zondag 27 januari 2013

Jaren 80 alt country: More Than A Whisper



Nanci Griffith

Voor mij was de jaren 80 ook de periode dat ik country ontdekte. Ik ben begonnen met Grievous Angel van Gram Parsons. Ik had een paar jaar daarvoor The Last Waltz verzwolgen. En The Band heeft natuurlijk ook wel een sterk traditionele invalshoek. Maar Grievous Angel was de eerste echte country plaat. Mijn jaren 80 countryheldin is Nanci Griffith. Ik heb het voor het gemak maar even country genoemd, maar eigenlijk is Nanci Griffith meer folk dan country. Er zit in haar liedjes, en vooral in haar voordracht, een enorm gevoel van melancholie. Maar ook wel een prettige melancholie: het is het koesteren van je oude herinneringe. Bij Nanci Griffith is zelfs de actualiteit een vorm van melancholie. Neem bijvoorbeeld de manier waarop ze over de Woolworth store verteld in de live versie van Love At The Five And Dime. De scheidslijn tussen country en folk (en rock of popmuziek) is niet altijd even duidelijk. In de jaren 80 kwam er vooral vanuit Texas een behoorlijke stroom nieuw bloed in het toch flink ingezakte country genre. Begin jaren 70 was er de outlaw country met mensen als Willy Nelson en Waylon Jennings. Maar aan het eind van de jaren70 waren zij ook gearriveerde sterren en was hun output niet echt goed meer.

Veel van de mensen die in dit lijstje staan zijn vooral beïnvloed door de country folk van mensen als Townes van Zandt en Guy Clark. Steve Earl heeft zelfs zijn zoon vernoemd naar Townes van Zandt. Punk komt hier ook om de hoek kijken. En dan met name bij Green on Red en Jason & The Scorchers. Joe Ely heeft ook nog enige relatie met de punk: hij speelde ook met de Clash, of beter gezegd The Clash speelde met hem. Ely had eind jaren 70 al enkele progressieve country lp’s op zijn naam staan. Er is eigenlijk maar 1 naam die er wat mij betreft echt bij hoort en die ontbreekt en dat is Lee Clayton. Dat is zeg maar de mannelijke tegenhanger van Nanci Griffith. Hij heeft helaas maar enkele lp’s gemaakt en verdween toen geruisloos van het toneel. Zelfs de wikipedia weet niet waar hij gebleven is. Luister overigens niet naar de nummers die volgens spotify van hem zijn. Dat zijn inferieure covers van nummers van hem. Hopelijk kan ik hem nog een keer aan deze lijst toevegen.


Lee Clayton
  1. Nanci Griffith - More The A Whisper
  2. Lyle Lovitt – If I Had A Boat
  3. Cowboy Junkies – Sweet Jane
  4. k.d. Lang – Black Coffee
  5. Steve Earl – My Old Friend The Blues
  6. Dwight Yoakam I’ll Be Gone
  7. The Judds – Why Not Me
  8. Eric Taylor – East Texas Moon
  9. John Gorka – Branching Out
  10. Rosie Flores – God May Forgive You
  11. Rodney Crowell – After All This Time
  12. Peter Case – Put Down Your Gun
  13. Green On Red – Drifter
  14. Joe Ely – Row Of Dominoes
  15. Jason & The Scorchers - Broken Whiskey Glass
  16. Nanci Griffith – Love At The Five And Dime (Live)

dinsdag 15 januari 2013

Lijstje 1



Met mijn vertrek bij Novay is mijn rubriek “Deze Week” ook beëindigd. Maar niet getreurd. Het is weer tijd voor iets nieuws. Ik heb nog een paar jaren 80 compilaties in mijn playlist zitten. Die ga ik binnenkort ook publiceren. Wat ik niet had verwacht is dat ik plotseling de afgelopen anderhalve week weer een heleboel erg leuke nieuwe muziek heb gehoord. En die wil ik jullie toch niet onthouden. Ik noem mijn nieuwe baby “Lijstje”. Die naam ontslaat me van de plicht om iedere week een playlist te maken. Het geeft me de mogelijkheid om, als ik het wil, een lijstje met jullie te delen. Je kunt je dus gewoon abonneren op het lijstje en om de zoveel tijd vervang ik de lijst. Of vul ik ‘m aan. Ik zie wel even hoe ik het ga doen.
Het gekke is dat ik over mijn eerste lijstje eigenlijk niet zo veel kwijt kan. Het zijn gewoon wat nummers die ik opgepikt heb uit namen die ik tegenkwam in de krant, op internet of op andere cd’s. 

