maandag 1 februari 2021

lijstje 94

 In de Volkskrant stond eind vorig jaar een interview met singer / songwriter Bill Callahan. Daarin werd ook verteld dat hij een dub lp heeft opgenomen. Als eerbetoon aan Lee Perry. Een rocker die een dub lp opneemt komt niet vaak voor. De lp is wel aardig. De originele versie is wel vele malen beter.

Het was wel de aanleiding om eens wat nummers bij elkaar te brengen. Ik heb er een nummer van The The aan toegevoegd. Wat een ontzettende goed lp is Soul Mining. Het is eigenlijk een plaat die we tegenwoordig een traditionele lp noemen met elektronica invloeden. En dat al bijna 40 jaar geleden. De lp komt uit 83. In een artikel in The Guardian staat dat Matt Johnson Soul Mining heeft opgenomen onder invloed van de drug die pas jaren later echt beroemd zou worden: XTC.  


Speciale vermelding is er voor Nubya Garcia, een Engelse saxofoniste. Een van de boegbeelden van de nieuwe Londense jazz scene. Ook een mooie lp. En soms kom je dingen tegen die totaal onbekend zijn, zoals Bongmaster Inc. Geen idee hoe ik aan dat nummer gekomen ben. 


  1. Bill Callahan – Call It Dub
  2. Little Axe – Midnight Dream
  3. Morcheeba – Wonders Never Cease
  4. Jim White - Combing My Hair In A Brand New Style
  5. Michael Kiwanuka -  You Ain’t The Problem
  6. Bongmaster Inc. – Brothers & Sisters
  7. Nubya Garcia – Boundless Beings
  8. Stereo MC’s - Connected
  9. The The – Giant 
  10. Disclosure Feat Kelis – Watch Your Step

zondag 3 januari 2021

Lijstje 93

Corona zou ook een mooie tijd kunnen zijn geweest om lijstjes te maken Maar het kwam er niet zo van. Wat meespeelt is dat ik nu niet meer reis en dat ik geen muziek kan verdragen onder werktijd. Dat leidt me altijd te veel af. En zo valt al veel tijd af om te luisteren en om lijstjes te maken. Een goed voornemen van 2021 is dan om weer eens wat vaker, en vooral regelmatiger lijstjes te maken. Ik heb er namelijk nog wel enkele in voorraad. De afgelopen maanden heb ik wel geprobeerd om een beetje bij te blijven met nieuwe muziek. Maar dat was niet erg bevredigend. Ik kwam er achter dat ik het vervelend vind om een half uur naar een matige plaat te luisteren. Dan zet ik niets nieuws op bij het koken en als ik naar 3 nummers niets meer aan vind dan zet ik snel iets op wat ik wel ken. Waarvan ik weet dat het leuk is. Dat is prettiger koken. 

Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik enerzijds geen zin heb om alles bij te houden. Dat doe ik toch al lang niet meer. Maar anderzijds wil ik wel nieuwe muziek muisteren. En dan blijken mijn lijstjes ideale vehikels voor te zijn. Ik ontmoet nieuwe liedjes, zonder dat ik me in mijn vrije tijd door vervelende platen hoef te ploeteren. Ik beluister de platen snel en als er dan leuke liedjes tussen zitten, dan doe ik die in een lijstje. En na verloop van tijd maak ik het lijstje a: ik doe er wat nummers bij, laat enkele weg, voeg lijstjes samen en zo kom ik tot een redelijk overzicht.

Dit lijstje is gebaseerd op twee nummers: Some Ancient Misty Morning van Jackie Leven. Ik had zin om weer eens wat van jackie Leven te luisteren. En van die luistersessie, heb ik dit nummer gekozen. Er staat op Spotify zelfs nog ergens een overzicht van persoonlijke favorieten van Jackie leven. Het andere nummer is By the time I get to Phoenix in de versie van Nick Cave. En ik heb wat nummer gezocht die ik daar bij vindt passen. 

