Lijstje 41

In mei 2013 ontdekte ik The Primitives.

Twee jaar later ben ik nog steeds onder de indruk van hun liedjes. Het is powerpop met een duidelijk jaren 80 inslag. Power pop is niet mijn favoriete genre. Maar de liedjes van The Primitives zijn erg mooie en puntige pop nummers. Primitief zijn de nummers niet echt. Maar wel basaal. Een gitaarrif, wat galmende orgel,een drumpatroon op ongeveer het niveau van Mo Tucker (VU), en een wat galmende en lichtelijk onschuldige zang, De nummers lijken misschien iets op elkaar. Maar nooit te veel. En vooral: de meeste liedjes zijn gewoon goed.

Alleen liedjes van The Primitives is wat saai. Er is ook een goede best of. Dus heb ik het aangevuld met invloeden vooral Velvet Underground en Ramones vallen op. En Blondie, maar daar hou ik niet zo van. Ook hoor ik invloeden van Yardbirds en Jefferson Airplane. En daarnaast enkele tijdgenoten: Jam, Swell Maps, Triffdis en The Jesus and Mary Chain. Waar ik de volgende uitspraak op de Allmusic Guide over vond:

Arguably Psychocandy is an album with one trick and one trick alone -- Beach Boys melodies meet Velvet Underground feedback and beats, all cranked up to ten and beyond, along with plenty of echo. However, what a trick it is.

En als uitsmijter een nummer van Franz Ferdinand. Bij het beluisteren van dit nummer kreeg ik de melodie van Pretty Belinda in mijn hoofd. Misschien ben ik de enige die de overeenkomst hoor.. Zo niet, laat het me weten. 28 nummers in1 uur en 20 minuten. Zo hoort het.

1. The Primitives – Spin-O Rama
2. The Primitives -  Way Behind Me
3. Triffdis – Plaything
4. The Primitives - Crash
5. The Primitives - Shadow
6. Jefferson Airplane – The Ballad Of You And Me & Pooneil
7. The Primitives – Shadow (Guitar Version)
8. Yardbirds – Heart Full Of Soul
9. Jesus And Mary Chain – You Trip Me Up
10. The Primitives – Really Stupid
11. Swell Maps – Read About Seymour
12. The Primitives -  Lose The Reason
13. The Jam - Town Called Malice
14. The Primitives - Petals
15. Ramones – Sheena Is A Punk Rocker
16. The Primitives – Dandelion Seed
17. The Primitives Spacehead
18. Ramones Rock ‘N Roll High School
19. Jonatan Richman – Astral Plane
20. The Primitives – Give This World To You
21. Velvet Underground - I Can’t Stand It
22. The Romantics – What I Like About You
23. The Primitives – Out Of Reach
24. Bo Diddley – You Can’t Judge A Book
25. Joanna Gruesome - Madison
26. The Primitives - Empathise
27. Franz Ferdinand – Right Action
28. Chris Andrews - Pretty Belinda

Lijstje 40

In de NRC van 1 juni bespreekt Hester Carvalho een aantal electropop cd’s. Zo goed als zij die cd’s vindt, vind ik ze niet. Maar er zaten wel erg goede nummers tussen. Ik ben eens gaan kijken op een lijstje van spotify zelf die ik ooit bewaard had en daar vond ik ook een paar juweeltjes tussen zitten. Zoals bijna altijd val ik vooral voor de nummers waar een ik een mooie omfloerste vrouwenstem hoor. 

De enige vrouw die niet echt in het rijtje hoort is Florence (van + The Machine). Die cd vind ik bij eerste (en waarschijnlijk laatste) beluistering tegenvallen. De vorige studioplaat vond ik erg mooi. Op die cd wist ze haar gevoel voor drama nog binnen de perken te houden. Nu is het wel erg veel galm en loeiende crescendo’s. Er staat wel 1 heel mooi nummer op. Live weet ze dat gevoel voor drama ook mooi vorm te geven. Met haar handelsmerk smachtend wat rechts omhoog kijken, versterkt dat helemaal. Daarom als extraatje een video van Water Gave Me. Door dit ene nummer en de manier waarop ze het live brengt, is ze al een favoriet geworden. Ook al brengt ze nooit meer een fatsoenlijke plaat uit.