De lijst bestaat grotendeels uit twee delen: folk en psychedelica. Dat is geen toeval, het zijn termen die me triggeren om verder te luisteren. De naam iLikeTrains ken ik van een stuk over Eurosonic in Groningen. En als ik er zo mee bezig ben dan vul ik de lijst maar meteen aan met wat andere dingen die ik zo tegenkwam. Zoals een recente heruitgave van een obscure lp uit 1983 van Billy Marlowe en een nummer van Betty Davis (ex van Miles), van haar kende ik niets. En omdat ik de cd laatst nog eens beluisterde ook nog maar eens een nummer uit The Jeffrey Lee Pierce Sessions vol. 2 . En voila, voor oor je het weet heb je weer een lijstje.



1.       I Don’t Recall – Lavender Diamond, herken de basloop
2.       Minxy - Winterpills
3.       Speak Up – Janne Schra
4.       Worry All your live - Sera Cohoone
5.       Dreams - Billy Marlowe
6.       Euphoria – The Fresh & Onlys
7.       Clear the air – Jacco Gardner
8.       Rise Up and Fight – Crippled Black Phoenix
9.       Spencer Perceval – iLIKETRAINS
10.   Sonny Boy – Mick Harvey
11.   We No Who U R – Nick Cave
12.   At The Starlight Hotel – Adrian Crowley
13.   Silent Machine – Cat Power
14.   January Rain – Winterpills
15.   Another Gohst Rocket – Blaudzun
16.   Shoo-B-Doop and Cop Him – Betty Davis

zaterdag 29 december 2012

De jaren 80: Das Lied Von Einsanen Madchens



Wat was er eerst: de categorie of de afzonderlijke leden van de categorie? Die vraag kwam bij me op toen ik een aantal nummers bij elkaar zette en er achter kwam dat ik deze nummers zeer goed pasten in een nieuwe categorie. Ik had al een aantal jaren 80 categorieën geïnventariseerd. Maar deze nummers vroegen om een eigen categorie: dames vocaal. En terecht. Ze zijn allemaal een beetje doemerig. Maar het geheel is mysterieus en eigengereid. En dat Anna Domino er twee keer in staat is niet erg. Wie kent haar immers nog? En hopelijk blijft haar naam na deze twee nummers hangen. Ze is trouwens nog steeds actief. Nu in de band Snakefarm

  1. Bel Canto – Baltic Ice-Breaker
  2. Cocteau Twins – Beatrix
  3. This Mortal Coil – Song To The Siren
  4. Marie And The Wildwood Flowers - Bitter Rain
  5. Nico- Das Lied Von Einsanen Madchens
  6. The Raincoats – Shouting Out Loud
  7. Anna Domino – Rhythm
  8. Luc Van Akker, Anna Domino – Zanna

dinsdag 18 december 2012

De jaren 80: Eine Symphonie des Grauens



Andere tijden, andere lijstjes. Ik las een stuk over The Smiths in de VPRO-gids. En dat bracht me ertoe om een lijstje favorieten uit de jaren 80 te maken. Sommigen denken al snel aan dansen met je hoofd tussen je benen en de tijd van economische crises(zeg maar de magere jaren van Bestek 81). Maar het was ook de tijd van de eerste hip hop (Def Jam), de grootste successen van Michael Jackson en de garagepunk. Om maar eens wat te noemen. De komende tijd ga ik, waarschijnlijk, een overzicht maken van wat mij zoal beviel aan de jaren 80. Wat muziek betreft dan. 


 En ik begin maar meteen met het gluren naar je schoenpunten. De punten moesten natuurlijk ook heel lang en scherp zijn. Eigenlijk niet mijn grootste liefde uit die tijd. Ik kocht begin 2001 een cd met de singles van The Smiths. Een band waarvan ik de singles geweldig vind. Maar zo halverwege kreeg ik toch wel genoeg van al dat geneuzel. Hoewel niet echt mijn eerste keus, neemt dat niet weg dat ik hier een lijstje heb van nummers die ik erg leuk vind. Ik heb van de 11 nummers er destijds maar 3 op vinyl gekocht (cd’s waren nog veel te duur). Van The Smiths heb ik alleen This Charming Man als maxi single. Van Sioux & The Banshees heb ik zelfs geen cassette. Maar die nummers hoorde je zo vaak bij anderen of op de radio dat ze allemaal in mijn hoofd zitten.
Het titelnummer van deze aflevering is het enige nummer dat ik niet kende. Ik kende de band van naam. De titel vond ik erg toepasselijk en de muziek bleek ook nog wonderwel goed aan te sluiten.
Enjoy.
  1. The Smiths - This Charming Man
  2. Echo & The Bunnyman – The Killing Moon
  3. The Cure – A Forest
  4. Magazine – A Song From Under The Floorboards
  5. Sioux & The Banshees – Spellbound
  6. The Associates – Club Country
  7. The House Of Love – Christine
  8. The Passions – I’m In Love With A German Filmstar
  9. The Monochrome Set - Eine Symphonie Des Grauens
  10. Bauhaus – The Passion Of Lovers
  11. The Smiths – How Soon Is Now?