Lijstje 50

Ik kom om in de lijstjes. Ik heb alleen nog geen tijd gehad iets te schrijven en om ze eens goed te editen. Dat wil zeggen de boel netjes bij elkaar zetten in een volgens mij luisterbare volgorde. Dit is lijstje 50.
Tot mijn verbazing heb ik nog nooit een nummer van Julian Cope in mijn lijstjes gezet. Ook niet in mijn wekelijkse lijstjes van enkele jaren terug. En dat terwijl enkele van zijn lp’s me zeer dierbaar zijn. Vooral Peggy Suicide. Die lp is wel zijn magnus opus. Wat niet wil zeggen dat hij daarna geen goede lp’s meer heeft gemaakt. Maar ze waren nogal onevenwichtig. Cope kan prachtige, licht ontwrichtende en soms erg grappige popliedjes maken. Maar soms staan zijn lp’s vol met onsamenhangende experimenten. Om het goed te maken twee nummers van Julian Cope. These things I know is een voorbeeld van die mooie popliedjes die hij maakt. En ook het ruim 7 minuten durende Roswell is een prachtig nummer. Intens, warm. 
Om de luisteraar niet meteen af te schrikken eerst een nummer van een van mijn favoriete lp’s van 2008: Rockferry van Duffy. In 2008 was ze nog een concurrente van Amy Winehouse en Adele. Nu is ze wat vergeten. Terwijl ik deze lp veel beter vind van Adele’s 19, ook uit 2008. Bij beluistering in 2016 vind ik het nog steeds een hele mooie. John Peel hield nooit zo van opbouw en een bepaalde sfeer in zijn programma. Die draaide rustig na een nummer van folkzangeres June Tabor een nummer van grindcore band anal cunt en daarna een nummertje van dancehall koning in spe Shabba Ranks. Er zullen weinig luisteraars zijn die alle drie graag in de platenkast zouden willen hebben. Ik zelf heb niets van Anal Cunt. 

Alan Bangs

Wat staat er verder zoal op? Peter Hammill. Die ook in 2014 nog dreigende en beklemmende ballads kan maken. Een beetje als A Black Box uit 1980. De Nederlandse Kovacs. Het mooiste nummer van Arthur Lee’s Love. Forever Changes is als geheel de beste plaat die Love heeft gemaakt. Maar Always see your face is het mooiste liedje dat ze ooit opgenomen hebben. Soms wordt je in een radioprogramma helemaal omvergeblazen door een nummer. Dit is een van die nummers die mij altijd aan Alan Bangs Night Flight doet herinneren. Ergens tussen 12 en 2 ’s nachts draaide hij dit nummer. Alan Bangs draaide heel veel mooie muziek, maar dit kwam direct binnen. Hier staan zelfs alle playlists van alle uitzendingen van hem. En ik weet vrijwel zeker dat ik het nummer op 5 februari 1984 voor het eerst heb gehoord. Dat was in de uitzending met John Cale. Die uitzending kan ik me nog wel herinneren. Vooral omdat er geen zinnig woord uit John Cale kwam. Meerdere keren begon Cale een lange monoloog nav een vraag. Om ergens de draad kwijt te raken en niet meer te weten wat ook al weer de vraag was. Waarop Alan Bangs maar voorstelde om nog een nummertje te spelen. Dat lukte wel

. 
De lp And The Nothing turns itself inside out van Yo La Tengo heb ik in 2000 van Harry cadeau gekregen. Heeft nooit veel indruk op mij gemaakt. Maar 16 jaar later alsnog. Ik zocht Madeline van The Triffids. Dat nummer staat niet in een goede versie op spotify. En zo kwam ik Yo la Tengo alsnog binnen. Sidsel Endresen kwam ook meteen binnen. Met het nummer Mercyfull op een lp van Nils Pettar Molvaer. Helaas staat dat ook niet op spotify. Tegenwoordig wel op spotify: The Beatles, een vrij invloedrijk bandje waarvan ik alle singles wel ken. En deze lp. 

1. Duffy – Stepping Stone
2. Julian Cope – Roswell
3. Michael Hedges - Ragamuffin
4. Peter Hammill & Gary Lucas – The Kid
5. Dan Auerbach – The Prowl
6. Artic Monkeys – Do I Wanne Know
7. Kovacs  - Wolf In Sheep Clothes
8. Crooked Still – Ain’t No Grave
9. Love - Always See Your Face
10. Inna Modja – Water
11. Julian Cope - These Things I Know
12. The Beatles – I Want You (She’s So Heavy)
13. Labri Siffri – Bless The Telephone
14. Sophie Hunger – Train People
15. Gravenhurst – Romance
16. Yo La Tengo - Madeline
17. Melody Garbot – Don’t Misunderstand
18. Sidsel Endresen – Night Song
19. Alela Diane – Black Sheep