Week 26

Deze week in deze week vooral nieuwe muziek. Inmiddels heb ik wel redelijk wqat goede cd’s gehoord in 2012. Het aanbod is nog niet overweldigend. Een van de beste cd’s hoorde ik afgelopen week. Alt-J is zeer divers en klinkt iedere keer anders. Het klinkt ook alsof ze allerlei gastzangers hebben. Er is een nummer bij waarin je zou zweren dat Bryan Ferry het zingt. Broken Water is wat onevenwichtig. Maar wel weer eens een lekkere rock plaat. Ik was verrast door de kwaliteit van de nieuwe Patty Smith. Ik vind dat er in de pers wel erg met haar gedweept wordt, maar de cd is beter dan verwacht. Van My Brightst Diamond las ik een recensie van een concert. Klonk interessant. De cd ( van 2011) is ook goed. Een aantal dingen zaten verder al eerder in de lijst. N een paar nummers zijn zeg maar nummers van cd’s waar verder niet zo veel aan is. Uitzondering is Mr. Day dat is een soort retro soul. Daar ben ik nog niet helemaal uit of ik dat leuk vind. Het is in ieder geval niet zo leuk als ALT-J, dat vind ik meteen geweldig. Van die nummers waarvan je meteen opveert als je ze hoort. Tot slot nog twee oude bekenden. Iain Matthews is van vorige week en vanwege goede kwaliteiten geprolongeerd. En Steelye Span draai ik al het hele jaar door. Dit nummer vaak voor het slapen gaan. De instrumentaties van Steelye Span zijn af en toe wat saai, saaie gitaar° en drumpartijen. Maar vooral de vocale arrangementen zijn heel goed. Dat hoor je in zo´n a-capalla nummer helemaal wat hen zo goed maakt. 

1. Alst-J – Tessellate
2. Broken Water – Underground
3. Patty Smith – Mosaic
4. Father John Misty – Misty Nightmares 1 &2
5. Mr. Day – Right On
6. Y La Bamba – Ponce Plato
7. Django Django – Hail Bop
8.  Berry – Brune
9. Beth Jeans Houghton – The Barely Skinny Bine Tree
10. My Brightsts Diamond – Be Brave
11.  Egbert Detrix, Iain Matthews – Gone Is Gone
12. Steelye Span - Gaudette

Week 25

Deze week 2 keer Giant Sant, twee keer Bobby Womack, 2 keer Jim Ford en 2 keer Wayfairing Stranger. Vorige week had ik een nummer van Bobby Womack in de lijst gezet. Blijkt hij een nieuwe cd te hebben gemaakt. Met daarop ook een nummer dat hij samen met Jim Ford heeft geschreven. En laat ik nou net een nummer van Jim Ford al voor deze week te hebben geselecteerd. Te weten zijn versie van Sam Cooke’s Chain Gang. En Sam Cooke was de muzikale mentor van Bobby Womack. Womack trouwde na zijn dood met de vrouw van Sam Cooke. De recensies van de cd van Womack zijn zonder uitzondering lovend. Maar ik ben nog niet onder de inruk. Ik vind vooral het songmateriaal niet zo sterk. Het dreutelt allemaal een beetje door. Fenomenaal is de cover van Womacks I’m Through Trying To Prove My Love To You van Millie Jackson.

Verder heb ik twee versies van Wayfairing Stranger opgenomen in de lijst. Ik zocht de versie van Rainer Patcek, maar die staat niet op spotify. De versie van Eugine Edwards (Woven Hands, 16 Horsepower) is ook erg goed. Het is een traditional en daarom vond ik het ook wel leuk om een oudere versie op te nemen. Ik zag dat Bill Monroe het heeft opgenomen. Dat is de “uitvinder” van de blue grass, het genre waar tegenwoordig Alision Kraus de uitblinker is. En ik ken Monroe helmaal noet. Mijn eerste kennismaking smaakte naar meer.

