Lijstje 21

Dit keer een lijstje met veel traditioneel werk. En ook oude dingen. Dat wil zeggen dingen die ik al heel lang ken zials Row of Dominoos van Joe Ely of You don’t miss your water van William Bell. Maar toch ook wel veel nieuwe oude dingen. Zoals ontdekking van vorige keer, The Dillards. Dit nummer springter echt uit. Bleek van The Beatles te zijn. De lp komt trouwens al uit 1968. ik kern ook wel wat werk van Allison krause, maar dit specifieke nummer kende ik niet. Kwam ik toevallig tegen. Er staan trouwens in deze lijst ook een paar numemrs van een heel ander genre. Een beetje jaren 80 doom. Ik ben er nog niet helemaal uit of het ook qua sgeer helemaal past. Maar ik heb er wel wat laten staan, zoals Dum Dum Girls.

 1. Rita Zipora - Katerdag
 2. Louis Armstrong's Broken Heart - Eric Taylor
3. The Dillards – I've Just Seen a Face
4. Lyle Lovett - Walk Through The Bottomland
5. Rosanne Cash - Etta's Tune
6. Rachel Unthank & The Winterset - January Man
7. Row of Dominoos van Joe Ely
 8. Alicia Keys - Empire State Of Mind Part II
 9. Dum Dum Girls Cult of love
10. You don’t miss your water - William Bell.
 11. Garbadge – Only happy whemn t rains
12. Allison krause – It doesn”t matter
13. (September Girls – another love song)
14. Mariee Sioux - Wizard Flurry Home
15. Beirut – A Candle’s fore
16. Roosbeef - nachtauto

 

Lijstje 20

In een jaar tijd heb ik 20 lijstjes gemaakt. Niet echt heel veel. Maar het geeft natuurlijk ook aan dat ik erg mijn best doe om kwalitatief goede listjes te maken. Dit lijstje heeft vooral country en folk. Mother of Earth is misschien niet echt country. Het is wel een nummer van Jeffrey Lee Peirce van de LP Miami van The Gun Club en dat is wel een sterk country georeinteerde plaat. Zoals je ook hoort op het nummer John Hardy. Het is een traditional. Ik denk dat Jeffrey lee deze versie van The Carter Family wel kende. Deel van The Carter Family was June Carter, later de vrouw van Johnny Cash. Verder 2 nummers van Iain Matthews (met 2 i’s). Matthews was oerlid van The Fairport Concvention, de grondleggers van de Britse folkrock. Later vertrok het naar de VS en kreeg zijn werk een sterke country inslag. Ik ben erg gecharmeerd van zijn zachte warme voordracht. Niet alles wat hij gemaakt heeft is helaas even sterk. Ik heb hem ook nog een keer gezien, ergens in de jaren 90. Ik kende toen al 2 lp’s van hetm (oa If I Saw Thro your eyes). Ik verwachtte er wel wat van. Ik kan me er niet meer van herinneren. Weet alleen dat ik erg teleurgesteld was. Hij trad er samen op met Ray Wylie Hubbard. Daar kan ik me net iets van herinneren. Vooral zijn ronde zonnebril. Eigelijk zocht ik Seven bridges Road van Steve Young. Dat is het origineel. Maar dat staat niet op spotify. En zo kwam ik (nogmaals) uit bij Iain Matthews.

Bij het maken van dit lijstje deed ik nog een bijzondere ontdekking: The Dillards. Ik kende de naam Dillard van de smanewerking Dillard en Clark, van Gen Clark (ex-Byrds). Maar The Dillards hebben in 1968 een lp gemaakt die samen met die andere lp’s uit 68 (Sweetheart of The Rodeo en Roots van The Everly Brothers) tot de beste, en eerste country rock lp’s wordt gerkend.

En omdat Phil is overleden begin ik uiteraard met een nummer van Roots.

Marianne Faithfull

1. Everly Brohers – Shady Grove
2. The Dillards – Like A Hurrincane
3. Iain Matthews – Seven Bridges Road
4. Iain Matthews  - Reno Nevada
5. Madugrada - Mother Of Earth
6. The Carter Family John Hardy
7. The Gun Club John Hardy
8. Rosie Flores – Baby Took A Limo To Memphis
9. Jason Isbell – Traveling Alone
10. Marianne Faithfull / Scarborough Fair
11. Albert Lee / Till I Gain Control Again
12. Vinagar Joe - See The Wold (At. Robert Palmer)
13. Daughter – Amsterdam
14. The House Of Love – Shine On
15. Al Wilson – The Snake

Daughter 

Lijstje 19

Mijn mooiste ontdekking van dit lijstje is het nummer The creator has a masterplan van The Brooklyn funk Essentials, een groep rond disco producer Arthur Baker. 

