Week 38

Even een toelichting op een aantal nummers van deze week.

De soundtrack van de fim Easy Rider bestaat vooral uit bekende nummer uit ‘68. Het meeste is goed, zelf Kyrie Eleison van The Seeds (of beter gezegd producer Dave Hassinger) heeft wel wat. Er staan 2 flauwe nummers op. In de lijst van deze week het eerste nummer van de soundtrack: the Pusher van Steppewolf. Hun Born to be wild is een bikers anthem geworden, maar de pusher is ook erg goed.

Ik las een recensie van Malcolm Holcombe en dacht even dat dat de zanger was waarvan ik het nummer Trouble Times zo mooi vond. Maar toen ik de cd luisterde, wist ik dat ik de verkeerde voor had. Even zoeken, en hij bleek Holcombe Waller te heten. Het nummer Trouble Times staat helaas niet op spotify. De cd die op spotify staat is wat wisselend. Holcombe Waller heeft een stem die af en toe doet denken dat het een vrouw is die zingt. Maar hij zingt alles zelf. En zo kwam ik in folk/country sferen en luisterde ik weer eens naar Sweetheart of the Rodeo van The Byrds. Ik heb die plaat zeker 15 jaar niet meer gehoord en de Deluxe versie kende ik helemaal niet. Daar staan een aantal nummers op met zang van Gram Parsons. In de versie die destijds (‘68) werden zijn vocalen vervangen door die van Roger McGuinn. En ook nog een numer van ex-byrds Gene Clarke.

Verder een eerste levensteken van Beth Orton. 6 jaarna haar laatste (teleurstellende)  heeft ze een nieuwe cd. Alleen de single staat op spotify. De cd is opgenomen in de VS met o.a. meester gitarist Marc Ribot. Die eerste single klinkt wel erg als haar oudere werk. Dit is de hele playslist

1. Steppewolf – The pusher
2. Holcombe Waller – Risk of change
3. Melissa James – Don’t you keep yourself down
4. Beth Orton - Magpie
5. The Byrds  - Pretty Poliy
6. Dillrd & Clarke – Polly
7. Ian Hunter – Fataly Flawd
8. Lou Reed – Endless Cycle
9. The Yardbirds – Still I’m Sad.

Week 37

Het begin van deze week: ik hoorde bij toeval dit nummer van David Byrne en St. Vincent. St. Vincent is een nieuwe naam die ik al vaker heb geluisterd, maar nooit iets aan vind. Ik kreeg er een associatie mee met Monsoon. Ever So Lonely is een van mijn vele favoriete singles. En donderdag zat ik enkele uren in de auto met een bossa nova cd. Dus daar ook enkele nummers van.

Ook vond ik nog een mooi klein playlistje (van mezelf) met blues numemrs. Die kwam ik tegen nadat ik een nummer van Shuggy Otis zocht. Na wat verder beluistering kom ik tot de conclusie dat ik vooral het blues werk van Shuggy Otis goed vind. Hij heeft ook wat meer funky spul gemaakt, zoals Strawberryletter 23, dat vooral bekend is van The Brothers Johnson. Ik had eerst een nog veel langere lijst met blues nummers aan de lijst willen toevoegen, maar die vielen op het laatst weer af. Vond ze toch niet passen, misschien een andere keer. Ook de reggae is dit keer gesneuveld. Ik had nog een Lee Perry nummer in het lijstje. Maar deze week heb ik eens wat andere World genres vooraan gezet. Ex Bad Seed Barry Adamson had ik eerder in mijn lijst zitten als zanger van een nummer op The Jeffey Lee Pierce Sessions. Dit is van zijn laatste solo cd.

Zo veel geploeter als het vorige week had, zo makkelijk liep het nu. Ik heb weer veel moois gehoord. Verrassend vond ik Richard Hawley. Ik had nog nooit van hem gehoord. Maar hij blijkt al een hele carrière te hebben. Dit is zijn 8^ste cd. Erg mooie cd.

