Lijstje 36

Marvin Gaye kwam deze week weer in het nieuws omdat Blurred Lines van Pharell wel erg bleek te lijken diens op Got To Give It Up. En laat dat nu juist een nummer zijn uit wat ik de beste tijd van Marvin Gaye vind. Vergeet Whats going on met zijn af en toe wat drakerige strijkarrangementen en suffige nummers als God is Love. Het is de meest overschatte lp van een artiest die niet te overschatten valt. Nee, dan zijn ode aan sex, intimiteit en de geneugten van het leven: I Want You. En de lp’s die hij daarna maakte zijn minstens even goed. Daarom een selectie uit wat ik de mooiste nummers uit die tijd vin. Met als uitsmijter een bijna 12 minuten durende versie van Got To Give It Up. 


1. Got To Give It Up
2. After The Dance (Instrumental)
3. Feel My Love Inside 
4. After The Dance (Vocal)
5. You’re The Man
6. Life’s A Game Of Give And Take
7. Ego Tripping Out
8. Heavy Love Affair
9. You Can Leave, But It’s Going To Cost You
10. When Did You Stop Loving Me, When Did I Stop Living You (Instrumental)
11. Got To Give It Up

Lijstje 35

Vanmiddag kwam een nummer van de altijd vrolijke Merle Haggard in mijn hoofd opzetten (My Friends are Gonna be) strangers. Dus dat werd het begin. En zo komt er via Merle Haggard toch een deel van mijn vorige, ongepubliceerde, lijstje alsnog aan bod. Het tweede nummer is een akelige versie van Buddy Holly's Learning the game. Van een cd waarop Lemmy eens niet heel hard en ruw bonkt, maar een poging doet om zijn muzikale helden te eren. En zoals de sound van Motörhead al doet vermoeden is dat vooral Buddy Holly. Aan het eind heb ik het origineel gezet. En dan als een soort hidden track een nummer van een andere gestoorde rocker met een grote liefde voor Buddy Holly: Roky Erickson.

En daar tussendoor meer country en folk. En nog een nieuw nummer van Bryan Ferry. Van een cd van Chris Spedding. Hier hoor je trouwens hoe je met een versleten stem nog prima een mooi nummer kan zingen. Spedding speelde jaren geleden de sterren van de hemel als gitarist bij een concert van Roxy Music in de HMH. Hij was nooit officieel lid, maar speelde wel mee op tournee. Ooit leerde hij de Sex Pistols gitaar spelen. Spedding speelt trouwens op heel veel goede lp’s mee. Ook bij hem hoor je Buddy Holly terug.

Een plaat die de afgelopen weken in verschillende bladen, blogs en kranten erg werd opgehemeld is Indian Ocean van Frazey Ford. Vooral omdat de plaat is opgenomen in de Hi Studio van wijlen Willie Mitchell (Al Green Ann Peebles). Met ook een groot aantal van de muzikanten die met Mitchell speelden. Ik ben echter nooit zo’n van de Hi Sound geweest en ben dat nog steeds niet. Het klinkt nogal zompig. Oordeel zelf.

Het nummer letter in my hand vind ik zo mooi dat ik het er nog maar een keer op de lijst zet. De rest van de cd is overigens ook erg goed. Dus waarschijnlijk daarvan later meer.

1. Merle Haggard - (My Friends are Gonna be) strangers
2. Lemmy - Learning the game
3. Bryan Ferry & Chris Spedding – Gun Shaft City
4. Elage Dioef – Man of constant sorrow
5. Pieta Brown - letter in my hand
6. Frazey Ford – you got religion
7. Niki Lane – Right time
8. Nikki Sudden – Stained sheets
9. Caitlin Cantry – get up
10. Ryan Bingham – fear and saterday night
11. Dean Macgraw - the whalebone feathers
12. Buddy Holly - Learning the game
13. Roky Erickson – true love cast out all evil

Lijstje 34

Ik had vanmiddag mijn lijstje vol verantwoorde singer songwriters etc. al weer bijna klaar. Maar ik had wel eens zin in wat anders. Dus werd het een lijstje met muziek waar ik, gek genoeg, weinig verstand van heb: disco uit de jaren 80. Een aantal van deze nummers draaide ik vroeger ook wel in Diogenes. Maar het is toch allemaal wat weggezakt. Hoog tijd om het weer wat op te halen. Veel synthesizers en Linn drums. Lekker lange nummers. Enjoy!