The Brooklyn Funk Essentials

Ik kwam op jet nummer doordat ik op een cd van Porcupine Tree een nummer staat dat heet The creator has a mastertape. En The creator has a masterplan ken ik van the gun club (Miami) Het origineel is van jazz avant-gardist Pharoah Sanders. Het is echt acid jazz zoals die in de jaren 90 werd gemaakt. Wat ook jaren 90 is, is Mary J Blige. Vorig jaar had ze een nieuwe cd gemaakt en die vind ik erg leuk. Ik houd niet zo van R&B. Maar dit vind ik toch wel erg leuk. Zelfs zoals in dit nummer waarin ze niet zingt.

Pharoah Sander

En ik kwam er achter dat Sign of the times van Prince inmiddels op spotify staat. Gelukkig, de beste lp van Prince staat er eindelijk op. En zo ging ik ook eens kijken of mijn favoriete Richard Kirk (Cabaret Voltaire) nummer op spotify staat. En warempel. En dat nummer zocht ik op omdat house 25 jaar bestaat. Ik vond house echt het genre van de jaren 80. Meer dan hip hop. Daar ben ik nooit zo’n fan van geweest. En dus wat heel erg old school house. 

Lijstje 18

Zo hier is weer eens een lijstje. Ik had al heel lang (enkele maanden) niet meer gekeken op de songs Illinois blog. Zie hier. Het is een erg mooie blog waar iemand al vele jaren alles bijhoudt wat op het gebied van Amreicana uitkomt. Ook besteedt hij aandacht aan wat andere genres zoals indie rock. Hij noemt bijvoorbeeld The Feelies als een belangrijke insoiratiebron. Het meeste wat hij bespreekt is wel erg obscuur. Maar er zitten heel veel pareltjes tussen. Ik heb al heel wat artiesten ontdekt via hem. Het valt me op dat hij in 2013 wel een stuk minder actief is. Maar zijn blog bestaat als sinds augustus 2004. Minimaal. Het zou met niets verbazen als hij al eerder was begonnen.

Nieuwe cd van Rachel Ries, verschijnt in februari

De kern van deze lijst wordt gevormd door dingen uit zijn lijst. Dus enkele nieuwe dingen van zijn blog en wat dingen die ik via hem heb ontdekt. Misschien wel mijn belangrijkste ontdeking was Rachel Reis. Uiteraard aangevuld met andere dingen. Zoals oude favorieten (Everly Brothers en Los Chijuas). Het nummer van Los Chijuas  is een sixties nummer uit Mexico. Er is zowel een Spaanse als Engelse versie van het nummer. Ik ken de Engelse versie het best. Die kan ik min of meer meezingen. Maar de Spaanse versie is ook leuk. Alleen voor mij wat onwennig. Daarom ook de Engelse versie in dit lijstje. Verder in deze lijst nummers die ik van andere blogs en afspeellijstjes heb geplukt / bij elkaar heb gejat. Ik had de lijst 3 weken geleden al bijna af, maar heb er de laatste dagen toch nog maar wat aan toegevoegd. Mijn volgende lijstje staat ook al aardig in de steigers.

1. Elisabeth Cook – Gospel plow
2. Zero 7 Don’t call it love
3. Jason Isbell – Cover me up
4. Veils – Candy Apple road
5. Los Chijuas Estan
6. Gene Clark – the same one
7. Rachel Reis – You only
8. Amy Speace – Hunter Moon
9. the Wil Callers – One single tear
10. Eleni Mandell Moonglow
11. Eleni Mandell – My twin
12. Everly brothers T for texas / I wonder if
13. Neil Young pardon my heart
14. Liz Durrett – The Mezzanine
15. Primitives – out of reach
16. John Martyn – In the evening
17. Midlake – Antiphon
18. Sarah Jarosz – rearrange the art
19. Heidy Berry – The mountain
20. Los Chijuas – Changing the colourof life 