En dan wil ik nog iets langer stilstaan bij het mooiste nummer van de lijst: Nick Drake’s Been Smoking Too Long. Het nummer is geschreven door Robin Frederick. Die naam zei me niets. Op de website van Robin Frederick staat een stukje over het nummer. Het is in een kampvuurliedje dat zij in Frankrijk aan Nick Drake had geleerd en dat tot haar verrassing op een cd van Drake verscheen. Die cd verscheen overigens pas in 1986, 12 jaar na zijn dood. En 19 jaar na de zomer waarin Robin Frederick en Nick Drake elkaar in Aix-en-Provence hadden ontmoet.

En het laatste nummer is een restant van een luistersessie van vorige week. Ik heb een lijst met zo;n 1000 nummers van allerlei lp’s die ik alleen op vinyl heb, of op oude bandjes staan. Daar had ik ook een mooie selectie van door random door de lijst te luisteren. Maar van de 6 liedjes heeft 1 het gehaald. Omdat dit een typisch jaren 80, postpunk curiosum is, met een ontwapende charme. 

1. David Byrne en St. Vincent – Who
2. Monsoon – Ever So Lonely
3. Maria Bethânia – Ye-mele
4. Tamba Trio – Boranda
5. Shuggy Otis – Me and my woman
6. Richard Hawley – Seek It
7. Jesus and Mary Chain – Happy when it rains
8. Barry Adamson – The Sun and The Sea
9. Little Axe – Midnight Dream
10. Nick Drake – Been Smoking Too Long
11. The Raincoats – Dancing in my head

Week 36

Het was een wat moeizame week, de afgelopen week. Wat muziek betreft dan. Want verder heb ik een offerte gescoord en een erg leuk feest gehad. Maandag heb ik in Twente bijna een uur de laatste Yeasayer doorgeploeterd, woensdag zat ik in de auto met alleen maar 4 cd’s Franse Chansons bij me. En in de rest van de week wilde het ook niet zo lukken. Nou ja geen leed om echt veel over te schrijven dus.

En tot mijn verrassing hoorde ik donderdag al een heel mooi lijstje. Ik heb er gewoon wat nummers uitgepikt die ik wel bij elkaar vond passen. Het is een kort lijstje. Maar het klopte zo wel.

1. Liannne La Havas – Forget
2. Lonely Drifter karen – La Chouette (The Owl)
3. Sarah Jaffe – The Body Wins
4. Yeasayer – Germs (jawel ze hebben het gehaald, met een nummer van hun eerste cd uit 2007)
5. Animal Collective & Kasai Allstars – Quick as White
6. Alt – J - bloodfood
7. Air – Modulor mix

Week 35

Deze week op spotify, een beetje herrie aan het begin (punk) dan lekker dansen om af te sluiten met wat relaxte ballads.

1.       X – You’re Phone Is Of The Hook, But You’re Not, X is een Amerikaanse punkband van eind jaren 70, begin 80. Zeer invloedrijk, naar het schijnt, in Europa niet zo groot, ik kende tot voor kort ook alleen maar de naam.

2.       Kraftwerk – The Robots, De cd Electroperspective deed me verlangen naar wat oude dansmuziek.

3.       Inner City - Big Fun, echt een house classic. En wie zit er nou te klagen dat het allemaal zo mechanisch wordt? Tjonge dit nummer is toch pure soul?

4.       Deee-Lite – Groove Is In The Heart, met Bootsie natuurlijjk

5.       Sweet Pea Atkinson – Dance or Die. Soms schiet er gewoon een naam door je hoofd, zoals die van Was (Not) Was. Don Was is al vele jaren een succesvol producer (Stones). Maar voordat het zo ver was, was hij een van de leden van Was (Not)Was, dat van alles met elkaar mixte. Sweet Pea Atkinson is een van de zangers en dit is van een solo ep van hem. Maar wel helemaal geproduceerd en ingespeeld door Was (Not) Was

6.       Fleetwood mac – Tusk Dit naar aanleiding van dat ik zag dat er een tribute cd voor Fleetwood Mac is gemaakt. Met vooral indie artiesten. Tusk is natuurlijk vooral het vervolg van Rumours. Destijds gemengd ontvangen, maar volgens sommogen minstens net zo goed. Het titelnummer heb ik altijd erg leuk gevonden/

7.       Marianne Faithfull – Angel De tribute cd had bijna een tribute aan Stevie Nicks kunnen heten. 10 van de 17 nummers zijn van haar.