1. Ibeyi – Oya
2. Sivu – Can’t Stop Now
3. Glasser – Tremel
4. Beacon – L1
5. Beacon – Bring You Back
6. Banks – Beggin For Thread
7. Elliot Moss – Best Light
8. Marian Hill – Lips
9. George Fitzgerald – Full Circle
10. Florance + The Machine – Long & Lost
11. Unknown Mortal Orchestra – Can’t Keep Checking My Telephone
12. Applescal - For Lovers
13. Jamie Xx - Seesaw

Zo dit is weer eens wat anders dan al die lijstjes met country en folkzangers. Daar heb ik trouwens ook al wel een mooi lijstje over liggen. Misschien meer iets voor een slechte zomerdag. 

Lijstje 39 Blues

Elmore James

Tussen mijn 16^e en 18^e was ik een groot bluesfan. Het aanbod blues was in de bibliotheek van Zelhem vrij beperkt. Dus ik heb in die tijd ook weer niet heel veel kunnen luisteren. Het waren vooral Chicago blues die ze hadden. En dan vooral Chess: Muddy Waters, Howlin’ Wolf. Elmore James. Daarna werd mijn belangstelling minder, maar dat wil niet zeggen dat ik niet meer naar blues luisterde. Altijd was er zo af ent oer wel een bluesnummer. En sommige lp’s uit die tijd koster ik nog steeds. Vooral A Hard Road van John Mayall. Ik daarom wat bluesnummers die ik in de loop van de jaren veel luisterde eens bij elkaar gezet. In een soort van chronologische volgorde. Het is een waardeloos overzicht in termen van representativiteit. Maar daar ging het ook niet om.

Het zijn vooral klassiekers die in dit lijstje staan. Als ik ooit nog eens een lijstje maak met nummers over drank, dan komt het nummer van Memphis Slim er in ieder geval in. Verder komt de stem op het nummer van Chicken Chack misschien bekend voor. De zangeres is Christine perfect. Iedereen kent haar. Tegenwoordig draagt ze de naam van haar ex-man McVie, of te wel Christine McVie van Fleetwood Mac. Zij is mijn favoriet van de later Fleetwood mac. Haar Songbird is het hoogtepunt van Rumours.

LITTLE AXE

1. Memphis Slim - Beer Drinkin’ Woman
2. Sonny Boy Williamson – Help Me
3. Elmore James – It Hurts Me Too
4. Buddy Guy – Worried Mind
5. T-Bone Walker – Call It Stormy Monday
6. Freddie King – Going Down
7. Otis Rush - So Many Roads
8. Albert King - Personal Manager
9. Shuggy Otis - Sweet Thang
10. Johnny Taylor –I Got To Love Somebody’s Baby
11. Don Covay – Homemade Love
12. John Mayall – Broken Wings
13. Alex Korner – I Thought I Heard The Train Whistle Blow
14. Chicken Shack – When The Train Comes Back
15. Little Axe- Midnight Dream
16. C2C – Down The Road
17. R.L. Burnside – Let My Baby Ride

Lijstje 38

In dit lijstje staan 2 nummers die ik minstens 20 keer gehoord heb de afgelopen weken. Stormbringer van John Martyn en een cover van een John Martyn (Run Honey Run) van Morchebaa. Het origineel van Run Honey Run is overigens lang niet zo goed als de cover. John Martyn valt wat mij betreft in dezelfde categorie als Willie Nelson. Het zijn niet alleen zijn liedjes maar vooral de manier waarop hij ze voordraagt. Ryley walker maakt een cd dit jaar. En die heeft ook sterke John Martyn invloeden. 
Een andere factor in dit lijstje is de film Frank. Bij het zien moest ik meteen denken aan Captain Beefheart. Die associatie staat overigens in iedere recensie. Ook de naam Syd Barrett valt. Ook dat is weer logisch. Tussen beide legendes staat een nummer uit de film Frank, gezongen door acteur Michael Fassbender. De echte Frank (Sideways) wilde me nog niet echt bekoren. Maar misschien later wel.
De twee Franse bijdragen zijn afkomstig van een lijstje van Ernst Gonlag. Opzoeken die man: die heeft meer leuke lijstjes. 

