontdekking van de laatste jaren. Iemand die ook in de beboptijd begon. En nu mijn favoriete bebopper. Dat nummer van Lateef is heel rustig en daar pasten een aantal dingen goed bij. Het moest een lijstje worden met veel aandacht voor stilte. Mark Hollis staat er in omdat een Talk Talk lp net is heruitgegeven. Ook ergens op een playlist stond een nummer van Michael Rother. Daar heb ik begin jaren 80 een lp van opgenomen. En die is wel blijven hangen. Een paar maanden terug heb ik weer wat Duitse dingen zitten luisteren en Michael Rother was er een van.

Ook nog wat nieuw werk zoals de nieuwe cd van Gravenhurst, een band die ik een paar jaar terug heb ontdekt. En een nummer van Anais Mitchell. Een mooi nummer met als enige minpunt dat haar scherpe wat kinderlijke klinkende zang er niet zo heel goed bij past. Arve Henriksen’s naam kwam ik vorig jaar tegen in een stuk in de NRC over Noorse jazz. Dit nummer staat dus al bijna een jaar in mijn lijst favorieten.

En het regende gisteravond ook nog eens de hele avond en zo ontstond een perfect lijstje voor een regenachtige avond.

Playlist

1. Yusef Lateef – Rosalie
2. Arve Henriksen – Chiaro
3. Mark Hollis – The Watershed
4. Eroc – Norderland
5. Gravenhurst – Circadian
6. Anais Mitchel – Coming Down
7. Michael Rother – Feuerland
8. Sidsel Endersen – Nightsong
9. Agnes Buen Garnas & Jan Gabarek - Rosenfole

Week 18

2012 begint een beetje op stoom te komen. Eindelijk wat cd’s die een plek kunnen krijgen naast de stokoude Leonard Cohen. Het rijtje is nog wel beperkt, maar dat komt vooral omdat ik nog lang niet alles goed heb kunnen luisteren, als ik daar überhaupt nog aan toe kom. Maar dat neemt niet weg dat ik nu een mooi lijstje met nieuwe cd’s heb. Dankzij de onvolprezen Jools Holland. Ik was hem een paar jaar wat minder aan het volgen, maar het is toch wel een goed programma.

Ontdekking tot nu toe is Beth Jeans Houghton. Een Britse met een typisch Britse arty uitstraling. Ze speelt een soort psychedelische folk, die ook breekbaar en lief en som wat bombatisch is.

En de nieuwe Jack White is erg goed.

Naar aanleiding van de nieuwe Woven Hand staat er in deze lijst ook wat harde bombastische rock. Want daar is niets mis mee. Zeker als je het zo gedreven en apocalyptisch als David Eugine Edward doet. De live cd is overigens opgenomen in een kerk in Ottersum. David Eugine Edward deed me denken aan The Tea Party. En hij klinkt natuurlijk vooral als Jeffrey Lee Pierce. Daarom ook weer een nummer van die cd. Barry Ademson deze keer, ook ex Bad Seed overigens.

En als afsuioter weer iets minder bombastische rock van The Television Personalities, Zo goed als Don’t the kids just love it werd het niet nooit meer, maar dit is ook echt wel leuk. Het is ergens ook wel weer triest. Maar juist dat typische Britse maakt het zo leuk,. Het is matig gespeeld en gezongen maar zeer eerlijk en charmant.

1. Jack White – Wheep themselver to sleep
2. Beth Jeans Houghton - Humble digs
3. Alice Smith – Fake is the new real, even nog wat anders tussen door R&B van een paar jaar terug
4. Isbells – Heading for the new born (leuke pop)
5. Drendan Benson – Happy most of the time (speelt samen met Jack White in the Raconteurs)
6. Woven Hnad – Swedisch Purse
7. The Tea Party – The Bazaar
8. Barry Ademson – I Wanne Be with you
9. Television Personalities – Sad Mona Lsa

Week 17

Het lijstje voor deze week was snel gemaakt. In een oude playlist vond ik een aantalhele mooie  nummers van mij onbekende artiesten. Het zijn nummers die vooral via de prachtige weblog Songs Illinois tot mij zijn gekomen. Songs Illinois bevat vooral veel Americana. Dat war al 7 nummers. Dat lijstje heb ik aangevuld met een nummer van een cd die bij Krenten uit de pop werd besproken. En 2 nummers van favorieten van vorige week (Jeffey Lee Pierce Sessions en nog een mooi nummer van Quadrophenia. En als toetje een  nummer van The Band ter eren van het overlijden van Levon Helm. Van wie ik toevallig vorige week ook een nummer op de lijst had gezet.

1.       Danny Schmidt – Go Ugly Early. Dit nummer was de trigger voor deze lijst. De eerste tonen waren al mooi en toen hij begon te zingen wist ik dat dit nummer erop moest.

