Lijstje 77 voor Mark Hollis

Ik was al bezig met het maken van een rustig lijstje, toen ik gisteren (25 februari 2019) hoorde dat Mark Hollis, voorman van Talk Talk, was overleden. Hij stond nog niet in het lijstje, maar paste er perfect bij. Dit is een soort tribute, waarbij ik geen idee heb of hij van deze dingen zou houden. Maar er zitten wel elementen die bij hem passen, soul, jazz, folk, new age. Dat doet er ook niet zo veel toe. Ik vind de lijst leuk en jullie hopelijk ook. 
Ik heb nooit over dingen die niet in lijstjes staan. Maar nu even wel. Ik wilde ook iets van The Durutti Colomn opnemen. Maar ik ken zijn platen helemaal niet en kon niet zo iets vinden wat ik vond aansluiten. Dus die komt een andere keer.

1. Mark Hollis – Watershed
2. Kalyn Fay – Long Time Coming
3. Lizz Wright – River Man
4. Grant Green – Joshua Fit The Battle Of Jericho
5. Iron & Wine – Dark Eyes
6. Roberta Flack – Go Up Moses
7. Michael Chapman – You Say
8. Tin Hat Trio – Night Of The Skeptic
9. Smiths – Asleep
10. Mathias Eick – Girlfriend
11. John Martyn – Patterns In The Rain
12. Sheila Chandra Ever So Lonely / Eyes
13. Tigvall Trio – Karusellen
14. Esbjorn Svensson – Seven Days Of Failing
15. Yusef Lateef – Love Theme From Sparticus
16. Gary Peacock, Jan Gabarek - Celina

Lijstje 76

Op 5 november vorig jaar publiceerde ik lijstje 75. Dat wil niet zeggen dat ik helemaal geen lijstjes meer maak. Ik hou nog van alles bij. Maar kom er niet toe om er echt een mooi lijstje van te maken. Onderstaand lijstje was al een tijdje bijna af. Als laatste heb ik er Steppin’ Out van Joe Jackson aan toegevoegd. Dat kwam omdat hij een paar weken terug in de Volkskrant stond. Ik hield en hou niet van Joe Jackson. Dit nummer vind ik wel qua melodie erg mooi. Jammer dat het gespeeld en vooral gezongen wordt door Joe Jackson. 
Een soort van rode draad is de lp My Way van Willie Nelson. Daarop zingt hij nummers die Frank Sinatra heeft gezongen. Willie Nelson zingt beter dan Bob Dylan. Alleen dat al maakt de lp de moeite waard. Op September of my years van Frank Sinatra staat het nummer “It was a very good year”. Die Frank Sinatra plaat heb ik al zo’n 30 jaar dus dat nummer kende ik wel. Het blijkt van The Kingston Trio te zijn. Een destijds zeer populaire folkband. En ook een folkband. John Stewart heeft nog vrij lang deel van het trio uitgemaakt. En die is weer van de fantastische lp California Bloodlines. Ook zo’n lp die ik begin jaren 90 op cd heb gekocht en die ik eindeloos heb gedraaid. Die kon je gewoon een dag lang draaien. Die plaat verveelt nooit. 
Verder een paar nieuwe dingen, zoals Amos Lee. Zijn nieuwe plaat valt me behoorlijk tegen. Wel redelijk goed is de nieuwe David Onley. En ook Ray Bonneviille stelt niet teleur. En nog wat andere culthelden, zoals David Ackles. Het beste nieuws is wel dat er eer lp’s van Steve Young op spotify staan. Over Steve Young schreef ik in december 2016 
“Steve Young is trouwens in maart van dit jaar overleden. Misschien komt er een tijd dat ook lp’s als Seven Bridges Road en No Place To Fall op Spotify staan. Hij heeft echt prachtige dingen gemaakt. 
De lp No Place To Fall staat inmiddels op Spotify. En de lp Rock Salt and Nails (want zo heet die lp en niet Seven Bridges Road) helaas nog net. Het nummer No Place To Fall is uiteraard van Townes van Zandt. Er staan trouwens belachelijk weinig nummers van Townes van Zandt in mijn lijstjes. Maar 2 waarvan de laatste van april 2016 is. Dus bijna 3 jaar terug. Misschien wordt het tijd voor een lijstje met alle artiesten te weinig in de lijstjes zijn voorgekomen. 

David Acles

En weer een aantal goede vrouwelijke singer songwriters waarvan ik vrees dat we er helaas niets meer van zullen horen. 