Een bron die ik heb gebruikt is Americana outlaws : 50 singer-songwriters uit de seventies van Wiebren Rijkeboer. Een leuk boek met korte over bekende en minder bekende singer-songwriters. Hij refereerde meerdere keren naar een film die ik niet kende, te weten Heartworn Highways, een film over de jaren 70 scene rond mensen als Townes van Zandt en Guy Clark. Hoogtepunt van deze film is het nummer van Larry Jon Wilson. 

Oh ja. En dat nummer van Rod Stewart is zijn debuutsingle. Ik hou niet zo van Rod Stewart. Ik heb meerdere keren werk van hem geprobeerd, zowel solo als met Faces en Jeff Beck. Maar ik hou er niet zo van. Dit nummer is misschien voor mij vooral goed omdat ik het al 40 jaar ken. Het stond op een verzamel lp met blues nummers van eind jaren 60. 


Bob Dylan – man of constant sorrow

Rod Stewart- Good Morning Little Schoolgirl

Goodnight Irene – John Stewart

Shake that devil – Joan Osborne

Jackie leven  - Some Ancient Misty Morning 

Nick Cave - By the time I get to Phoenix 

Larry Jon Wilson – Ohoopee River bottomland

Morphine – Buena

John Trudell – Graffiti man

Alison Kraus – Dark Skies


zondag 19 juli 2020

Lijstje 92

Er zijn wel wat parallellen te trekken tussen blues (mijn vorige lijstje) en house. Beiden zijn innovatieve, zwarte genres, die werden verguist door het grote publiek, werden opgepikt door jonge Engelsen, die er hun eigen draai aan gaven en daarna werd het in de loop van de tijd steeds meer een format die in een fantasieloze versie aansloeg bij het grote publiek. Ik overdrijf waarschijnlijk enigszins.
Midden jaren 80 was ik dj in een heel opwindende tijd, de opkomst van hip hop en house. Ik hou meer van house dan van hip hop.
Unsung hero of rock 'n roll Todd Terry

In dit lijstje een aantal oude favorieten. Met als afsluiter een nummer die het meest expliciet de link legt met een genre waarzonder house nooit zou hebben bestaan: dub. Richard h. Kirk (Cabaret Voltaire, Sandoz) heeft ooit een prachtige hommage gemaakt aan dub, in de vorm van een lp die gebaseerd is op samples uit oude reggaeplaten, maar daar ook iets mee doet. Hele mooi lp.

  1. Todd Terry – Babarabatiri
  2. Inner City Big Fun
  3. The Orb – Little Fluffy Clouds
  4. Farley “Jackmaster” Funk – Love Can’t Turn Around
  5. Frankie Knuckles – The House Music Anthem
  6. Leftfield – Afro Left
  7. 8080 State – Pacific State
  8. Transglobal Underground – Yalla Chant
  9. Suns Of Arqa – Mor Mac An Righ
  10. Thievery Corporation – The Forgotten People
  11. Sandoz – Chant To Jah

vrijdag 19 juni 2020

Lijstje 91

Ik ben geen echte blueskenner. Ik denk dat ik tussen mijn 16e en 18e nog het meest naar blues luisterde. Maar ik ken genoeg blues om er een leuk lijstje van te maken. Niet alles wat hier op staat kende ik 40 jaar geleden al. Sterker nog: sommige nummers ken ik pas sinds vandaag. Ik heb gekozen voor echte vette 12 bar blues. Een genre dat ik niet al te veel achter elkaar kan horen. Maar dat heb ik ook met Bob Dylan. 
De afsluiter is waarschijnlijk mijn favoriete Aretha frankin nummer. De eerste keer dat ik het hoorde werd ik helemaal weggeblazen. 

