zondag 13 september 2015

Lijstje 44

Bestaat er dan nog rechtvaardigheid? Op spotify staan in ieder geval nog twee nummers van de geweldige Evan Johns And The H- Bombs. Twee nummers van de prachtige lp Rollin' Through The Night. Typisch Texaanse rock. In de jaren 80 werd heel veel van dit soort muziek gemaakt: Jason & The Scorchers, Lyres, Leroi Brothers, Fuzztones, Fleshtones. De muzikanten kwamen niet altijd uit Texas, maar de invloeden duidelijk wel. De meeste van deze bands kenden ook een wat rustigere kant. Heel wat van deze (pseudo) Texanen hebben prachtige ballads gemaakt. Maar in mijn lijstjes staan normaal al genoeg ballads. Daarom alleen het ruigere werk. Hoewel ik het stempel ruig nog redelijk extreem is voor deze lijst. Het is wel wild en opwindend. Want dat was het in de jaren 80. Dit keer een historisch zuivere lijst met alleen nummers uit die jaren 80. Let vooral op het nummer van The legendary Stardust Cowboy. Verreweg het slechtste nummer van de lijst. Maar juist die valse zang, de trompet die op geen enkele manier iets te maken heeft met de rest, de drummer die af en toe helemaal de draad kwijt is en de atonale gitaarsolo geven het nummer juist haar kwaliteit. Gebrek aan kwaliteit is ook een kwaliteit. Deze bak schreeuwerige herrie heeft ook nog eens een prachtige titel: Relaxation.


Op de website Austin Chronicle staat een mooi artikel over Evan Johns uit 2012. Over de jaren 80 met Evan Johns zegt Joe Doerr van The Leroi Brothers “We were a little shocked by his drinking. One day the band went to get Johns at his hotel room and found a three-foot pile of beer cans”. Zijn drankgebruik is aan hem af te zien. Mooi, maar ook triest citaat van Evan Johns zelf: "I need to have both hips replaced, but the doctors said I wouldn't live through the surgery, I'm too weak." Inmiddels is het 2015 en het goede nieuws is dat hij nog steeds leeft. Hoe weet ik niet.

 

  1. Evan Johns And The H- Bombs – You’re A Cutie
  2. Evan Johns And The H- Bombs – Madhouse
  3. Husker Du – Don’t Want To Know If You Are Lonely
  4. Fuzztones – She’s Wicked
  5. Nomads – I’m 5 Years Ahead Of My Time
  6. Thin White Rope – Lithium
  7. Firehose – Chemical Wire
  8. Half Japanese – Bright Lights, Big City- Charmed Life
  9. Fleshtones – Brainstorm
  10. Jason & The Scorchers - Broken Whiskey Glass
  11. Long Riders – Run Dusty Run
  12. Roky Erickson – It’s A Cold Night For Alligators
  13. Lyres – No Reason To Complain
  14. The Legendary Stardust Cowboy - Relaxation
  15. Alan Vega – Jukebox Babe
  16. Leroi Brothers – Why Should I Be Suprised
  17. Big Guitars From Texas – Riot At Huntsville
  18. Cynics – Girl, You’re In My Mind
  19. Long Riders – Still Get By
  20. Cramps – Can Your Pussy Do The Dog

zondag 23 augustus 2015

Lijstje 43

Hoera!!!  Eindelijk!!, Adrian Sherwood heeft de catalogus van On U Sound op Spotify gezet. Of in ieder geval heel veel. Ik mis nog all time favorite London Underground. Dat staat wel op YouTube . 