8.       Willie Nelson – Songbird Willie Nelson deed ook ooit een nummertje Fleetwood Mac met de Cardinels van Ryan Adams.

9.       Sandy Denny – the last thing on my mind. Zonder twijfel de beste zangeres van de Britse Folk. Nou technisch misschien niet de beste, maar er zit iets in haar stem en de nummers die ze zingt die alles ver uittilt boven de rest. Ik kan er nooit zo goed de vinger opleggen wat het is.

10.   Gary Lucas, Mary Margaret O’Hara – Poison Tree. Dit nummer staat in de lijst door Mary Margaret O’Hara. Een hele bijzondere zangeres met 1 geweldige lp op haar naam.

11.   Elbow – Fugitive Motel Elbow schreef de muziek die de BBC voor de Olympische Spelen gebruikte. Het is een soort shoe gaze folk. Dit nummer is van een cd die ook al weer 8 jaar oud is. 8 jaar is een hele lang tijd. Het is de tijd waarin de Stones goed waren (64-72)/ 

Week 34

Deze week mijn lijstje “Frans”. In Frankrijk zelf heb ik bijna geen Franse popmuziek gehoord. Gelukkig is er spotify, waarbij je ook nog eens kunt grasduinen in vergelijkbare artiesten. En ik had zin in Cher. Daar heb ik namelijk een zwak voor. Ik vond als kleine jongen de filmpjes die de nummers zaten ook erg leuk. Dark Lady was er een van, van een ander bekend nummer is er ook een, maar die weet Eddy vast wel.

1.       Ayo – Je nes ais rein Faire

2.       Daphne – Ou va Lila Jane

3.       Jeanne Cherhal – On Dirait que cest normal

4.       Holden – Quelque chose en moi

5.       Alpha Rococo - Les jours de pluie

6.       David de Labrosse – L’etoile du nord

7.       Yuna – Island

8.       Cher – Dark Lady

9.       Nina Simone - Sinnerman

Week 33

Vorige week ben ik weer flink op pad geweest (Enschede, Den Haag, Heerlen, Leidschendam en een paar keer Amersfoort), dus heb ik heel wat muziek kunnen luisteren. Vanuit diverse (strikt geheime) bronnen kwam de muziek mij weer aangewaaid. Ik heb deze week alleen maar losse nummertjes geluisterd. Wat betekent dat ik niet weet of de rest van een cd goed is. Behalve dan van de 2 oude favorieten die in de lijst staan. Ik heb een enorm reservoir met oude favorieten. Zelfs van de mijn cd top 10 heb ik heel veel nog niet in de lijstjes opgenomen. 

1.    Marvin Gaye – Right On, Marvin Gaye is briljant. Maar dat betekent vooral dat zijn hoogtepunten ver boven de rest uitsteken. Hij heeft, net als Sam Cooke overigens, ook veel middelmatige platen gemaakt. Zo ben ik niet 100% gecharmeerd van What’s Going on. Maar kant 2 vind ik geweldig en vooral dit nummer, alleen al om de manier waarop hij die lange Ooooh’s zingt.

2.       Hermitude – Speak of the devil

3.       Gnarls Barkley – Smiling Faces

4.       Beach House – Lazuli

5.       Public Service Broadcasting – London Can Take It

6.       Fishbone – Freddy’s Dead

7.       Joni Mitchell – Jericho

8.       Kip Hanrahan, Jack Bruce – Shadow Song

9.       Marienbad – Julia Holter

10.   Desert Song – Elini Mandell

Week 32

Deze week in deze week een playlist die ik van Professor Eddy heb gejat. Lekker funky chillin' op mijn eerste werkdag. De info staat ook op zijn blog. Ik heb er wel een paar nummers uitgehaald. Anders werd het mij te chill.