  1. Muddy Waters – Country Boy
  2. John Lee Hooker – Crawlin’ King Snake
  3. Sonny Boy Williamson – Help Me
  4. Magic Sam – Stop! You’re Hurting Me
  5. Elmore James – Early In The Morning
  6. Albert King – I’ll Play The Blues For You
  7. Jimi Hendrix – Little Wing
  8. John Lee Hooker – I Got A Letter This Morning
  9. Freddie King, Someday, After A While
  10. Otis Rush – Right Place, Wrong Time
  11. Don Covay – Steady Roller
  12. Otis Taylor – Nasty Letter
  13. New Savages – Down The River Blues
  14. Aretha Franklin – Today I Sing The Blues. 

vrijdag 29 mei 2020

Lijstje 90

Meestal maak ik lijstjes met daarin een bepaalde logica. In ieder geval voor mezelf. Ik vind het wel weer tijd worden, dus ging ik op zoek naar wat ik allemaal zo heb liggen. Ik had wat dingen liggen en kon er geen chocolade van maken. Er zat geen logica in en als ik ging schuiven dan hield ik of niets over, of kon niet zo goed bedenken wat er dan nog bij zou moete. En toen dacht ik: “what the hell, vandaag een willekeurige lijst. 
En ik licht er even wat (niet) willekeurige dingen uit. Er is een nieuwe Sparks. Dat is weer een feestje. Grappig, ook altijd tegen de edelkitsch aan, lekkere melodieën, zang die net wel / niet over the top is. Op het eerste gehoor vind ik hun vorige beter.
Full Moon In My Pocket van Swell maps is anderhalve minuut punkchaos. Ik heb de tekst vaak in mijn hoofd zitten als ik een volle maan zie. Aaron Neville staat er bij toeval twee keer in. Ik zag de documentaire Rumble over Indiaanse popmuzikanten. Daarin hoorde ik het nummer Meet the boys at the battlefield. The Wild Tchoupitoulas worden bijgestaan door hun neven, The Neville Brothers. En Aaron hoor je duidelijk meezingen. En de muzikanten die de eerste Neville Brothers platen zo goed maakten hoor je hier ook. 

En misschien is ruim 7 minuten Althae & Donna (Uptown Top Ranking) wat veel. Maar van een goede reggae groove krijg ik niet snel genoeg. Luister daarna ook naar Jerusalem van Devon Irons. Dat is gewoon hetzelfde nummer, alleen met andere melodielijn. In reggae kan dat gewoon. Dit gebeurt heel veel en het leuke is dat niemand daar om maalt. De liefhebber luistert gewoon en bedenkt wat hij de leukste versie vindt. 

  1. Izo Fitzroy – Skyline
  2. Keyon Harrold – Wayfairing Traveler 
  3. William Onyeabor – Ride In Baby
  4. The Como Mamas – Move Upstairs
  5. Aaron Neville – Hercules
  6. Duritti Column – Sketch For Summer
  7. Swell Maps - Full Moon In My Pocket
  8. Lianne La Haves – Can’t Fight
  9. The Wild Tchoupitoulas - Meet The Boys At The Battlefield
  10. Roisin Murphy – Overpowered
  11. Lana Del Rey – Doin’ Time
  12. Sophie Hunger – Le Vent Nous Portera
  13. Althae & Donna – Gone To Negril
  14. Sparks – Left Out In The Cold
  15. Devendra Banhart – My Boyfdriend’s In The Band
  16. Devon Irons - Jerusalem 


vrijdag 8 mei 2020

Lijstje 89

Corona

Ik zit al zeven weken met het nummer Corona del mar van Butch Hancock in mijn hoofd. De lp waar het nummer op staat heb ik ooit in Nijmegen in de uitverkoop gekocht. Butch Hancock werd eind jaren 70 de Bob Dylan van Texas genoemd. Maar Spotify is niet happig op deze Bob Dylan van Texas. Slechts 2 nummers. Dus daar kon ik niets mee. Gelukkig hebben de heren van Calexico een nummer met de titel Corona, ze komen uit Tucson, Arizona. Dat ligt wel in de buurt (1500 km van Austin, Texas). Dit was een mooie aanleiding voor een lijstje country / Americana. 




Ik kan er qua tekst niet veel aan toevoegen. De muziek loopt van 2020 (teleurstellende nieuwe plaat van de sercet sisters, single van mark Lanagan, Damien Jurado) tot 1968 Mr. Bojangles van Jerry Jeff Walker. Mr. Bojangles is natuurlijk ook bekend geworden door Nina Simone. Veel mensen denken ook dat het een jazz nummer is, maar oorspronkelijk is het een folk song. 
Ik zie dat er qua artiesten wat overlap is met de lijst van januari. Maar grappig genoeg geen nummers. 