Captain Beefheart – Hot Head
Michael Fassbender – I Love You All
Syd Barrett – No Goof Trying
John Martyn - Stormbringer
Morchebaa - Run Honey Run
Lavender Diamond – Like An Arrow
Eleni Mandell - Put My Baby To Bed
Ryley Walker – On The Banks Of 
Thomas Fersen – Monsieur
George Brassens – Pauvre Martin 
Wille Nelson – Sad Songs And Waltzes

Lijstje 37

Meestal luister ik naar popliedjes van zijn minuut of 3. Maar zeker vroeger luisterde ik ook graag naar lange (psychedelische) stukken. 

En nog wat later bleek dansen op lange hypnotiserende stukken ook erg leuk. Zeker inde house was een deel van de lol toch ook dat je een hele avond in een zelfde soort sfeer bleef. Waarbij het wel de kunst was dat een dj er voor zorgde dat het niet al te saai werd. Ik moest denken aan die repeterende muziek die ik vroeger luisterde, tijdens het lezen van het boek : Hoe muziek werkt van David Byrne. Daarin beschrijft hij ook hoe hij muziek wilde maken door grooves te creëren. Dat was in de popmuziek van de jaren 80 niet echt gewoon, maar gebeurde zeker in de periode daarvoor wel veel. En vanaf de komst van de house begon het ook weer wat normaler te worden om langere nummers te maken. Over dat boek van Byrne valt trouwens een heleboel te zeggen. Laat ik het er voorlopig maar even op houden dat het het eerste overtuigende (post) post moderne boek is over popmuziek is. 

Hawkwind in 1973 met rechts naast elkaar Dave Brock en Lemmy

Dan iets over de muziek die je hier hoort. Voor de meeste mensen is dit niet om aan te horen. Maar ik hou er wel van. Zo af en toe. Het zijn voornamelijk nummers ik in de loop van de jaren ben gaan waarderen. Ik was zeer verrast dat er een nummer van Warrior on the edge of time van Hawkwind op Spotify staat. Die lp is moeilijk te vinden. Ik was al helemaal verrast door de kwaliteit van het nummer. Het was jaren geleden dat ik het had gehoord. Het voldeed helemaal aan wat ik wilde, lang, hypnotiserend en met voldoende muzikale afwisseling. Begin jaren 70 waren er genoeg hippiebands die zo lange nummers speelden. Maar ik kan me er niet echt veel interessante platen van herinneren. Tenzij je een drumsolo van 10 minuten, zoals In-A-Gadda-Da-Vida, leuk vind. Dus heb ik vooral gezocht naar andere inspiratiebronnen. En dan kom je al snel bij James Brown uit. Ik zag laatst een documentaire over hem. Daarin werd duidelijk dat James Brown onder meer de gitaarlickjes die normaal gespeeld werden zodat de zanger iets aan het publiek kon vertellen gewoon opnam in een studionummer. Dat had nog nooit iemand gedaan. Mooiste uitspraak in de docu is van Pee Wee Ellis: “He was a tiran”. Wat het verbindende element van al deze nummers is, is het ritme. Het is vooral een ode aan een paar enorm goede drummers. Luister eens naar de geweldige drum-track van See baba Joe van The Wailing Souls. Dit is Style Scott op zijn best. In een lekker harde knallende productie van Junjo Lawes. Het is een 12” versie, waarin ze de dubversie achter de singleversie hebben geplakt. 

Style Scott

Andere topdrummers die je hier hoort zijn John "Jabo" Starks (James Brown), Keith LeBlanc (Little Axe, maar ook Sugarhill Gang en Seal’s Killer), Simon King (Hawkwind, samen met bassist Lemmy Kilmister) en niet te vergeten Tony Allen, de drummer van Fela Kuti, waarvan het verhaal gaat dat Fela Kuti drie drummers nodig had als vervangers van hem in zijn band.