Waar ik vooral heel erg blij mee ben is dat de meeste lp’s van de Pay It All Back serie er op staat. Daar staan pareltjes op die nergens anders te vinden zijn. Ik sprak in 2003 op een concert van Adrian Sherwood iemand die alles tot midden jaren 90 van Adrian Sherwood had. Hij was opgehouden met verzamelen omdat de output van hem toen toch echt wel minder begon te worden. Maar in de 20 jaar daarvoor was er erg veel moois. Ik hou vooral van de platen die hij met zijn “eigen” muzikanten heeft gemaakt. Vanaf midden jaren 80 begon hij ook platen van anderen te produceren, zoals Cabaret Voltaire en vooral Nine Inch Nails, die het in de VS goed deden. Met een vaste groep mensen heeft hij, in verschillende samenstelling, heel veel platen gemaakt. Bijvoorbeeld met drummer Keith LeBlanc, bassist Doug Wimbish en gitarist Skip McDonald onder de namen Tackhead, Strange Parcels en Little Axe. Dough Winbish stond ook hoog op de lijst om Bill Wyman op te volgen bij de Stones. Uiteindelijk is alleen Tackhead zanger Bernard Fowler naar de Stones gegaan. Tot de dag van vandaag (23 augustus 2015 iIs hij achtergrondzanger van The Stones. Bands die alleen met Adrian Sherwoon werken (of werkten) zijn o.a. Dub Syndicate, Singers & Players, African Head Charge, Creation Rebel. En niet te vergeten Mark Stewart & The Mafia. Dat was het eerste wat ik ooit van Sherwood hoorde. Volgens mij op een zondagmiddag bij mijn ouders thuis bij de VPRO. Ik had nog nooit zoiets gehoord. Het was reggae, maar op een manier die totaal anders was. Radicaler. Veel reggae werd vooral verwaterd tot tandeloze deuntjes, zoals 10CC of Doe Maar. Dit was serious stuff. En toch reggae.
In dit lijstje staan enkele favorieten. Het begin van dit lijstje heb ik al meer dan 2 jaar geleden gemaakt (12 april 2013) om precies te zijn. Van alle bands min of meer een nummer. Behalve van The Singers & Players. Dat is een gelegenheidsband die in verschillende samenstellingen lp’s opnam. Op de drie nummers hier hoor je 3 geweldige zangers. Bim Sherman, Prince far I en Congo Ashanti Roy. Congo Ashanti Roy was tevens lid van the Congos, de band die de beste reggae lp aller tijden hebben gemaakt. Of zeg maar gewoon een van de beste pop lp’s aller tijden. Want deze lp staat op het niveau van Electric Ladyland en What’s Going On.
Het laatste nummer is van de laatste lp van The Dub Syndicate. Er zullen ook nooit meer lp’s van hen verschijnen. De spil van The Dub Syndicate was drummer Style Scott. Die ook in de jaren 80 met zijn andere band The Roots Radics enkele tientallen lp’s (!) maakte als begeleidingsband voor producer Henry ‘Junjo’ Laws. Maar daarover een andere keer. Style Scott werd in oktober 2014 bij zijn huis doodgeschoten. Om te weten hoe goed The Roots Radics destijds waren, bekijk dan deze live-opnames met Bunny Wailer uit 1986



  1. Creation Rebel - Starship Africa section 4
  2. New Age Steppers & Creation Rebel last Sane Dream
  3. New Age Steppers -  Some Love
  4. Mark Stewart & The Mafia – Liberty City
  5. The Mafia - Hallelujah
  6. Dub Syndicate – No Alternative, but to fight
  7. Singers & Players (feat Bim Sherman) - Revolution
  8. Singers & Players (feat Congo Ashanti Roy) - Moses
  9. Singers & Players (feat Prince far I) – Quante Jubila
  10. African Head Charge – Throw it away
  11. Suns of arqa – acid tabla dub
  12. Lee Perry – Secret Laboratory
  13. Strange Parcels – Danger
  14. Little Annie – Bless those
  15. Little Axe – Never turn back
  16. Revolotionary Dub Warriors – Irie Warrior
  17. Adrian Sherwood – Nu Rizla
  18. Dub Syndicate (feat Bunny Wailer) – Bless My Soul

maandag 10 augustus 2015

Lijstje 42

Tja, en zo zit je in de trein met The man who shot liberty Valance van Gene (self)Pitney in je hoofd. Niet echt een zomerhit. Maar de grootste kitscherige arrangementen maken het toch ook in deze tijd van het jaar verteerbaar. Ik vond het wel weer tijd worden voor een lijstje. Met nummers die niet echt geheel zomers zijn, maar in deze tijd van het jaar goed te verteren zijn. Ik heb weer wat andere reserve lijstjes geplunderd en dat aangevuld. Allereerst met een nummer van de nieuwe lp (tegenwoordig mag je weer lp schrijven, hoewel ik zelf geen werkende platenspeler meer heb) van The Pop Group. 