1. Unlimited touch – I hear Music in the streets
2. Loni Gamble – could it be love
3. Chic - I want your love
4. Zapp – more bounce to the ounce
5. George Clinton – atomic dog
6. The GAP Band – Burn Rubber on me
7. Womack & Womack – Love wars
8. Ashford & Simpson – Stay free
9. Jocelyn Browne – Somebody else’s guy
10. Cameo – word up

Lijstje 33

Ik ben al bezig met het maken van lijstje 35. Dus wordt het hoog tijd om lijstje 33 eens te publiceren. Ik heb zoals gewoonlijk van een aantal nummers geen idee meer hoe ik er aan gekomen ben. Ik kijk nog eens naar de lijst en realiseer me nu pas dat van de 13 nummers er 11 door een vrouw gezongen worden. Van deze groep onbekende zangeressen, is Joss Stone de enige bekende. Maar is Viv Albertine is de messt invloedrijke. In 1979 bracht The Slits de lp Cut uit. Waarschijnlijk de eerste punk plaat van een all girl band. Hoewel punk? Viv Albertine begon als punker. Vrouwelijke punkers waren in die tijd (1976) hun leven niet zeker. Als ze naar haar ouderlijk huis ging begeleide haar moeder haar met keukenmes in haar broekzak om haar te beschermen, vertelt ze in The Telegraph. 

Cut was geproduceerd door Dennis Bovell, die ook de eerste lp van The Popgroup produceerde. Het is dus geen wilde punk a la Sex Pistols, maar een plaat vmet vooral veel reggae invloeden. Maar waarschijnlijk  juist omdat ze hun instrumenten maar zeer kort beheersten (zo’n 2 jaar) zijn ze wel in staat om een plaat te maken die wel reggae is, maar zich niets aantrekt van de regels van de reggae. Ik moet zeggen dat als ik deze plaat nu zou beluisteren zou hij waarschijnlijk niet eens op mijn lijstje favorieten komen. Maar destijds was het een plaat die een behoorlijke impact had. Niet zozeer op mij. Op mij had alleen de hoes impact.

Ik vond ook het origineel van Morning Dew. Ik dacht dat het origineel van Tim Rose is. Maar dat blijkt dus niet zo te zijn, het is van Bonnie Dobson. De eerste versie ik vond was een re-recording uit 2009. Het is misschien nogal middle of the road, maar et nummer en haar stem vind ik toch wel erg mooi,  En tussen al die buitenlandse vrouwen vond ik ook een Nederlandse vrouw die daar goed in past: Solex. Af en toe geven we Nederlandse artiesten ook te weinig credits. Elisabeth Esselink (= Solex) maakt al vanaf 1998 eigenzinnige platen, waarbij ze bestaande platen gebruikte om er een heel eigen geluid van te maken. Dit nummer is van een project waarbij ze van alle Nederlandse provincies muziek verzamelende en dat bewerkte tot een eigen interpretatie. In dit geval is dit haar visie of bewerking, of interpretatie van Drenthe. 

1. Suzanne Jarvie – Spiral road
2. Karin Menash – sangue de beirona
3. Bonnie Dobson – Birds of space
4. Belle & Sebastian – Suicide girl
5. Margot Guryan – Sunday Morning
6. Amen Dunes – Rocket flare
7. Nitin Sawhny – I ask you (feat. Joss Stone)
8. Bonnie Dobson - Morning Dew
9. Solex – Drenthe
10. Heidi Berry – One-string Violin
11. Dum Dum Girls – Cult of love
12. Viv Albertine – Never Come
13. Pieta Brown – Letter in hand
    
14. Bonnie Dobson - Take Me for a walk

Lijstje 32

Ik vond nog een lijstje met wereldmuziek van bijna 2 jaar oud. De lijst van februari 2013. Het is een hele lange lijst (5 uur muziek) met willekeurig bij elkaar gezette nummers die in het hokje wereldmuziek pasten. Maar er staat wel erg veel moois tussen. Ik moest pijnlijke keuzes maken. De lijst bevat wel veel voor mij bekende artiesten, zoa

ls Bootsy Collins, Radio Tarifa (die cd heb ik zelfs nog), Beirut, Devochka, Buika, L Peuple de L’Herbe. Er zijn twee artiesten die er voor mij uitspringen. Dat zijn dus de mensen waar ik nog niet van gehoord had. Een paar jaar geleden heb ik een cd gekocht met Bossanova. Deze Jorge Ben Jor kende ik niet. Prachtig dus. En de Amerikaanse Mia Doi Tod. Zij maakte dit jaar een plaat met covers van Bossanova nummers. Het is een zangeres die vooral platen heeft gemaakt met een jazz / World geluid. Wat uiteraard erg vaag is. Maar ik ken die platen niet. Ik heb alleen even snel haar allmusic profiel gelezen. Ik ga meer van haar laten horen. Dat weet ik zeker.

Er staat een nummer op van 14 minuten. Ik heb een paar keer op het punt gestaan het er af te gooien.

Mia Doi Tod

 Maar Jah Wobble is weer zo’n man waar ik veel sympathie voor heb. En waarom dan? Omdat hij in de eerste versie van PIL met Johnny ‘Rotten’ Lydon speelde en vooral omdat hij al heel vroeg is begonnen met het maken van World Music. Engelsen zijn er erg goed in. Allerlei rare combinaties die vooral door een goed gevoel voor humor prima bij elkaar passen. Hij komt met allerlei verrassende combinaties. En hij houdt van reggae, hundi en Arabische muziek. Ik ook.

