Lijstje 70 Jack Bruce (1943 - 2014)

Christian Sahm

Ergens in de jaren 80 hoorde ik het nummer The Consul At Sunset van Jack Bruce bij een aflevering van het geweldige Heartlands van  Stoffer en Bentz. Ik kende Jack Bruce uiteraard als de bassist van The Cream. Maar dat nummer was een openbaring: Jack Bruce bleek veel meer te zijn dan de bassist van de Cream: hij was het genie van The Cream, nummers als White Room en Sunshine of your live waren door hem geschreven en gezongen. The Consul At Sunset  komt van zijn derde slolo lp. En gaat over de consul uit het boek Under the Vulcano van Malcolm Lowry. Het boek speelt in Mexico. En ook het nummer heeft een Latijns-Amerikaanse inslag. Iets wat ik niet verwacht had van een Engelse rocker. Toen ik meer van hem ging beluisteren bleek dat zijn muziek helemaal niet in hokjes te passen viel. Hooguit in de categorie Engelse artiesten die alle invloeden om hen heen in zich opzogen. Zijn muzikale erfenis omvat uiteraard rock, maar ook folk, jazz, world, soul.  

Het probleem is alleen dat zijn carrière een enorme rommel was. Iedere band viel na een lp uit elkaar, het songmateriaal was vaak matig, een heroïneverslaving op het hoogtepunt van je carrière helpt ook niet. Kortom uit die enorme berg rommelige platen is het moeilijk het goede te destilleren. Maar als je dat eenmaal hebt gedaan hou je een virtuoos gespeeld en gezongen oeuvre over. Vaak kon hij in de samenwerking met anderen zijn klasse laten zien. 

Ik een setje van een aantal nummers samengesteld die de diversiteit van zijn oeuvre goed laat zien. De bluesrock van The Cream, de folk in sommige van zijn soloplaten, de jazz met Kip Hanrahan en enkele prachtige ballads zoals het innemende Child Song. Ik kan de lijst nog moeiteloos verdubbelen. Maar als introductie op zijn werk voldoet dit heel goed.  



1. The Cream - Sunshine of your love
2. Jack Bruce - He The Richmond
3. Jack Bruce - The Consul At sunset
4. Kip Hanrahan - Shadow Song
5. Jack Bruce & Bernie Worrell - Time Repairs
6. Kip Hanrahan - All Us Working Class Boys
7. Golden Palominos - Working Harder
8. Robin Trower & Jack Bruce - Carmen

BBM: Bruce, Baker (Gary) Moore

9. Jack Bruce - Child Song
10. Jack Bruce - The Food
11. Jack Bruce Kwela
12. BBM - Waiting In The Wings

Lijstje 69

Vandaag kwam ik tot mijn genoegen er achter dat To Be Still van Alela Diana eindelijk op spotify staat. Andere lp’s stonde er al op maar juist deze , die ik zo mooi vind, ontbrak. Verder ben ik in de archieven gaan duiken om uit oude lijstjes wat te verloren gewaande nummers te halen. Die oude lijstjes zijn opzetten voor te publiceren lijstjes. Sommigen zijn al jaren oud. Zal ik ooit een lijstje publiceren met alleen Franstalige nummers? Het is wel mijn streven. Of het lukt weet ik niet. Tot nu toe ben ik nog niet tevreden met wat ik heb.

Damo Suzuki was trouwens de zanger van de legendarische Duitse band Can. Can had een optreden maar hun zanger was er net vandoor gegaan. Het verhaal gaat dat hij ’s middags de mannen was tegen gekomen en dat hij ’s avonds het eerste concert met Can deed.

1. Alela Diana - White As A Diamond
2. Richard Thompson – I Still Dream
3. P J Harvey – River Anacostia
4. Turnpike Troubadours – Gin, Smoke, Lies
5. The Fall – I Am Damo Suzuki
6. Iron & Wine – Singer And Endless Song
7. Long Ryders – Ivory Tower
8. 16 Horsepower – Nobody Cept You
9. Chieftains – Shady Grove
10. Melody Gardot – Preacher man
11. Arthur Lee – Five String Serenade
12. Belle & Sebastian – Ease Your Feet At The Sea
13. Trixie Whitley – Breathe You In My Dreams
14. Marc Almond – Saint Judy