Ik kwam het bij toeval tegen. Ik ben vooral fan van hun later werk, van na The pop Group. Uiteraard van het Mark Stewart, maar nog meer van het werk van Gareth Sager: het genie achter The Pop Group, maar ook achter Rip, Rig & Panic en de totaal over de kop rockband Head! In een kort filmpje over de nieuwe lp van The Pop Group geeft mark Stewart ook aan dat alle nummers beginnen met een idee van Gareth Sager. Ik heb ook het optreden van hen op Glastonbury bijgevoegd. Daar hoor je vooral ook hoe goed drummer Bruce Smith is.
De nieuwe combi Franz Ferdinand en Sparks (FFS) vind ik verrassend goed passen bij The pop Group. Als extraatje heb ik ook een nummer van een solo lp van Sager toegevoegd. Je moet er wel van houden, van deze vreemde mix van surf en free jazz.


Ook bleek ik niet al het werk van favoriet Joan Osbourne te kennen. Ik hoorde bij toeval weer een nummer van een lp van haar. Het is een cover van een erg mooi, maar relatief onbekend nummer van John Mayall (Broken Wings) maar dat past minder bij de tijd van het jaar. Daarom een ander nummer van deze fantastische plaat met covers. Als voorafje vind je een aantal New orleans funk nummers. Met o.a. het nummer waar Beck’s Loser opgebaseerd is.
Om in de sfeer van de vorige lijst te blijven twee nummers uit de categorie power pop met zangeressen (Dum Dum Girls en Joanna Gruesome).
Ik wilde nog meer nummers op de lijst plaatsen. Maar spotify weigert er meer nummers zij te plaatsen. Het zal wel een boodschap van de goden zijn dat het lijstje af is. Als afsluiter een nummer van Mark Springer. Die is ook vooral “bekend” als de begenadigde en geschoolde pianist van Rip, Rig & Panic.
tot slot nog een link naar een concertrecensie van The Pop Group. Ze waren trouwens ook op Best Kept Secret. Helaas gemist. Lees hier een interview met hen. 

  1. Gene Pitney - The Man Who Shot Liberty Valance
  2. Dr. John -  Those Lonely Lonely Nights
  3. Johnny Jenkins - Walk On Guilded Splinters
  4. Joan Osbourne – Plaything
  5. Dum Dum Girls – Rimbaud Eyes
  6. Joanna Gruesome - Madison
  7. Gareth Sager – Hanging Lo With The Hi Waisters
  8. The Pop Group – Mad Truth
  9. FSS – Police Encounters
  10. Roisin Murphy  – Evil Eyes
  11. Mark Springer (Rip, Rig & Panic) – She Gets Hungry At Night etc


zondag 19 juli 2015

Lijstje 41

In mei 2013 ontdekte ik The Primitives.

Twee jaar later ben ik nog steeds onder de indruk van hun liedjes. Het is powerpop met een duidelijk jaren 80 inslag. Power pop is niet mijn favoriete genre. Maar de liedjes van The Primitives zijn erg mooie en puntige pop nummers. Primitief zijn de nummers niet echt. Maar wel basaal. Een gitaarrif, wat galmende orgel,een drumpatroon op ongeveer het niveau van Mo Tucker (VU), en een wat galmende en lichtelijk onschuldige zang, De nummers lijken misschien iets op elkaar. Maar nooit te veel. En vooral: de meeste liedjes zijn gewoon goed.
Alleen liedjes van The Primitives is wat saai. Er is ook een goede best of. Dus heb ik het aangevuld met invloeden vooral Velvet Underground en Ramones vallen op. En Blondie, maar daar hou ik niet zo van. Ook hoor ik invloeden van Yardbirds en Jefferson Airplane. En daarnaast enkele tijdgenoten: Jam, Swell Maps, Triffdis en The Jesus and Mary Chain. Waar ik de volgende uitspraak op de Allmusic Guide over vond:
Arguably Psychocandy is an album with one trick and one trick alone -- Beach Boys melodies meet Velvet Underground feedback and beats, all cranked up to ten and beyond, along with plenty of echo. However, what a trick it is.
En als uitsmijter een nummer van Franz Ferdinand. Bij het beluisteren van dit nummer kreeg ik de melodie van Pretty Belinda in mijn hoofd. Misschien ben ik de enige die de overeenkomst hoor.. Zo niet, laat het me weten. 28 nummers in1 uur en 20 minuten. Zo hoort het.