1. Talking Heads – (Nothing But) Flowers
2. Little Axe  - Another Sinfull Day
3. The Wailing Souls - See Baba Joe
4. The JB’s - Doning It To Death
5. Funkadelic – Cosmic Slop
6. Marvin Gaye – A Funky Space Reincarnation
7. Fela Kuti – He Miss Road
8. Franco – Mario
9. Cabaret Voltaire – Yashar
10. Hawkwind – Magnu
11. Todd Terry – Van You Party?
12. Trusme – Sweet Mother
13. Michael Rother – Feuerland
14. Jah Wobble (Feat Natasha Atlas) – Erzulie
15. Bombay Dub Orchestra – The Orange Terrace



Jah Wobble

16. Thievery Corporation – The Supreme Illusion

Lijstje 36

Marvin Gaye kwam deze week weer in het nieuws omdat Blurred Lines van Pharell wel erg bleek te lijken diens op Got To Give It Up. En laat dat nu juist een nummer zijn uit wat ik de beste tijd van Marvin Gaye vind. Vergeet Whats going on met zijn af en toe wat drakerige strijkarrangementen en suffige nummers als God is Love. Het is de meest overschatte lp van een artiest die niet te overschatten valt. Nee, dan zijn ode aan sex, intimiteit en de geneugten van het leven: I Want You. En de lp’s die hij daarna maakte zijn minstens even goed. Daarom een selectie uit wat ik de mooiste nummers uit die tijd vin. Met als uitsmijter een bijna 12 minuten durende versie van Got To Give It Up. 


1. Got To Give It Up
2. After The Dance (Instrumental)
3. Feel My Love Inside 
4. After The Dance (Vocal)
5. You’re The Man
6. Life’s A Game Of Give And Take
7. Ego Tripping Out
8. Heavy Love Affair
9. You Can Leave, But It’s Going To Cost You
10. When Did You Stop Loving Me, When Did I Stop Living You (Instrumental)
11. Got To Give It Up

Lijstje 35

Vanmiddag kwam een nummer van de altijd vrolijke Merle Haggard in mijn hoofd opzetten (My Friends are Gonna be) strangers. Dus dat werd het begin. En zo komt er via Merle Haggard toch een deel van mijn vorige, ongepubliceerde, lijstje alsnog aan bod. Het tweede nummer is een akelige versie van Buddy Holly's Learning the game. Van een cd waarop Lemmy eens niet heel hard en ruw bonkt, maar een poging doet om zijn muzikale helden te eren. En zoals de sound van Motörhead al doet vermoeden is dat vooral Buddy Holly. Aan het eind heb ik het origineel gezet. En dan als een soort hidden track een nummer van een andere gestoorde rocker met een grote liefde voor Buddy Holly: Roky Erickson.

En daar tussendoor meer country en folk. En nog een nieuw nummer van Bryan Ferry. Van een cd van Chris Spedding. Hier hoor je trouwens hoe je met een versleten stem nog prima een mooi nummer kan zingen. Spedding speelde jaren geleden de sterren van de hemel als gitarist bij een concert van Roxy Music in de HMH. Hij was nooit officieel lid, maar speelde wel mee op tournee. Ooit leerde hij de Sex Pistols gitaar spelen. Spedding speelt trouwens op heel veel goede lp’s mee. Ook bij hem hoor je Buddy Holly terug.

Een plaat die de afgelopen weken in verschillende bladen, blogs en kranten erg werd opgehemeld is Indian Ocean van Frazey Ford. Vooral omdat de plaat is opgenomen in de Hi Studio van wijlen Willie Mitchell (Al Green Ann Peebles). Met ook een groot aantal van de muzikanten die met Mitchell speelden. Ik ben echter nooit zo’n van de Hi Sound geweest en ben dat nog steeds niet. Het klinkt nogal zompig. Oordeel zelf.

Het nummer letter in my hand vind ik zo mooi dat ik het er nog maar een keer op de lijst zet. De rest van de cd is overigens ook erg goed. Dus waarschijnlijk daarvan later meer.

1. Merle Haggard - (My Friends are Gonna be) strangers
2. Lemmy - Learning the game
3. Bryan Ferry & Chris Spedding – Gun Shaft City
4. Elage Dioef – Man of constant sorrow
5. Pieta Brown - letter in my hand
6. Frazey Ford – you got religion
7. Niki Lane – Right time
8. Nikki Sudden – Stained sheets
9. Caitlin Cantry – get up
10. Ryan Bingham – fear and saterday night
11. Dean Macgraw - the whalebone feathers
12. Buddy Holly - Learning the game
13. Roky Erickson – true love cast out all evil