Lijstje 4

Met één druk op de knop heb ik zaterdag mijn hele lijstje 4 weggegooid. Ik wilde alleen Superman van R.E.M. Uit de lijst halen. Terecht toch? Maar zonder verdere waarschuwing werd de hele lijst verwijderend. En toen moest ik nog maar weten welke 30 nummers ik verzameld had. Ik was met het wissen van dat ene nummertje net begonnen om eens kritisch door de lijst en door de volgorde te gaan. Maar in plaats daarvan moest ik een reconstructie maken van wat ik er ook al maar weer in had staan.

Het belangrijkste weet ik nog wel. Ik ga even een paar dingetjes langs. Aidan's Well is de nieuwe band van Frank Veenstra. Die met mijn goede vriend Paul in het verleden (20 jaar geleden) ook al samenspeelde. Onder meer op mijn promotiefeest. Nu heeft hij een cd gemaakt. 

Het Jimi Hendrix nummer is van een soort van nieuwe Jimi Hendrix lp. Het zijn opnames waar hij mee bezig was. Maar echt af waren ze niet. Ik vraag me ook af of hij alles wel zou bewaren voor een lp. Niet alle nummers zijn even sterk. Hear My train A Comin' is wel goed. Het is een nummer dat hij al vele jaren live speelde maar nooit in de studio had opgenomen. Deze versie verschilt enorm van de live versies. Deze is sneller en ook wat minder dramatisch. Na Hendrix een nummer van Gary Clark Jr. een jonge gitarist. Hij is vast heel goed, maar erg origineel is hij niet. Waardoor ik eigenlijk niet snap waarom er zo lovend over gedaan wordt. Dit trein nummer ligt sterk tegen die van Jimi Hendrix aan. Aan het eind 2 nummers van Nick Cave. Dit n.a.v. Een interview met hem in de VPRO Gids. Daarin zegt dat hij het titelnummer van zijn laatste cd als een stilistisch vervolg ziet van King Ink van The Birthday Party uit 1981.

O Ja en het eerste nummer is natuurlijk een ode aan onze nieuwe hond Daisy.

1. Jason Isbell – Daisy Mae
2. Dave Mason – Can't Stop The Worrying
3. Lee Perry – Dancehall Kung Fu
4. Trixie Whitley – Fourth Corner
5. Relatives – Revalations
6. Flying Horseman – Ghostwriter
7. Arno – Die Lie
8. Jack Leven – Gylen Gylen
9. Aidan's Well – Give It All
10. Richard Thompson – My Enemy
11. Mozes And The First Born – Bloodsucker
12. Brendan Benson – Keep Me
13. Secret Sisters – Tennessee Me
14. Robyn Hitchcock – Sam's Gone Away
15. Jimi Hendrix – Hear My Train A Comin'
16. Gary Clack Jr. – When My Train Pulls In
17. Birthday Party – King Ink
18. Nick Cave – Push The Sky Away

Lijstje 3

Ik had al twee lijstjes gemaakt toen ik deze nog tegenkwam. Het lijstje dat je hier aantreft zijn de nummers die ik van een aantal spotify lijstjes van The Allmusicblog heb gehaald. Het zijn lijstjes met favoriete nummers uit 1972 [allmusic blog]. Ik heb daar de mij onbekende nummers uitgekozen. Uiteraard wel in genres die me aanspreken. Er bleek veel mooie country in dat jaar te zijn gemaakt. Uiteraard kende ik er wel wat nummers van, zoals Junior Byles. Rick Nelson. Ik wil niet lang stilstaan bij de afzonderlijke nummers. Alleen over Children of the revolution wil ik iets zeggen. Dat nummer heeft namelijk een refrein dat heel vaak in mij naar bovenkomt. Waarom weet ik niet. Het is geen nummer dat ik heel vaak heb gedraaid. Een paar jaar terug heb ik het nummer nog eens beluisterd (ik had het niet eens) en toen viel het me zwaar tegen. Het refrein is ijzersterk, maar de rest van het nummer is niet veel aan. Oordeel zelf.