  1. Calexico – Corona
  2. Margo Price – Tennessee
  3. Fred Eaglesmith – Alcohol And Pills
  4. Secret Sisters – Hold You Dear
  5. Blaze Foley – Marie
  6. Caroline Herring – Long Black Veil
  7. Chris Whitley – Dust Radio 
  8. Damien Jurado – The End Of The Road
  9. David Grey – This Year’s Love
  10. John Prine – Angel From Montgomery 
  11. Steve Young – Montgomery In The Rain
  12. Jerry Jeff Walker - Mr. Bojangles 
  13. Kelly Hunt – Delta Blues
  14. Alision Krauss – Find My Way Back To My Heart
  15. Mark Lanagan – Stockholm City Blues
  16. Nick Cave – The Train Song. 

maandag 9 maart 2020

Lijstje 88 Marty Balin

In 1974 waren de jaren 60 toch echt wel voorbij. Alle opwinding en experimenten van de psychedelische jaren waren verdwenen in een mix van nette radiovriendelijke popsongs. Vanaf 1974 waren de jaren 60 hits ook gouwe ouwe. Zo heb ik die nummers ook altijd ervaren: iets uit een tijd die niet van mij was en waar alles wat ertoe deed was gebeurd. Ook John Peel was in 1974 de weg kwijt, wordt duidelijk uit zijn biografie. Als je zijn playlists uit die tijd ziet, dan zie dat hij worstelde hoe hij zijn programma met interessante, nieuwe muziek kon vullen. Bijvoorbeeld op 10 oktober 1974 draaide hij Bachman Turner Overdive, Ted Nurgent, Ann Peebles, John Sabastian. Jeff Beck. Misschien best goed, maar nieuw en sprankelend is het niet.



Marty Balin van de The Jefferson Airplane wijt het aan cocaïne. In Rolling Stone vertelde hij:
“I thought everybody [was] kind of an asshole,”. “It was a period of cocaine then … everybody took cocaine.
Hij zelf hield het bij de drank. 

Marty Balin (1943-2018) is de hoofdpersoon van dit lijstje, zoals je aan de titel kan zien. Crown of Creation was een van de lp’s uit de jaren 60 die ik als tiener al op mijn zolderkamertje draaide. Pas 30 jaar later ben ik me echt gaan verdiepen in de rest van hun werk. Vooral door de box “Love is the song we sing” van Rhino met daarop een prachtig overzicht van de psychedelica uit de periode 64-70 speelde daarin een rol. It’s no secret werd mijn favoriete Jefferson Airplane nummer. En dat bleek van Marty Balin te zijn. Ik vind Marty Balin echt zo’n unsung hero of rock ’n roll. Hij schreef bijna al het materiaal voor de eerste 2 lp’s en veel van de mooiste nummers zijn van hem. 
Hij overleed eind 2018. En het werd hoog tijd om hem eens te eren. Met als laatste nummer een nummer uit de cocaïne jaren. Hij liet zich overhalen om weer mee te doen met Jefferson Airplane vervolg. Hij schreef hun wereldhit (en grootste hit). Een mooi nummer, maar wel zonder het randje die Jefferson Airplane zo goed maakte. 

Het lijstje staat bijna in chronologische volgorde. 



  1. Jefferson Airplane – It’s No Secret
  2. Marty Balin – I Specialize In Love (zijn eerste single, opgenomen in 1962)
  3. The Town Cryers – 900 Miles (1964)
  4. Jefferson Airplane – Come Up The Years
  5. Jefferson Airplane – Today
  6. Jefferson Airplane – 3/5 Of A Mile In 10 Seconds
  7. Jefferson Airplane – She Has Funny Cars
  8. Jefferson Airplane – Young Girl Sunday Blues
  9. Jefferson Airplane – Volenteers
  10. Jefferson Airplane – If You Feel
  11. Jefferson Airplane – Share A Little Joke
  12. Jefferson Airplane – Plastic Fantastic Lover (Live op Woodstock)
  13. Jefferson Starship – Miracles (1975)