  1. The Primitives – Spin-O Rama
  2. The Primitives -  Way Behind Me
  3. Triffdis – Plaything
  4. The Primitives - Crash
  5. The Primitives - Shadow
  6. Jefferson Airplane – The Ballad Of You And Me & Pooneil
  7. The Primitives – Shadow (Guitar Version)
  8. Yardbirds – Heart Full Of Soul
  9. Jesus And Mary Chain – You Trip Me Up
  10. The Primitives – Really Stupid
  11. Swell Maps – Read About Seymour
  12. The Primitives -  Lose The Reason
  13. The Jam - Town Called Malice
  14. The Primitives - Petals
  15. Ramones – Sheena Is A Punk Rocker
  16. The Primitives – Dandelion Seed
  17. The Primitives Spacehead
  18. Ramones Rock ‘N Roll High School
  19. Jonatan Richman – Astral Plane
  20. The Primitives – Give This World To You
  21. Velvet Underground - I Can’t Stand It
  22. The Romantics – What I Like About You
  23. The Primitives – Out Of Reach
  24. Bo Diddley – You Can’t Judge A Book
  25. Joanna Gruesome - Madison
  26. The Primitives - Empathise
  27. Franz Ferdinand – Right Action
  28. Chris Andrews - Pretty Belinda

woensdag 3 juni 2015

Lijstje 40

In de NRC van 1 juni bespreekt Hester Carvalho een aantal electropop cd’s. Zo goed als zij die cd’s vindt, vind ik ze niet. Maar er zaten wel erg goede nummers tussen. Ik ben eens gaan kijken op een lijstje van spotify zelf die ik ooit bewaard had en daar vond ik ook een paar juweeltjes tussen zitten. Zoals bijna altijd val ik vooral voor de nummers waar een ik een mooie omfloerste vrouwenstem hoor. 

De enige vrouw die niet echt in het rijtje hoort is Florence (van + The Machine). Die cd vind ik bij eerste (en waarschijnlijk laatste) beluistering tegenvallen. De vorige studioplaat vond ik erg mooi. Op die cd wist ze haar gevoel voor drama nog binnen de perken te houden. Nu is het wel erg veel galm en loeiende crescendo’s. Er staat wel 1 heel mooi nummer op. Live weet ze dat gevoel voor drama ook mooi vorm te geven. Met haar handelsmerk smachtend wat rechts omhoog kijken, versterkt dat helemaal. Daarom als extraatje een video van Water Gave Me. Door dit ene nummer en de manier waarop ze het live brengt, is ze al een favoriet geworden. Ook al brengt ze nooit meer een fatsoenlijke plaat uit.





  1. Ibeyi – Oya
  2. Sivu – Can’t Stop Now
  3. Glasser – Tremel
  4. Beacon – L1
  5. Beacon – Bring You Back
  6. Banks – Beggin For Thread
  7. Elliot Moss – Best Light
  8. Marian Hill – Lips
  9. George Fitzgerald – Full Circle
  10. Florance + The Machine – Long & Lost
  11. Unknown Mortal Orchestra – Can’t Keep Checking My Telephone
  12. Applescal - For Lovers
  13. Jamie Xx - Seesaw

Zo dit is weer eens wat anders dan al die lijstjes met country en folkzangers. Daar heb ik trouwens ook al wel een mooi lijstje over liggen. Misschien meer iets voor een slechte zomerdag. 