De grootste ontdekking van deze lijst is Bobby Charles. De lp is geproduceerd door Rick Danko van The Band. En die mooie mix van country en soul hoor je ook bij hem terug.

1. George Jones – We Can Make It
2. Everly Brothers – Green River
3. Bobby Charles – Street People
4. Waylon Jennings – Ladies Love Outlaws

5. 

   Johnny Paycheck

   Johnny Paycheck – Someone To Give My Love To
6. Merle Haggard – Daddy Frank
7. Jerry Reed – Alabama Wild Man
8. Johnny Tailor – Standing In For Jody
9. Cornelius Brothers – Too Late To Turn Back Now
10. Joe Tex – I Gotcha
11. Allan Tousaint – Victim Of The Darkness
12. T. Rex – Children Of The Revolution
13. Junior Byles – There's A Place Called Africa
14. Terry Carlier – Ordinairy Joe
15. Prince Jazzbo – Crab Walking
16. Undisputed Truth – Superstar
17. James Brown – Talkin'loud
18. Red Simpson – I'm A Truck
19. Luther Ingram – If Lovin' You Is Wrong
20. Chakachas – Jungle Fever
21. Rick Nelson – Garden Party
22. George Jones – A Picture Of Me

Lijstje 2

Zo hier is het tweede spotifylijstje. Ik moet hier nog een nieuwe routine voor ontwikkelen. Mijn vorige lijstje is al minstens een maand oud. Ik ga proberen hier wat meer regelmaat in te krijgen. Ik weet niet of het een wekelijkse lijst wordt, maar de frequentie wordt groter en het moment van publiceren wordt voorspelbaarder. Maar dat merken jullie vanzelf.

Villagers

Het is wel weer een zeer divers en afwisselend lijstje geworden. Al zeg ik het zelf. Zoals gewoonlijk is het lijstje weer op een vreemde manier tot stand gekomen. Ik neem even wat dingen door. Het eerste nummer is van een redelijke recente cd van Van Morrison (1997). Ik zocht eigenlijk een nummer uit de jaren 70 (the Healing has Begun), maar dat staat niet op spotify. Ik kwam toen dit tegen. En ik moet zeggen, dit is toch echt niet slecht. Het is vooral bedoeld als aandachtvrager voor het oeuvre van Van The man. Dan komt een nummer van een nieuwe band (Villagers) die hoog scoren in de polls en reviews. Ik vind de cd niet heel goed. Maar dat gezegd hebbende vind ik dit nummer wel weer erg goed. Dus misschien is de rest ook nog wel beter dan ik na 2 keer luisteren kan beoordelen. The Allah-Las vind ik een geweldige band. Net als de Nederlandse hype Jacco Gardner gaat het om een band die exact wil klinken als de jaren 60. En ik dacht in eerste instantie ook dat het uit die tijd kwam. Maar ze hebben een aantal erg goede liedjes op hun cd staan. Bij wat rond luisteren kwam ik deze cd van Captain Beefheart tegen. Gimmie Dat Harp Boy is een favoriet van mij. Ik had eerst ook nog een wat toegankelijker nummer van Captain Beefheart in de lijst staan, maar juist het ruwe geluid en de wat primitieve opnames passen goed bij The Captain. Dark Eyed woman draaide ik laats nog een keer op cd in de woonkamer. Spirit heeft een van mijn all time favoriete gemaakt (Twelve Dreams of Dr. Sardonicus), maar daarnaast ook een aantal all time favorite liedjes gemaakt, zoals dit Dark Eyed woman.