Lijstje 68

Deze lijst begint met een nieuwe ster aan het country firmament. Met excuses voor de wat cliché opening. Als je denkt dat het nummer ergens op lijkt dan kan dat kloppen. Namelijk op de Chicken Shack’s versie van Etta James’ I’d Rather Go Blind. En als je denkt dat je de zangers vaker gehoord hebt. Ook dat kan kloppen. Het is Christine McVie van Fleetwood Mac. Mijn favoriete zangeres van de band. Veel beter dan de vage gezwijmel van Stevie Nicks>Het is trouwens een aardige lijst geworden. 24 nummers in ruim anderhalf uur. Maar dan heb je ook wat. Ook dit is weer een aardige reis door de tijd. De oudste nummers komen uit 1969 (Chicken Shack, Skip Spence, Monkees). De nieuwste zijn van vorig jaar (oa Lorde, Aimee Mann en ex Byrds bassist Chris Hillman). En van sommigen is er recenter werk, maar prefereer ik de oudere platen. Zoals van het nummer van Chris Stapleton, waar deze lijst mee begint. Hij heeft vorig jaar zelfs 2 cd’s uitgebracht. Maar ze waren voor mij vooral aanleiding om nog eens naar de eerste cd van hem te luisteren. Die is toch echt beter.
Afgelopen week luisterde ik nog eens naar Orphans (Brawlers, Bawlers & Bastards) van Tom Waits. En cd 1 viel me wat tegen. In mijn herinnering was die beter. Maar ik werd wel weer meteen gegrepen door het nummer Puttin’ on the dog. Dus die staat hier wel op. Op de cd van Waits staat ook een cover van een nummer van de lp OAR van Skip Spence. Een lp die in de top 10 cult lp’s staat. het verhaal er om heen is deel van de mythevorming. Skip Spence was een van de oprichters van Jefferson Airplane. Deze lp is in een aantal dagen opgenomen in Nashville. Hoeveel dagen het precies was schijnt niemand te weten. Ik lees 7 dagen en 20 dagen. Hij was net ontslagen uit een psychiatrische kliniek waar hij enkele maanden had gezeten. Skip Spence In zijn pyjama reed hij op de motor naar  de studio. Hij speelt alle instrumenten zelf op de lp. En toen de lp af was vertrok hij op zijn motor en hebben we nooit meer iets van hem gehoord. De lp werd een van de slechts verkopende van de platenmaatschappij. Na Tom Waits daarom als eerbetoon het nummer van de lp die Tom Waits coverde. Er staan overigens nog betere nummers op de lp. Hij staat niet voor niets in de cult top 10. Het is echt een goede lp.

Chris Hillman staat er zelfs twee keer in. Hij speelde ook bij Manassas een band die vooral de band van Stephan Stils was.

Als laatste opmerking: er staat een nummer op van de lp Melodrama van Lorde. De plaat staat in veel lijstjes in de top 5. Op nummer 2 zelfs in het overzicht van Rolling Stone. Ik snap alleen niet waarom het zo hoog staat.

1. Chris Stapleton – Tennessee Whisky

2. Chicken Shack - I’d Rather Go Blind

3. Ryley Walker – The Great And Undecided

4. Camille Yarbrough – Take Yo’ Praise

5. The Brain Jonestown Massacre – Anemone

6. Angelica Rockne – Meet Your Master

Christine McVie

7. Eddie Hinton – I Got A Feeling

8. Lorde – Green Light

9. Manassas – Witching Hour

10. Terry Lee Hale – Beautiful Lie

11. Velvet Crush - Keep On Lingerin’

12. Jayhawks – Guilder Annie

13. John Doe – Little Tiger 

14. Aimee Man – Stuck In The Past

15. Ryan Adams – Magnolia Mountain

16. Scud Mountain Boys – Big Hole

17. Monkees – Don’t Wait For Me

18. Chris Hillman – Wildflowers

19. Son Volt – Windfall

20. Ed Kuepper – Horse  Under Water

21. Ray LaMontagne – Part One – Hey, No Pressure

22. Pogues – Turkish Song Of The Damned

23. Tom Waits – Puttin’ On The Dog

24. Alexander ‘Skip’ Spence – Books Of Moses

Lijstje 67

Oude muziek voor het nieuwe jaar. Ik hou erg van oude popmuziek. Daarom eens een lijstje met nummers die bijna allemaal van voor mijn (en jouw) verjaardag zijn. De ellende is dat die nummers allemaal zo kort duren. 23 nummers in 1 uur en 3 minuten, met het langste nummer van 3.42 en kortste van 2.02. Het duurt dan wel lang om de playlist te maken. En Jimi Hendrix speelt het intro van Don Covay’s Mercy, Mercy.