Omdat het al een wat ouder lijstje is, is veel muziek ook ouder. Het is trouwens wel grappig om te zien dat mijn muziekcollectie zich al het ware achterwaarts vult. Zeker uit de periode rond 2005 – 2010 kom ik steeds meer cd’s tegen. Misschien dat ik beter mijn eindlijstje 2008 dit jaar kan uitbrengen.

Jah Wobble

Holden - Madrid
Howe Gelb – Notoriety
Afrocubism – Mariama
Bootsy Collins – Siente Bombo
L Peuple De L’herbe – Heart & Soul
Buika – La Falsa Moneda
Jorge Ben Jor – Mar Que Nada
Devochka – Curse Your Little Heart
Beirut – Cliquot
Radio Tarifa – La Tarata
Mia Doi Tod – Canto De Lemanja
Jah Wobble- Om Namah Shiva
Loop Guru – Olwana
Jagwar Ma – Man I Need
Bomay Dub Orchestra - Mumtaz

Lijsje 31

De flim 20.000 Days on Earth van en met Nick Cave vormde de aanleiding voor dit lijstje. De film eindigt met een prachtige live versie van Jublilee Street. Het toeval wilde dat ik daarna een liedje van Damien Rice in mijn overzicht had staan. En dat sloot perfect aan. Ik ben niet zo’n fan van van Damien Rice. Maar dit is erg mooi. En zo vulde zich rond deze twee nummers langzaam een lijstje dat weer bestaat uit toevallige ontdekkingen, nieuwe nummers en oude bekenden. Vooral van de nieuwe Bryan Ferry ben ik erg onder de indruk. Verwacht niets nieuws, maar het oude wordt weer fantastisch uitgevoerd. In 10 gloedvolle songs. 

1.  Ayub Ogada – Kothbiro
2. Dirtmusic – The Other Side
3. Davide Edwards – Rambin’mind
4. Julee Cruise – Summer Kisses, Winter Tears
5. Nick Cave - Jublilee Street
6. Damien Rice -It Takes A Lot To Knwo A Man
7. Bryan Ferry – Soldiers Of Firtune
8. Otis Taylor – Hey Joe
9. Hozier – Take Me To Church
10. Sheila Chandra – Blacksmith
11. John Grant - Marz

Lijstje 30

“Ik ken niets van jouw lijstjes” zei iemand (Karin L) enige tijd terug. Daarom begin ik dit lijstje met twee nummers die alle 45 plussers wel zullen kennen. Het zijn van die hits waarvan je denkt: “O ja die had je vroeger ook”. Zelfs radio 2 draait ze bijna niet meer. Tanita Tikaram staat nog wel in de top 2000 (op 1227). Van Angelo Branduardi hoopte ik ooit dat het soort Italiaanse chansons zouden worden. Dat is er wat mij betreft nooit uitgekomen. Ik vind zijn werk wel aardig, maar nooit meer dan dat. Een beetje Herman van Veen achtig is zijn werk. Het is in alles goed en oprecht gemaakt, het is muzikaal, het heeft diepgang. Maar zijn liedjes zijn te lief. Zijn nummers missen een edge.

Ik ken zelf trouwens ook niet alle artiesten die in mijn lijstjes staan Ik heb geen idee wie Courtney Barnett is. Ik kwam de cd en dit nummer ergens tegen. Volgens mij via Krenten in de pop. Of Claran Lavery. Gekke naam overigens.

Courtney Barnett

Het nummer Like an Angel is van The Mighty lemon drops. Maar ik ben er vrij zeker van dat ik vooral deze versie(Pop wil eat itself) ken. Vast van de zondamiddagexpres van Radio Rataplan. The Allah Las blijft een favoriete band. Het is vreselijk retro. Maar zodra je het, zeker wat harder, hoort klinkt het weer fantastisch.

Het nummer Orgone Accumulator is overigens van Hawkwind. Wat een Orgone Accumulator is zie je hiernaast.

1. Angelo Branduardi – Cogli La Prima Mela
2. Tanita Tikaram – Twist In My Sobriety
3. Pop Wil Eat Itself - Like An Angel
4. Courtney Barnett – Out Of The Woodwork
5. Claran Lavery – Left For America
6. Pop Wil Eat Itself – Orgone Accumulator
7. Mighty Lemon Drops – Happy Head
8. Popstrangers – Country Kills
9. Allah Las – I Had It All
10. Richgard Thompson – My Enemy
11. Agnes Obel – Avenue
12. Maxwell – Ascension
13. Higher Heights – The Source
14. Vashti Bunyan – Pink Sugar Elephants
15. Diana Cluck - Lucifer