1. Amos Lee – All you got is a song
2. Bella Hardy – The Herring Girl
3. The Kingston Trio - It was a very good year
4. Courtney Marie Andrews – Rough Around the edges
5. David Onley – Border Town
6. Eilen Jewell – Voodoo Working
7. Willie Nelson & Norah Jones – What is this thing called love
8. Steve Young - No Place To Fall
9. David Ackles. – Another Friday Night
10. Rival Sons – Good Things
11. Ray Bonneviille - Codeine
12. Neko Case – Hell-On
13. John Stewart – She Believes in me
14. Pieta Brown – Rosine
15. Eliza Gilkyson – In the name of the lord
16. Joe Jackson  - Steppin’ Out 

Lijstje 75

Ik kreeg dit weekend de vraag of ik niet nog eens een mooi soullijstje kon maken. Men bleek minder gecharmeerd van mijn mooie lijstje garagepunk. Het toeval wil dat ik enige tijd terug een lijst heb gemaakt met mijn favoriete soulnummers. Niet zo maar Soul, maar Southern Soul. Dat is de meest opwindende, meeslepende en ontroerende soul die er is. Ik ben een half uurtje gaan zitten en de nummers die toen naar boven kwamen staan in deze lijst.

De muzikanten van Muscle Shoals Studio,
die op veel van de nummers meespelen

1. Sam Cooke – Bring It On Home
2. Aretha Frankin – I Never Loved A Man
3. Wilson Pickett – In The Midnight Hour
4. Clarence Carter – Snatching It Back
5. Al Green – Love And Happiness
6. Sam & Dave – Hold On, I’m Coming
7. Etta James – I’d Rather Go Blind
8. Laura Lee – Dirty Man
9. Shirley Brown – Woman To Woman
10. James Carr – Dark End Of The Street
11. Staple Singers – I’ll Take You There
12. Joe Tex - Buying A Book
13. Don Covay – See Saw
14. Bobby Womack – Arkansas State Prison
15. Percy Sledge – True Lover Travels On A Gravel Road
16. Candi Staton – I’d Rather Be An Old Man’s Sweetheart

Voor wie nog niet genoeg hier aan heeft. Die raad ik aan de lijst Take Me To The River te luisteren. Take me to the river is een verzamelcd met allemaal bekende en vooral onbekende southern soul. De cd staat niet op spotify, ik heb hem daarom gereconstrueerd. Voor zover dat mogelijk is. Niet alle nummers staan op spotify.

Lijstje 74

Al twee dagen hoor ik harde gitaren, schreeuwende zangers en gierende orgeltjes door mijn huiskamer denderen. Primitieve, elementaire rock ’n roll krijgt al heel lang te weinig aandacht in mijn luistergedrag. Een vriendin die alleen van jazz houdt helpt ook niet echt. Ik zag dat het al weer drie jaar geleden is dat ik een lijstje met allemaal garage punk heb gemaakt. Hoogste tijd voor een nieuwe. Vroeger kreeg het een stuk meer aandacht, maar toch zitten er nog gaten in mijn kennis. Ik heb de afgelopen dagen ook dingen gehoord die ik nog niet kende. En uit dat alles heb ik een lp gedestilleerd. 10 nummers, 5 per kant, in net iets meer dan een half uur. 

1. Ramones – She’s The One
2. Lime Spiders – Slave Girl
3. Fuzztones – Ward 81
4. Stems – Sad Girl
5. Sick Rose – A Kiss Is Not Enough
6. Gories – I Think I’ve Had It
7. Fleshtones – R.I.G.H.T.S.
8. Chesterfield Kings – Running Through My Nightmares
9. Lyres – Help You Ann
10. Barracudas – Summer Fun

Lijstje 73

In mijn map met mogelijke lijstjes staat ook nog een lijstje dat heet lijstje 39. Het begin van dit lijstje komt uit mei 2015. Het was een nogal rommelig lijstje. Ik heb er wat stukken uitgehaald. En niets meer aan toegevoegd. Dus het is allemaal oud spul. Maar blijft leuk om te horen. 
Van Bob Dylan blijf ik veel werk uit zijn bootlegseries leuker vinden dan de originele. Bijvoorbeeld voor deze Most of the time van Oh Mercy. I989 werd deze lp goed ontvangen. Ik vind de lp versie minder. Het klinkt gedateerd zoals Stephen Thomas Erlewine in The Allmusic Guide opmerkt. Maar Erlewine schreef de recensie enkele jaren nadat de lp was uitgekomen. De eerste versie van allmusic.com komt uit 1991. Ze hebben er ook enkele jaren over gedaan om de databank met recensies  te vullen. De recensie van Oh Mercy komt duidelijk uit een wat later tijdstip Toen was de productie van Daniel Lanois niet voor iedereen meer zo hip. Erlewine noemt het een wazige productie. Ik kan me daar wel in vinden. In the bootleg versie is het een mooi liedje, met een sterke melodie. In de versie op Oh Mercy zit vooral veel “sfeer”. En daardoor wordt het een lange stroom zonder enig accent. Het kabbelt voort en verveelt ook snel. En juist de versie van alleen Dylan op gitaar is plotseling veel levendiger. 