Wat ik ook in de woonkamer op cd meerdere keren heb beluisterd is de lp No Place To Fall van Steve Young. Het titelnummer is (natuurlijk) van Townes van Zandt. Maar Steve Young heeft ook zelf erg mooie nummers geschreven. En alles voert hij prachtig uit. Een van de originals op de lp is Seven Bridges Road. Een nummer dat hij overigens al eerder ook eens opnam. Helaas is er van Steve Young weinig op spotify te vinden. Wat er wel op staat is minder. Daarom heb ik gekozen voor een andere uitvoering van is Seven Bridges Road. Tracy Nelson was voor mij een onbekende naam. Maar haar stem kwam me wel bekend voor. En dat klopte wel, ze was zangeres van Mother Earth. En Mother Earth staat op de cd box Love Is the Song We Sing: San Francisco Nuggets 1965-1970. En die cd box heb ik in de tijd dat die uitkwam (rond 2008) vaak in de auto gedraaid. Op de cd box staat het nummer Revolution, dat natuurlijk weer niet op spotify staat. Het blijft lastig om te schrijven over muziek die je niet kan laten horen.

Het nummer van Eefje de Visser kwam ik bij toeval tegen. Het staat op een cd die in België is uitgekomen voor een goed doel. Het nummer is niet zo goed als wat er op haar debuut cd staat, maar als Eefje fan vind ik het toch wel weer erg goed. Over de nieuwe Nick Cave heb ik al eerde gezegd dat ik ‘m (nog) niet heel goed vind. Maar dit nummer is dat wel. Hier klopt alles gewoon.

Nog even iets over Swamp Dogg. Ik ging gewoon eens even kijken wat er van hem op spotify staat. Hij wordt vaak gezien als een soort vergeten en ondergewaardeerde meester. Dat gaat me eerlijk gezegd wat te ver. Hij was een jaar of 5 geleden in Paradiso en dat concert stond online. Ik heb er heel wat van gezien, want het was verrassend goed. Het nummer dat hier in de lijst staat is een countrynummer. En er zijn niet zoveel zwarte zangers die (goede) country zingen.

Don Covay

Soms werp ik even een blik op een cd. Zoals de cd box The Sue Story. Ik zag die titel ergens staan. Waar weet ik niet meer precies. Maar Sue is een bekend Rhythm & Blues label uit de jaren 50-60. Dus was ik even nieuwsgierig. Ik heb het even bekeken en het zag er goed uit. Ik heb de cd nog niet beluisterd, maar er alleen een nummer van Don Covay uitgepikt: een van mijn favoriete soulzangers. Ik heb net even de allmusicguide gelezen en zie dat ik de cd nog eens vaker moet bezoeken “this four-CD, 100-song set is the best representative body of work ever assembled (or ever likely to be assembled) of the R&B and soul releases from Henry "Juggy Murray" Jones' Sue Records.”

Ik kan nog meer vertellen over de andere nummers, maar die verhalen bewaar ik voor een andere keer.

1. Van Morrison – The Healing Game
2. Villagers – Nothing Arrived
3. The Allah-Las – Tell Me
4. Captain Beefheart - Gimmie Dat Harp Boy
5. Spirit - Dark Eyed woman
6. Tracy Nelson - Seven Bridges Road.
7. Eefje de Visser – Hoe op het land
8. Nick Cave – Jubiliee Street
9.  The Creole Choir of Cuba - Llegada
10. Smoketrack Loghtnin – Watch Your Step
11. Matthew White – Big Love
12. Swamp Dogg – She even woke me up to say goodbye
13. Eddie Hinton – Can’t Beat The Kid
14. Lyres – Teach me to forget you
15. Don Covay – Betty Jean
16. Hank Snow – Married by the Bible, Divorced by the law
17. The Doors – People Are Strange.

De jaren 80: Nostalgia

De jaren 80 bracht niet alleen nieuw talent voort. Er waren ook nog heel wat oudjes die goede platen maakten. Lou Reed maakte met New York een van zijn beste lp’s uit zijn carrière. Alleen Transformer is beter. Ik vind stiekem Nothing Like the sun van Sting een hele goed lp. Veel beter dan zijn werk met the Police. Nothing Like the sun klinkt veel mooier. Niet alle oudjes zijn even oud. Roy Orbison is de oudste van de oudjes. Life fades away is geproduceerd door Rick Rubin. Al enkele jaren voor Johnny Cash had Rubin een voorliefde voor oude rocksterren. Het nummer is geschreven door hardrocker Glen Danzig. Het jongste oudje is David Sylvian. Hij heeft de pech dat zijn lp Briljant trees aan de andere kant stond van een bandje met Sting. En ik vond beide lp’s wel bij elkaar passen en draaide dus nog wel eens gewoon het bandje om als ik een van beiden had gehoord. 