Lijstje 17 Let's Twist Again

Spotify adviseerde me maandag om weer eens te luisteren naar Johnny Morisette. Die suggestie heb ik maar eens opgevolgd. En zo kwam ik weer een parel tegen van deze tot voor kort bij mij volstrekt onbekende soulzanger. Over Morisette kwam ik het volgende tegen:

"Two-Voice" Johnnie Morisette was an associate of Sam Cooke's who, when he was not busy being a pimp, was a great blues-bent singer known for being able to leap into falsetto when needed. As an artist for Sam's SAR concern he hit with "Meet Me At The Twistin' Place" (later recorded by Sam as "Meet Me At Mary's Place"), - Zie ook deze link.

Ik kwam ook via hem bij Sam Cooke terecht. Maar op een andere manier. Ik vond namelijk deze cd  met daarop 70! Twist nummers. En daar zat ook een twist van Sam Cooke bij. Niet zo goed als twistin’ the night away, maar het blijft Sam Cooke. En die weet het meest simpele deuntje nog tot een emotionele song om te toveren. Het nummer komt van een lp van Sam Cooke die ik niet kende. Ik dacht dat ik alle relevante Sam Cooke lp’s wel kende. Het viel me namelijk bij het lezen van zijn Biografie (het soms wat te uitgebreide Dream Boogie Van Peter Guranlic) op dat Garalnic vooral stil stond bij de opnamen van de bekendste nummers. Bovendien stond de lp niet in zijn lijstje belangrijke Sam Cooke lp’s. Echt belangrijk is de lp misschien ook niet, maar er staan een aantal goede nummers op. 

Aangestoken door The Twist ontstond het idee om een lijstje te maken met allerlei gooi en smijt Rhythm & Blues. Met een accent op de The twist. Dus daarom ook The isley brothers met het origineel van twist and shout. Met daarnaast nog wat andere dingen. Zoals mijn favoriete onzinnummer: Peanut Butter van de Marathons.  

Well there's a food goin round that's a sticky sticky goo

Oh well it tastes so good but it's so hard to chew

All my friends tell me that they dig it the most

Early in the morning when they spread it on toast

Prachtig toch?

En als je denkt dat het nummer Hully Gully er erg op lijkt, dan kan dat kloppen. Het is namelijk hetzelfde nummer met een andere tekst. En het wordt zelfs gezongen door de zelfde groep onder een andere naam. Een goed nummer is ook met een andere tekst een goed nummer. En die wil je ook best twee keer horen.

Willy and the hand Jive ken ik al heel lang. Ik denk vanaf mijn 16e. Ik dacht toen dat het over aftrekken ging. Hand Jive vind ik namelijk wel een mooie beschrijving van die daad.

Ter afsluiting nog een meer recenter nummer. Van een live lp van Robert Gorden en Chris Spedding. Robert Gorden speelt al zijn hele leven jaren 50 rocknummers. Echt origineel kun je hem dus niet noemen. Maar zijn voordracht is wel dermate overtuigend dat het leuk blijft. Zoals zijn platen met Link Wray bewees. Maar de kracht van die platen, en ook deze plaat, is de gitarist. Chris Spedding is een waanzinnig goede gitarist die helaas totaal onbekend is gebleven. Hij heeft ook heel veel verschillende dingen gedaan. Hij is ooit begonnen met een soort Cream achtige blues rock, maar is ook nog in een vroeg stadium betrokken geweest bij de vorming van the Sex Pistols. Die moesten namelijk nog leren spelen om een succesvolle band te worden. Ik heb Spedding zelf nog gezien als gitarist van Roxy Music. Eddy en ik waren toen zeer onder de indruk van zijn spel. En ook op dit nummer is zijn harde, luidruchtige maar waanzinnig scherpe gitaarspel een genot om te horen. Zo hoort R&R te klinken.