En Rainer Patcek speelde met Giant Sand. En Giant Sand speelde weer op een tribute aan hem. Die cd is ooit gemaakt omdat Rainer kanker had en geen geld had om chemo therapie te betalen. muzikanten zijn niet verzekerd. Rainer is een paar jaar gelden overleden. Omdat er ook een nieuwe Giant Sand is, heb ik maar gewoon 2 nummers van hen opgenomen. Inner Flame vind ik trouwens een van de mooiste nummers van Giant Sand. Speelden ze 2 jaar terug ook tijdens hun concert dat ik zag. Goed concert overigens.

Ik weet niet meer via welke link ik op Iain Matihews kwam. Hij speelde een kleine rol in de Folk eind jatren60. Volgens mij zag ik dit op de website van De Wissel (link invoegen). Dit is heel iets anders wat het normaal maakt (hij maakt tegenwoordig Americana).

Aan het eind nog een curiosum. Sunday Girls is een nummer van Blondie dat ik alleen maar ken in deze rare versie. O ja en ik luiterde bij toeval naar Jason Ringenberg: kwam voorbij in de shuffle.

Bobby Womack

1. Giant Sand  - Inner Flame
2. David Eugine Edwards - Wayfairing Stranger
3. Jim Ford – Chain Gang
4. Jason Ringenberg – The Last Ride
5. Iain Matthews & Egbert Derix – Gone Is Gone
6. Bill Monroe - Wayfairing Stranger
7. Giant Giant Sand – Forever and a day
8. Millie Jackson  - I’m Through Trying To Prove My Love To You
9. Bobby Womack – What even Happend To The Times
10. Family Fodder – Sunday Girls

 
 
 

Week 24

De afgelopen week heb ik wel redelijk wat in de trein gezeten, maar veel graat en weinig muziek geluisterd en thuis was ik ook niet zo veel (avond 4 daagse). En dus wordt het een lijstje met wat bekende muziekjes die ik relatief snel in elkaar heb gezet.Luisteren kun je ook vanaf hier.

Ik ben begonnen met een nummer dat ik graag wilde horen (MC5), een nummer dat ik mijn hoofd zat (Spill The Wine) en een nummer van een cd dat recent opnieuw is uitgebracht (Small Faces). En de rest heb ik er bij gezocht. Waarbij Who Do You Love van Ronnie Hawkins nog wel bijzonder is. Ik ken het nummer in een andere uitvoering. Op de versie hier speelt The Band (o.a. Levon Helm, Robbie Robertson mee. 

1.       MC5 – Skunk

2.       Eric Burden & War - Spill The Wine

3.       Small Faces – Song of a Baker

4.       Wilson Picket – Stag o Lee

5.       The Free – Over the green Hills pt 1 / Worry

6.       Bobby Womack – Superstar

7.       The Groupies – Primitive

8.       The Spades – We Sell Soul (eerste single van Roky Erickson, 13th Floor Elevators)

9.       Ronnie Hawkins - Who Do You Love

Roky Erickson

Week 23

Vorige week heeft dit radiostation een weekje overgeslagen. Ik heb ook helemaal geen spotify geluisterd. Ik heb alleen maar in de auto gezeten met 3 cd´s bij me.

Mijn plannen werden daardoor doorkruist. Zo had ik al een mooie lijst met een groot aantal Franse popsongs gemaakt. Maar die vind ik weer helemaal niet passen bij mijn stemming en het weer. Kortom het wordt allemaal anders,

Om de niet-liefhebbers niet te veel in de weg te zitten. Ik ben nogal een reggaefanaat en veel mensen houden er juist niet van. Alleen het eerste nummer is reggae.