1. Buddy Holly – Learning The Game
2. Chuck Berry - Nadine
3. Barrett Strong – Money
4. Ike & Tina Turner – I’m Jealous
5. Fontella Bass – You’re Gonna Miss Me
6. Capitols – Cool Jerk
7. Mickey & Sylvia – Love Is Strange
8. Dion – Born To Cry
9. Albert King – Cross Cut Saw
10. Johnny Sayles – I Told A Lie
11. Tyrone Davis – Can I Change My Mind
12. Barbara & The Browns – If I Can’t Run To You
13. Maxime Brown – Ask Me
14. Jerry Lee Lewis – She Even Woke Me Up To Say Goodbye
15. Mitty Collier – I Had A Talk With My Man Last Night
16. Don Covay – Mercy, Mercy
17. Roy Redmond – Good Day Sunshine
18. Delfonics – Can’t Get Over You 
19. Soul Stirrers (Feat. Sam Cooke) – The Last Mile Of The Way
20. Brenton Wood – Two Time Loser
21. Dan Penn – Raining In Memphis
22. Johnnie Morisette – Black Night
23. Milton Wright – Silence That You Keep

Lijstje 66

Stiekem had ik al enkele weken terug een nieuw lijstje gemaakt. Alleen heb ik geen tijd gehad om de playlist op de blog te zetten. Dit keer geen bijzondere lijst maar gewoon een lekker lijstje. Een van alles wat in het rustige segment van jazz en singer songwriters. Ik loop soms wel eens tegen de grenzen van spotify aan. Zo staat van de eerste lp van Ray Lamontagne (Trouble) niet op spotify. Alleen dit nummer. Dat is heel jammer. De lp is een prachtige mix van smokey vocals, soul en country. Een echte swamp plaat in de traditie van bijvoorbeeld Tony Joe White. Ook ander werk van Ray Lamontagne is de moeite waard. Merkwaardigerwijs heb ik ng nooit een nummer van hem in mijn lijstjes gezet. Ook Dylan’s Triplicate staat niet helemaal op spotify. Ik vind Dylan die standards zingt opmerkelijk goed. 

Oh ja. En ik had nooit gedacht dat ik ooit een Begees nummer in mijn lijstje zou opnemen. Maar To Love Somebody (een van mijn favoriete James Carr nummers) blijkt van hen te zijn. 

1. Emmylou Harris, Dolly Parton & Linda Ronstadt – Those Memories Of You
2. Imelda May (Feat Jeff Beck) – Black Tears
3. Ray Lamontagne – Shelter
4. Eric Anderson - Champion At Keeping Them Rolling
5. Grayson Capps - A Love Song For Bobby Long
6. Willie Nelson –Old Timer
7. Karen Elson – Double Rose
8. Eilen Jewell – Sea Of Tears
9. Rhiannon Giddens - Come Love Come 
10. Freddie North – She’s All I Got

11. Otis Taylor – Walk On Water
12. Sidney Bechet – Summertime
13. Bob Dylan – When The World Was Young
14. Velvet Underground – Stephanie Says
15. James Carr – To Love Somebody
16. Michael Nesmith – Different Drum
17. Frank Sinatra – Blue Moon

Lijstje 65

Vorige week werd een concert afgelast van de Allah-Las door iemand in Spanje een bericht had opgepikt dat mogelijk terreurdreiging inhield. Het bericht ging de hele wereld over. En zo weten ineens meer mensen wie de Allah-las zijn. En minste dat hoop ik. Het is een band die twee erg leuke platen hebben gemaakt. De laatste is helaas niets aan. Ik heb hem een paar keer geluisterd, maar kan er geen leuke nummers in ontdekken. Toen ik hun eerste cd voor het eerst hoorde dacht ik dat ik te maken had met een vergeten meesterwerk uit de jaren 60. Maar het betrof een cd uit 2012. 

De muziek van de Allah-Las is vooral een eerbetoon aan de muziek uit de periode 1966 – 168. Daarom als eerbetoon aan de Allah-Las enkele nummers uit die periode.