zaterdag 9 mei 2015

Lijstje 39 Blues

Elmore James
Tussen mijn 16e en 18e was ik een groot bluesfan. Het aanbod blues was in de bibliotheek van Zelhem vrij beperkt. Dus ik heb in die tijd ook weer niet heel veel kunnen luisteren. Het waren vooral Chicago blues die ze hadden. En dan vooral Chess: Muddy Waters, Howlin’ Wolf. Elmore James. Daarna werd mijn belangstelling minder, maar dat wil niet zeggen dat ik niet meer naar blues luisterde. Altijd was er zo af ent oer wel een bluesnummer. En sommige lp’s uit die tijd koster ik nog steeds. Vooral A Hard Road van John Mayall. Ik daarom wat bluesnummers die ik in de loop van de jaren veel luisterde eens bij elkaar gezet. In een soort van chronologische volgorde. Het is een waardeloos overzicht in termen van representativiteit. Maar daar ging het ook niet om.


Het zijn vooral klassiekers die in dit lijstje staan. Als ik ooit nog eens een lijstje maak met nummers over drank, dan komt het nummer van Memphis Slim er in ieder geval in. Verder komt de stem op het nummer van Chicken Chack misschien bekend voor. De zangeres is Christine perfect. Iedereen kent haar. Tegenwoordig draagt ze de naam van haar ex-man McVie, of te wel Christine McVie van Fleetwood Mac. Zij is mijn favoriet van de later Fleetwood mac. Haar Songbird is het hoogtepunt van Rumours.

LITTLE AXE


  1. Memphis Slim - Beer Drinkin’ Woman
  2. Sonny Boy Williamson – Help Me
  3. Elmore James – It Hurts Me Too
  4. Buddy Guy – Worried Mind
  5. T-Bone Walker – Call It Stormy Monday
  6. Freddie King – Going Down
  7. Otis Rush - So Many Roads
  8. Albert King - Personal Manager
  9. Shuggy Otis - Sweet Thang
  10. Johnny Taylor –I Got To Love Somebody’s Baby
  11. Don Covay – Homemade Love
  12. John Mayall – Broken Wings
  13. Alex Korner – I Thought I Heard The Train Whistle Blow
  14. Chicken Shack – When The Train Comes Back
  15. Little Axe- Midnight Dream
  16. C2C – Down The Road
  17. R.L. Burnside – Let My Baby Ride




zaterdag 2 mei 2015

Lijstje 38

In dit lijstje staan 2 nummers die ik minstens 20 keer gehoord heb de afgelopen weken. Stormbringer van John Martyn en een cover van een John Martyn (Run Honey Run) van Morchebaa. Het origineel van Run Honey Run is overigens lang niet zo goed als de cover. John Martyn valt wat mij betreft in dezelfde categorie als Willie Nelson. Het zijn niet alleen zijn liedjes maar vooral de manier waarop hij ze voordraagt. Ryley walker maakt een cd dit jaar. En die heeft ook sterke John Martyn invloeden. 
Een andere factor in dit lijstje is de film Frank. Bij het zien moest ik meteen denken aan Captain Beefheart. Die associatie staat overigens in iedere recensie. Ook de naam Syd Barrett valt. Ook dat is weer logisch. Tussen beide legendes staat een nummer uit de film Frank, gezongen door acteur Michael Fassbender. De echte Frank (Sideways) wilde me nog niet echt bekoren. Maar misschien later wel.
De twee Franse bijdragen zijn afkomstig van een lijstje van Ernst Gonlag. Opzoeken die man: die heeft meer leuke lijstjes. 

Captain Beefheart – Hot Head
Michael Fassbender – I Love You All
Syd Barrett – No Goof Trying
John Martyn - Stormbringer
Morchebaa - Run Honey Run
Lavender Diamond – Like An Arrow
Eleni Mandell - Put My Baby To Bed
Ryley Walker – On The Banks Of 
Thomas Fersen – Monsieur
George Brassens – Pauvre Martin 
Wille Nelson – Sad Songs And Waltzes