Bobbie Gentry

1. Aztec Camera – Oblivious
2. Yuna – Island
3. Bobbie Gentry – Mississippi Delta
4. Tessa Rose Jackson – King’s Horses
5. Primitives – Way Behind Me
6. John Cale – You Know More Then I Know
7. Toby – Breathe
8. Iron & Wine – Singer And The Endless Song
9. Dave Mason – Only You Know And I Know
10. Sadies – Starting All Over Again
11. Bob Dylan – Most Of The Time (alternate version)

lijstje 72

Na enkele maanden stilte weer eens een lijstje. Ik had er een hele tijd geen zin meer in. En dacht al even dat het afgelopen zou zijn met de lijstjes. Ik keek laatst nog eens door de lijst met lijstjes. En vond die lijst toch wel zo leuk dat ik nog even wil doorgaan. Het dwingt me om goed na te denken wat ik bij elkaar zet. En het is een mooi excuus om ook weer eens wat oude nummers te beluisteren.
Dit lijstje is totaal geïnspireerd op het eerste nummer van de nieuwe plaat van Paul Weller. Ik had een lijstje gemaakt met nieuwe releases in het singer / songwriter genre. Het meeste was Amerikaans. Paul Weller viel er buiten omdat hij overduidelijk Brits is. En dat bracht me op het idee om eens typisch Britse singer / songwriters eens in het zonnetje te zetten. Met daartussen een Australier en een Nieuw Zeelandse band. Maar dat zijn ook een soort Britten. Ze woonden ook beiden een tijd In Engeland. Het nummer van de Zombies staat erin omdat Rod Argent mee speelt bij Paul Weller. 
Ik heb mijn best gedaan het een beetje over de jaren te verpreiden. Hoewel ik daarin wel een beetje vals speel. Het nummer van Robyn Hitchcock is van een plaat uit 2017. Maar Robyn Hitchcock is inmiddels 65. De meeste van de artietsen die in dit lijstje staan zijn 60-ers en 70ers. Ik heb de geboorte jaren er even bij gezet
1. Paul Weller (1958) – The Soul Searchers
2. Zombies ( 1945) – Time Of The Season
3. Michael Kiwanuka (1987) – You’ve Got Nothing To Loose
4. The Chills (1963) – Deep Belief
5. Ed Kuepper (1955) – Electrical Storm
6. Wire (Alle 4 Rond 1954) – Diamonds In The Cup
7. Robyn Hitchcock (1953) – Sayonara Judge
8. John Cale (1972) – The Thoughtless Kind
9. John Martyn (1948 – 2009) – Don’t Want To Know
10. Peter Blegvad (1951) – How Beautifull You Are
11. Peter Hammill (1948) Fogwalking
12. Bryan Ferry (1945) – Driving Me Wild
13. Belle And Sebastian (1968) – I Want The World To Stop
14. The Unthanks (Ongeveer 1980) – Sad February

Lijstje 71

Het is zomer, je krijgt zin in zomermuziek. En ik goede jazz. Ik heb me daarbij vooral laten leiden door wat ik aan jazz de afgelopen maanden had verzameld. Met een ruime definitie van jazz. Zeg maar de North Sea Jazz definitie. En zo kwam ik wel op heel wat moois uit. 

Ezra Collective

Dit was het lijstje waar ik uiteindelijk na wat wikken en wegen op uit kwam. Er staan een paar dingen in die van eerder zijn, zoals Gill Scott-Heron. Maar dan heb ik het over 2009. Wel al bijna 10 jaar oud, maar als je zo oud bent als ik, dan is 10 jaar niets. 

1. Nostalgia 77 – Measures
2. Dinosaur – Quiet Thunder 
3. Corduroy – Chowdown
4. Curtis Harding – Next Time
5. Sparks - Edith Piaf (Said It Better Than Me)
6. Leon Bridges – Bad Bad News
7. Jeangu Macrooy – How Much I Love You
8. Dayme Rocena – Lo Que Fue
9. Sly & Robbie, Nils Petter Molvaer – Rock Stone Noah Bingie
10. Ezra Collective – Juan Pablo
11. Gill Scott-Heron & Brian Jackson – Johannesburg
12. Moses Boyd – The Balance
13. Littel Axe – Deep River (Dub)
14. Anoushka Shankar – Boat To Nowhere (Matt Robinson Remix)
15. Sampha – (No One Knows Me) Like The Piano
16. Zara Mcfarlane – In Between Worlds

Zara Mcfarlane