1. Allah-Las – Tell me
2.  Los Chijuas – Changing the Colors of live
3. Love – she comes in colors
4. Byrds – One hundred years from now
5. Kevin Ayers – may I?
6. Pink Floyd – Astronomy Domine
7. Yardbirds – Evil Hearted You
8. The Misunderstood – Never had a girl like you
9. Fleetwood mac – Need your love so bad
10. Steppewolf – The Pusher
11. Allah-las - Recurring

Lijstje 64

Ik hoorde laatst een cover van To Love Somebody. Ik ken het van de geweldige soulzanger James Carr. Ik heb altijd gedacht dat het een soulnummer was. Blijkt het een popliedje van The Bee Gees te zijn. En het is heel vaak gecoverd. En niet door de minsten. Je hebt jazzversies (Roberta Flack en Nina Simone), countryversies (Gram Parsons), rockversies (Janis Joplin, Bonnie Tyler), blue eyed soul versies (Rod Stewart, Dusty Spingfield) en een reggaeversie van Jim “Small Town Boy” Sommerville (Bronski Beat, Communards). Daarom nu het debuut van The Bee Gees in mijn lijstjes. Nooit gedacht dat die er ooit in zouden komen. Mooi nummer. Het beste nummer dat ik ven hen ken. Het enige goede nummer van hen. 

No Regrets kennen we natuurlijk allemaal van The Walker Brothers. Maar het origineel mag er ook zijn. De inspiratie van dit lijstje komt van het eerste nummer. Van de nieuwe lp van Dan Auerbach. Stephen Thomas Erlewine noemt het op The Allmusic Guide zijn toetrede tot het gilde van singer/songwriters. Maar ik vind het meer een toetrede tot de grote popzangers. Daarom vandaag een greep uit de gevoelige popmuziek. Een genre dat nogal nauw komt. Het wordt namelijk snel te. Te sentimenteel, te bombastisch, te zoetig. Maar hier blijft, wat mij betreft, alles aan de goede kant van de streep. 

Met ook nog enkele curiosa. Vooral de versie van Brown Eyes van Fleetwood Mac. Dit is de eerste versie van het nummer. Met de oprichter van de band (Peter Green) op gitaar. Het verhaal gaat dat Mick Fleetwood hem uitgenodigd had om mee te spelen. In de mix die uiteindelijk op lp Tusk terecht kwam is zijn gitaar door Lindsey Buckingham er bijna helemaal uitgehaald. Maar zo is hoe het nummer oorspronkelijk is. Het nummer is geschreven en gezongen door Christine McVie. Mijn favoriet van Fleetwood Mac (na Peter Green uiteraard). Zij wordt erg ondergewaardeerd, vind ik. Zij is veel beter dan de zweverige ballads van Stevie Nicks. Ze zijn down to earth, maar er zit altijd iets triests in haar nummers. Toch zijn het geen nummers die daarin blijven steken, ze klinkt als een vrouw die ondanks alle ellende haar rug recht houdt en een drang heeft om door te leven. Als je naar de tekst van dit nummer luistert hoor je dat ook. Het is een oproep aan een vriendin om om hulp te vragen. Omdat zij weet wat ze heeft meegemaakt. 

Dat laatste zingt zij niet. Maar dat hoor je aan de manier waarop ze het zingt. Luister ook eens naar nummers als Songbird en Little Lies. Ook op de onbekende Fleetwood Mac lp’s tussen het vertrek van peter Green (1970) en de komst van Lindsey Buckingham en Stevie Nicks (1975). Naar de nummers moet ik nog eens gaan luisteren. Misschien later daarvan meer.

Dan nog een ontdekking van enkele weken terug. De beste verzamelaar van Roy Orbison. Ik heb op cd de beste tot dan toe. Maar nu is er een cd met daarop al zijn singles op het Monument label. En daar staan nog allerlei prachtige nummer sop die ik niet kende. En ook op dit lijstje de grootste kandidaat voor lp van het jaar: Double Roses van Karen Elson. Ik had nog nooit van haar gehoord. Ze is de vrouw vcan Jack White daarom zal ik haar wel ergens zijn tegengekomen. 

Tot slot nog iets over de twee nummers van Françoise Hardy. Met het nummer Meme Sous la Pluie eindigt de film Jeune & Jolie van François Ozon. Een indrukwekkend muzikaal einde van een prachtige film. De kritiek is dat het een onrealistisch beeld geeft van prostitutie. Maar als je die kritiek achterwege laat, blijft een prachtige film over. Heel mooi beschreven Ivo De Kock in de filmkrant. 

1. Dan Auerbach – Waiting On A Song

2. The Bee Gees - To Love Somebody

3. Tom Rush – No Regrets

4. Dobie Gray – Drift Away

5. Al Wilson – Show And Tell

6. Karen Elson – Wonder Blind

7. Fleetwood Mac – Brwon Eyes

8. Four Tops – Call On Me

9. Dusty Springfield – The Look Of Love

10. Roy Orbison – The Actress

11. Françoise Hardy – Le Temps De Lámour

12. Duffy- Hanging On Too Long

13. Françoise Hardy - Meme Sous La Pluie 

14. Heidy Berry – Northshore Train