2.       Lester Chambers – Walkin’home late

3.       Will Kimbrough – You Can’’t ga home

4.       Peter Case – Ain’t gonnna worry no more. Peter case kende ik al wel. Een singer songwrtiter die in de jatren 80 wat bekendheid genoot. Maar daarna ook nog veel moois gemaakt blijkt te hebben.. Volgens mij leeft hij niet meer. Vast een tragische dood

5.       How Gelb – The Ballad of Lole Y Manuel. Howe Gelb is ook Giant Sand. Dit is met een andere band opgenomen cd met Spaanse nummers. Gelb is eigenlijk altijd wel goed, op z’n minst

6.       Jim White – A Perfect Day to Chase Tornados. Van the wrong eyed jesus, een cult cd van een aantal jaren terug

7.       Malcolm Holcombe – One Leg at a time. Ken ik via Somgs Illinois. Ik ken betere numemrs van hem, maar die staan niet op spotify. Dat zijn echt favorieten die ik heel veel gedraaid heb, daarom wel een nummer van hem

8.       Shiner Twins – Never Taken o fora n answer. Dit is volgens mij recenter

9.       Mick Harvey – Sonny Boy, Harvey speelt met Nick cave en was jaren lang zijn muzikale rechterhand. Zijn rol bij The Bad Seeds is volgens mij nu kleiner. Dit is van jeffrey Lee Pierce Sessions

10.   The Who – i’m One

11.   The Band – The Weight

Week 16

Mijn doelstelling voor een wild uurtje muziek met veel verschillende soorten muziek haalt het vaak toch net niet. Deze week een net lijstje met vooral veel country folk. De lijst bestaat uit nummers die ik de afgelopen week als favoriet heb aangemerkt. Dat zijn voor mij nummers van cd’s die ik nog een verder wil beluisteren. De cd’s waar ik niets aan vond heb ik er uitgehaald. En toen bleef er een vrij braaf lijstje over. Maar wel leuk natuurlijk. Alleen de industriële funk van Tackhead is een vreemde eend in de bijt. 

1. Gotye - Somebody-that-I-used-to-know. Omdat de Volkskrant er zo positief over was. Terecht.
2. Amadou & Mariam – Nebe miri Het zingende, blinde echtpaar uit Mali is al internationaal bekend. Dit bood hen ook de gelegenheid een plaat te maken met internationale sterren. Ik vind het resultaat wat krampachtig en het geluid nogal log, maar dat wil niet zeggen dat er helemaal niets goed aan is.
3. Anais Mitchell - Wilderland Van haar ben ik een redelijk fan. Haar nieuw cd valt me tegen. Ik heb ‘m inmiddels al bijna helemaal geluisterd. Ik luister er naar terwijl ik dit schrijf en ben nog niet uit mijn stoel opgeveerd.
4. Nanci Griffith – Never Going back. Van Nanci Griffith ben ik gewoon een groot fan. Haar nieuwe cd laat niets nieuws horen. Dat is ook weer niet zo erg.
5. Justin Townes Earle – Movin’ On. Je bent zoon van Steve Earle en vernoemd naar Townes van Zandt. Dan heb je het als artiest niet makkelijk. De muziek van zoon lijkt op die van zijn vader. Maar de cd is wel mooi.
6. Levon Helm – False Haerted lover blues. De cd Dirt Farmer staat bekend als een zeer goede van de zingende drummer van The Band. Er zijn maar weinig drummers die en drummen en zingen. Meestal gaat de drummer op het podium zingen en drumt er iemand anders. Helm is een goede zanger en deze cd is inderdaad erg goed.
7. Tackhead - Mind at the end of the tether Op spotify staat eigenlijk maar 1 cd met alleen On-U producties kwam ik laatst achter. Heb voor een Tackhead nummer gekozen
8. Cowboy junkies (Strange Love) hebben 4 cd’s in ander halfjaar tijd gemaakt. Dit is de laatste van de serie. En de kwaliteit is niet altijd even hoog, maar knap is het wel om als je 25 jaar bestaat 4 toch gewoon goede cd’s in zo’n korte tijd te maken
9. The Who.The Punk and the Godfather Ik zag Pete Townsend een nummer spelen van Quadrophenia. Ik heb via spotify al redelijk wat van The Who afgeluisterd, maar was niet onder de indruk. Ik denk dat ik Quadrophenia beter vind dan Tommy.
10. Dr. John - Locked Down. 2 weken terug ook al in de lijst, blijft goed
11. Nick Cave City in Pain. Van een cd met nummers die gebaseerd zijn op half affe nummers van Jeffrey Lee Pierce. Niet alles is even goed, maar dit wel
12. Slim Harpo. Strange love De lp Songs The cramps Taught us heb ik op een cassette staan. Dit is een wat andere cd met dezelfde titel.
13. Screaming Jay Hawkins – I Put A Spell On You. Het origineel en beste versie