1. Israel Vibration - Dragguing me Down Een zogenaamde discoversie van het nummer Weep & Mourn. Het is van mijn eerste echte reggae lp. Nog steeds waanzinnig goed. Deze versie van dit nummer heb ik pas enkele jaren. De lp kocht ik in 1981
2. Nanci Griffith - Turn Around Tja, altijd goed
3. Percy Sledge - Cover me. Dit nummer kwam zondag in mijn hoofd opzetten
4. Gun Club - The Light of the world
5. Nick Cave - City in Pain  Ik zag dat er van dit nummer ook een, hele slechte, clip is gemaakt.Nummer is Jeffrey Lee Pierce (= Gun Club)
6. Arno - Eenzaam zonder jou. Dit kwam ik toevallig tegen. Een tribute van Belgische bands aan Wil Tura. Het schijnt dat Arno in het Nederlands zingt
7. Wussy - Skip Ik heb geen idee hoe ik aan dit nummer kom. Ik kwam het tegen in mijn favorieten en het bevalt me wel.
8. Dr. John - Ice Age, van zijn zeer goede nieuwe cd
9. Linda Thompson - Katy Cruel Een soort comeback cd was dit van een paar jaar terug.
10. Julia Stone - This Love,
11. The Cult - A Pale Horse/ De resensis komen superlatieven te kort. Ik ken de band eigenlijk niety zo goed. deze cd is geproduceerd door Chris Goss (van superband Master of reality) maar klnkt ook wel wat modderig. Ook Rick Rubin (superheld producer) heeft een cd van hen geproduceerd, net als overigens het meesterwerk van the Masters of reality)

Week 21

Afgelopen week heb ik een nacht in het ziekenhuis geslapen. En wat doe je op zo’n avond in het ziekenhuis: precies, muziek luisteren.De lijst staat hier. Ik had een Uncut van begin 2011 meegenomen. Die had ik ’s middags uit. En ’s avonds ben ik wat dingen uit dat tijdschrift gaan luisteren. En zo kwam dit lijstje tot stand. Alleen het eerste nummer heb ik niet ter plekke geluisterd. Dat ken ik al van voor tot achter. Maar is het meest toepasselijke nummer voor een nacht in het ziekenhuis: Night Nurse van Gregory Isaacs. In de Uncut stond ook een recensie van 4 (!) live cd’s dubbelcd’s van Jefferson Airplane. Ze werden alle 4 zeer lovend besproken. Dus heb ik het een en ander van die cd’s geluisterd. Van Jefferson Airplane bestaan zo’n stuk of 10 (!) live cd’s, inclusief Woodstock. Maar mij ontgaat toch volledig waarom er zo veel liveplaten van hen zijn. Ik vind ze in 1966 niet zo heel veel anders klinken dan in 1968. Maar ik heb altijd een zwak voor Jefferson Airplane gehad. Vooral voor singles als White Rabbit. Sinds 2007 is It´s No Secret mijn favoriet. Maar na het luisteren van zo veel Jefferson Airplane moest er wel een nummer in deze aflevering. Terry Reid is een geval apart. Eind jaren 60 werd hij door Jimmy Page gevraagd om zanger te worden in zijn nieuwe band. Maar wilde niet en raadde Robert Plant aan. De rest is geschiedenis. Reid had natuurlijk een in commercieel opzicht  waardeloze carrière. Zo schijnt dat te horen. Zijn lp´s zijn ook niet echt Led Zeppelin achtig. 

Eigenlijk hoort Father John Misty niet in de lijst thuis. Die heb ik pas een dag na het ziekenhuis geluisterd. Father John Misty is een pseudoniem voor de ex/drummer van The Fleet Foxes. Zijn cd wordt vergeleken met Gram Parsons, Nick Drake en Skip Spence. Volstrekt idiote vergelijkingen. De plaat mist vooral de emotionele diepgang en lijkt toch vooral op………. The Fleet Foxes. Ik had ´m al geschrapt van mijn lijstjes maar wilde nog een keer luisteren. En toen bleek het een hele goede zondagmorgenplaat te zijn. Dat is wel een hele andere categorie als de heren waar hij mee vergeleken wordt. Gram Parsons maakt niet echt platen om eens rustig de ochtend mee door te komen.

Tot slot nog iets over een nummer dat er niet op staat: On The Wings of a Nightingale van The Everly Brothers. Een van mooiste post Beatle nummers van Paul McCartney. Maar dat staat helaas niet op spotify.