1.            Johnny Otis - Willy And The Hand Jive

2.            The Marathons - Peanut Butter

3.            The Isley Brothers - Twist And Shout.

4.            The Capitols – Cool Jerk

5.            The Diamonds – The Stroll

6.            Hully Gully The Olympics

7.            Dale Hawkins – Susie Q (Originele Versie)

8.            Sam Cooke – Twist In The Old Town Tonight

9.            Johnny Morisette Meet Me At The Twisting Plce

10.          Rufus Thomas – Walking The Dog

11.          Huey Piano Smith – Rockin Pneumonia

12.          Bob & Earl – Harlem Shuffle

13.          Robert Gorden &Chris Spedding – The Way You Walk

\

Lijstje 16

Ronnie Hawkins & The Band in The Last Waltz

He he. Ik heb het nogal druk. Ik heb nauwelijks tijd om nieuwe muziek te luisteren. Ik hoor nu de nieuwe Eefje de Visser voor de tweede keer in z’n geheel. De nieuwe Agnes Obel heb ik zelfs helemaal nog niet integraal kunnen luisteren. Maar dat is de luxe van werk. Dat je niet altijd tijd hebt voor dit soort dingen. Er ligt nog genoeg om te beluisteren. In deze lijst al wel vrij veel nieuw dingen, maar dus nog geen echt bewuste keuze. Maar gewoon liedjes die bij het langszappen bleven hangen. Twee dames heb ik al genoemd. En in dit soort herfstige tijden doen dames het bij mij altijd erg goed. Het eerste nummer van de lijst is van een Engelse New wave band. Ik heb geen idee hoe die band in mijn lijstje is terecht gekomen.

Plotseling kwam die naam voorbij en vond ik de titel van het nummer gewoon leuk. Naast Eefje en Agnes is er ook nieuw werk van Patty Griffin, Goldfrapp en Mazzy Star. Zoals gewoonlijk wordt deze lijst weer geflankeerd met ouder werk. De afgelopen anderhalf jaar heb ik vrij vaak een nummer van The Free voorbij laten komen. En dat had ik bijna weer gedaan. Daarom nu een nummer van Paul Kossoff. Dat is de gitarist van The Free. Hij overleed kort nadat hij uit de band was gezet (drank en drugs). Dit nummer is min of meer een Free nummer. Je hoort de machtige stem van Paul Rogers er boven uit.

Ook vaker in de lijstjes: nummers die gewoon bij me opkomen. Nightbirds van Labelle was al eerder dit jaar naar boven gekomen, maar ik kan dit nummer en vooral de hele lp niet vaak genoeg onder de aandacht brengen. Natuurlijk is Lady Marmalade het bekendste nummer. Deze lp is geproduceerd door Allan Toussaint en volgespeeld door the Meters (is halve Neville Brothers). Alles nummers zijn gewoon goed. Allan Toussaint doet trouwens ook mee op een live lp van the Band. Die plaat is onlangs opnieuw uitgebracht en daardoor las ik er wat over. Van the Band ken ik 3 lp’s: de eerste 2 en de soundtrack van The Last waltz. Een film die ik vele malen gezien en beluisterd heb. De nummers van the band die daarin voorkomen zijn mijn definitieve standards voor die band. De recensies van de live lp zijn enorm positief, maar ik geloof dat ik de nummers die niet op the Latz Waltz staan ook gewoon minder vind. Maar de andere nummers zijn wel erg goed.

Donderdagavond op de fiets naar huis zo rond een uur of 11 kwam I Go To Sleep van the Pretenders plotseling naar boven zetten. Een zeer curieuze keuze. Ik ben helemaal geen fan en dat nummer heb ik ook helemaal nergens. Maar voor het slapen gaan heb ik het nog eens beluisterd en het is wel een mooi liedje. Eerder deze week heb ik voor het slapen gaan wat reggae geluisterd en daar hoor je nog een spoor van terug.

James McMurtry is trouwens ook wel een curieuze. Van hem heb ik een paar jaar geleden een nummer gehoord bij Stoffer en Bentz. Dat nummer beviel me wel en afgelopen weken heb ik eindelijk eens wat teruggeluisterd. En het beviel nog steeds. Ik hoor trouwens vooral Lou Reed ten tijde van de lp New York er in terug.

Ik ben ook zeer tevreden over de afsluiter. Dit nummer ken ik ongeveer 25 jaar. Het staat op een oud bandje met garagepunk klassiekers. Maar dan wel klassiekers voor the incrowd. Het is een zeer vrolijke en luchtige noot op een soms wat zware maaltijd.

ps

Ik had trouwens gedacht dat dit lijstje zou gaan bestaan uit de lp Easterns Sounds van Yusef Lateef. Die heb ik het meest beluisterd de afgelopen weken. Maar het lot beschikte anders.