Roy Orbison, Glen Danzig, Rick Rubin en ??

Zeer curieus is het Bob Dylan nummer. Het werd opgenomen tijdens de sessies voor de lp Infidels. Zelfs de beste drummer en bassist van de wereld (Sly & Robbie) kunnen niet verhinderen dat dit een hele slechte lp is. Maar Blind Willie mctell werd opgenomen zonder Sly & Robbie en alleen met gitarist Mark Knopfler (!??*). Het nummer werd niet op lp gezet. Het past ook niet in de sfeer. En kwam pas veel later uit in de eerste reeks van The Bootleg series. Zo had hij dus wel zijn beste nummer uit de jaren gewoon op de plank laten liggen. Want dit nummer steekt ver uit boven de rest dat hij maakte in de jaren 80. Oh Mercy is wel aardig. Maar zo angstaanjagend als dit wordt het nergens.

Die suffe mark Knopfler speelt trouwens ook mee op Scott Walker

1.       John Cale (’42) – I Keep A Close Watch (een superieure re-recording van een nummer uit de jaren 70)

2.       Scott Walker (’43) – Blanket Roll Blues

3.       Lou Reed (’42) – Dirty Blvd.

4.       Tom Waits (’49) – Down, down, down

5.       Roy Orbison (’38 – ’88) - Life fades away

6.       Robbie Robertson (’43) – American Roulette

7.       Sting (’51) – Englishman in New York

8.       David Sylvian (’58) - Nostalgia

9.       Peter Hammill (’48) - Fogwalking

10.   John Fogerty (’45) – Big Train

11.   Bryan Ferry (’45) – The Right Stuff

12.   Steve Winwood (’48) – Spanish Dancer (dit is een re-recording uit 2010 en die is net iets beter dan de versie uit de jaren 80)

13.   Bob Dylan (’41) – Blind Willie McTell

Jaren 80 alt country: More Than A Whisper

Nanci Griffith

Voor mij was de jaren 80 ook de periode dat ik country ontdekte. Ik ben begonnen met Grievous Angel van Gram Parsons. Ik had een paar jaar daarvoor The Last Waltz verzwolgen. En The Band heeft natuurlijk ook wel een sterk traditionele invalshoek. Maar Grievous Angel was de eerste echte country plaat. Mijn jaren 80 countryheldin is Nanci Griffith. Ik heb het voor het gemak maar even country genoemd, maar eigenlijk is Nanci Griffith meer folk dan country. Er zit in haar liedjes, en vooral in haar voordracht, een enorm gevoel van melancholie. Maar ook wel een prettige melancholie: het is het koesteren van je oude herinneringe. Bij Nanci Griffith is zelfs de actualiteit een vorm van melancholie. Neem bijvoorbeeld de manier waarop ze over de Woolworth store verteld in de live versie van Love At The Five And Dime. De scheidslijn tussen country en folk (en rock of popmuziek) is niet altijd even duidelijk. In de jaren 80 kwam er vooral vanuit Texas een behoorlijke stroom nieuw bloed in het toch flink ingezakte country genre. Begin jaren 70 was er de outlaw country met mensen als Willy Nelson en Waylon Jennings. Maar aan het eind van de jaren70 waren zij ook gearriveerde sterren en was hun output niet echt goed meer.