1.       Gregory Isaacs - Night Nurse

2.       Betty Wright – I’m Getting Tired Baby

3.       Jefferson Airplane – High Flying Bird (Live 25-11-1966, We have Ignition)

4.       Steve Wynn – No One Ever Drowns

5.       The Soft Boys – Tonight\

6.       Ray Lamontagne – New York City ‘s Killing me\

7.       Jim Sullivan – Plain As Your Eyes Can See

8.       Terry Reed River

9.       Father John Misty

Week 20

Ik las gisteravond op twitter dat Donald Duck Dunn was overleden. Hij was de bassist van Booker T & The MG’s. Zo speelt hij ook bas op een van de meest opwindende soulnummers die ik ken: Hold On I’m Coming van Sam & Dave. Daarom begin ik daar mee. Verder deze week maar 7 nummers. Maar dat is het voordeel als je zelf kan bepalen hoe lang je show duurt. Ik heb al wat liedjes voor volgende week, maar die pasten niet goed bij deze week.

Verder doet het me deugd dat al meerdere mensen naar Lonely Drifter Karin luisteren.

1. Sam & Dave  - Hold On I’m Coming
2. Revelation Road – Shelby Lynne
3. Older – The Dead Trees
4. Le Renard Et La Belette – Lais
5. Soul Traveler - Lonely Drifter Karin
6. Ou Va Lila Jane - Daphne
7. Default – Django Django

Week 19

Deze week was ik een paar dagen weg en dus een wat latere uitzending van mijn soort van radio. Hoewel niemand mij die vraag heeft gesteld geef ik er wel alvast een antwoord op. Ik heb een heleboel lijstjes en met een beetje inspiratie voeg je zo wat samen en dat gemengd met een dosis toeval levert wat leuks op. Zoals het feit dat ik wat Krautrock luisterde vorige week. Ik zag volgens mij ergens een naam van een Duitse band voorbij komen. Zo herinnerde ik me dat een vierend vroeger een lp van Eroc had. En zijn bekendste nummer kwam toevallig na een nummer van Mark Hollis en ik vond het wel goed samengaan. De lijst van week 19 begon met het in de shuffle afluisteren van mijn favorieten. En toen ik daar een nummer van Yusef lateef hoorde ben ik de hele cd gaan luisteren. Lateef is mijn grootste jazz ontdekking van de laatste jaren. Iemand die ook in de beboptijd begon. En nu mijn favoriete bebopper. Dat nummer van Lateef is heel rustig en daar pasten een aantal dingen goed bij. Het moest een lijstje worden met veel aandacht voor stilte. Mark Hollis staat er in omdat een Talk Talk lp net is heruitgegeven. Ook ergens op een playlist stond een nummer van Michael Rother. Daar heb ik begin jaren 80 een lp van opgenomen. En die is wel blijven hangen. Een paar maanden terug heb ik weer wat Duitse dingen zitten luisteren en Michael Rother was er een van.

Ook nog wat nieuw werk zoals de nieuwe cd van Gravenhurst, een band die ik een paar jaar terug heb ontdekt. En een nummer van Anais Mitchell. Een mooi nummer met als enige minpunt dat haar scherpe wat kinderlijke klinkende zang er niet zo heel goed bij past. Arve Henriksen’s naam kwam ik vorig jaar tegen in een stuk in de NRC over Noorse jazz. Dit nummer staat dus al bijna een jaar in mijn lijst favorieten.

En het regende gisteravond ook nog eens de hele avond en zo ontstond een perfect lijstje voor een regenachtige avond.

Playlist

1. Yusef Lateef – Rosalie
2. Arve Henriksen – Chiaro
3. Mark Hollis – The Watershed
4. Eroc – Norderland
5. Gravenhurst – Circadian
6. Anais Mitchel – Coming Down
7. Michael Rother – Feuerland
8. Sidsel Endersen – Nightsong
9. Agnes Buen Garnas & Jan Gabarek - Rosenfole