Free

1. The Chameleons – Swamp Thing
2. Eefje De Visser - Ongeveer
3. Mazzy Star – Flying Low
4. Paul Kossoff – Molten Gold
5. Agnes Obel – Chord Left
6. James Mcmurtry – Just Us Kids
7. Goldfrapp – Jo
8. Firehose – Things Could Turn Around
9. Patty Griffin, - Ohio
10. I Go To Sleep Van The Pretenders
11. Nightbirds Van Labelle
12. The Band – Life Is A Carnival
13. Isley Brothers – Get Into Something
14. Prince Far I – I And I Are The Chosen One
15. De Staat – Devil’s Blood
16. The Jefferson Handkerchief – I’m Allergic To Flowers

<iframe src="https://embed.spotify.com/?uri=spotify:user:joopkielema:playlist:1nT6zUpN1rAbvm1c1FG43i" width="300" height="380" frameborder="0" allowtransparency="true"></iframe>

Lijstje 15

Dit lijstje begon met de verjaardag van Gwen. Om precies te zijn met de muziek van de tv serie “Hoe overleef ik…”Daarin zat With a little help from my friends, maar ook een I’m sticking with you van The Velvet Underground. Deze lijst bevat weinig muziek die ik de laatste tijd ontdekt heb. Het enige is een nummer van Ray Bonneville. Zijn laatste cd, uit 2011, is erg mooi. Nu zijn enkele oudere cd’s van hem op spotify beschikbaar en die zijn minstens net zo mooi. Verder bevat de lijst vooral oude favorieten of voor mij onbekende nummers van oude favorieten. Ik wilde eerst Dinkin’ wine van Stick Mcghee (het origineel) in de lijst zetten. Toen kwam ik deze versie van het Johnny Burnette Trio tegen. Johnny Burnette kende ik alleen van train Kept a rollin’. Maar dit is ook wel erg mooi. Het is echt R&R met ballen. Verder 2 nummers van Johnnie Taylor. Johnnie Taylor is natuurlijk bekend van nummers als Disco Lady en Who’s making love (to your old lady). Maar wat weinig mensen weten is dat hij de onmogelijke taak had om Sam Cooke te vervangen bij The Soul Stirrers. Je hoort in het nummer van bij The Soul Stirrers die hij zingt ook nog duidelijk de invloed van Sam Cooke. Het echte hoogtepunt van Johnnie Taylor was eind jaren 60 toen hij een contract bij Stax tekende en platen opnam met Booker T & The MG’s. Dat resultaat hoor je daarna. Tja, wat valt er nog meer te zeggen. Veel bekende namen zoals Jeffrey Lee Pierce, Staple Singers, Sadies, Johnny Cash, Willie Nelson (vind ik beter dan Cash). Nanci Griffith’ versie van het ongelofelijk mooie Who Knows where the time goes van Sandy Danny is prachtig. Het komt van een album van Griffith dat ik niet kende. En voor de verandering nog maar weer eens een van de mooiste nummers van 2010 (Ramblin’man). En tot slot nog een voor mij onbekende parel van old time favorite Bobby Womack. Trouwens hij is de man die zeer snel na zijn overlijden met de weduwe van Sam Cooke trouwde. Volgens sommige mensen wel erg snel na de dood van Sam. 

1. Joe Cocker - With A Little Help From My Friends
2. Johnny Burnette Trio - Dinkin’ wine
3. The Soul Stirrers (Feat Johnnie Taylor) – Out On A Hill
4. Johnnie Taylor – Part-Time Love
5. The Scoics – Enough Of What I Need
6. Jason Ringenberg & Steve Earl - Bible And A Gun
7. The Velvet Underground - I’m Sticking With You
8. Sadies - Cowhand
9. Ray Bonneville – Under The Bridge
10. Kirsti Rose – Angry, No More
11. Staple Singers – Wade In The Water
12. Jeffrey Lee Pierce - Wildweed
13. Dave Edwards – Ramblin’ Man
14. Johnny Cash – I See A Darkness
15. Willie Nelson – He Was A Friend Of Mine
16. Nanci Griffith - Who Knows Where The Time Goes
17. Bobby Womack – I Wish Het Didn’t Trust Me So Much
18. Hank Ballard – Let’s Go
19. Cab Calloway – Everybody Eats When They Come To My House.