Veel van de mensen die in dit lijstje staan zijn vooral beïnvloed door de country folk van mensen als Townes van Zandt en Guy Clark. Steve Earl heeft zelfs zijn zoon vernoemd naar Townes van Zandt. Punk komt hier ook om de hoek kijken. En dan met name bij Green on Red en Jason & The Scorchers. Joe Ely heeft ook nog enige relatie met de punk: hij speelde ook met de Clash, of beter gezegd The Clash speelde met hem. Ely had eind jaren 70 al enkele progressieve country lp’s op zijn naam staan. Er is eigenlijk maar 1 naam die er wat mij betreft echt bij hoort en die ontbreekt en dat is Lee Clayton. Dat is zeg maar de mannelijke tegenhanger van Nanci Griffith. Hij heeft helaas maar enkele lp’s gemaakt en verdween toen geruisloos van het toneel. Zelfs de wikipedia weet niet waar hij gebleven is. Luister overigens niet naar de nummers die volgens spotify van hem zijn. Dat zijn inferieure covers van nummers van hem. Hopelijk kan ik hem nog een keer aan deze lijst toevegen.

Lee Clayton

1. Nanci Griffith - More The A Whisper
2. Lyle Lovitt – If I Had A Boat
3. Cowboy Junkies – Sweet Jane
4. k.d. Lang – Black Coffee
5. Steve Earl – My Old Friend The Blues
6. Dwight Yoakam I’ll Be Gone
7. The Judds – Why Not Me
8. Eric Taylor – East Texas Moon
9. John Gorka – Branching Out
10. Rosie Flores – God May Forgive You
11. Rodney Crowell – After All This Time
12. Peter Case – Put Down Your Gun
13. Green On Red – Drifter
14. Joe Ely – Row Of Dominoes
15. Jason & The Scorchers - Broken Whiskey Glass
16. Nanci Griffith – Love At The Five And Dime (Live)

Lijstje 1

Met mijn vertrek bij Novay is mijn rubriek “Deze Week” ook beëindigd. Maar niet getreurd. Het is weer tijd voor iets nieuws. Ik heb nog een paar jaren 80 compilaties in mijn playlist zitten. Die ga ik binnenkort ook publiceren. Wat ik niet had verwacht is dat ik plotseling de afgelopen anderhalve week weer een heleboel erg leuke nieuwe muziek heb gehoord. En die wil ik jullie toch niet onthouden. Ik noem mijn nieuwe baby “Lijstje”. Die naam ontslaat me van de plicht om iedere week een playlist te maken. Het geeft me de mogelijkheid om, als ik het wil, een lijstje met jullie te delen. Je kunt je dus gewoon abonneren op het lijstje en om de zoveel tijd vervang ik de lijst. Of vul ik ‘m aan. Ik zie wel even hoe ik het ga doen.

Het gekke is dat ik over mijn eerste lijstje eigenlijk niet zo veel kwijt kan. Het zijn gewoon wat nummers die ik opgepikt heb uit namen die ik tegenkwam in de krant, op internet of op andere cd’s. 

De lijst bestaat grotendeels uit twee delen: folk en psychedelica. Dat is geen toeval, het zijn termen die me triggeren om verder te luisteren. De naam iLikeTrains ken ik van een stuk over Eurosonic in Groningen. En als ik er zo mee bezig ben dan vul ik de lijst maar meteen aan met wat andere dingen die ik zo tegenkwam. Zoals een recente heruitgave van een obscure lp uit 1983 van Billy Marlowe en een nummer van Betty Davis (ex van Miles), van haar kende ik niets. En omdat ik de cd laatst nog eens beluisterde ook nog maar eens een nummer uit The Jeffrey Lee Pierce Sessions vol. 2 . En voila, voor oor je het weet heb je weer een lijstje.

1.       I Don’t Recall – Lavender Diamond, herken de basloop

2.       Minxy - Winterpills

3.       Speak Up – Janne Schra

4.       Worry All your live - Sera Cohoone

5.       Dreams - Billy Marlowe

6.       Euphoria – The Fresh & Onlys

7.       Clear the air – Jacco Gardner

8.       Rise Up and Fight – Crippled Black Phoenix

9.       Spencer Perceval – iLIKETRAINS

10.   Sonny Boy – Mick Harvey

11.   We No Who U R – Nick Cave

12.   At The Starlight Hotel – Adrian Crowley

13.   Silent Machine – Cat Power

14.   January Rain – Winterpills

15.   Another Gohst Rocket – Blaudzun

16.   Shoo-B-Doop and Cop Him – Betty Davis