- Holden – Sur le pave
- The Weather Prophets - Almost Prayed
- A Tribe Called Quest - Melatonin
- Chills – Tomboy
- John Cale - Caribbean Sunse
- Chills – Underwater wasteland
- Duffy – Stepping stone
- Sly Stone - In Time
- Prince – The Balled of dorothy parker
- Coldcut, Adrian Sherwood. Lee Perry – Divide and Rule
- Lee Perry – Soul Fire
- Lars Winnerbäck – Det är visst nån som är tillbaka
- Pieta Brown – Station Blues
- Mary J. Blige – Hello Father
- Thundercat – Them Changes
- Joan Osbourne – Not too well aquainted
- Goldfrapp - Anymore
donderdag 22 juni 2017
Lijstje 62
Ik begin mijn lijstjes te missen. Ik luister namelijk vrij veel nog naar oude afleveringen. Als ik niet weet wat ik moet draaien, dan luister ik naar mijn masterlijst. Dan heb ik bijna altijd muziek die ik leuk vind. Dus ben ik maar weer eens aan de slag gegaan.
Ik had gisteren wat Franse nummers geluisterd (van een oud lijstje uiteraard) en daarom begin ik met een ander nummer van een lp van de mij totaal onbekende Holden, die me wel bevalt. Daarna schoot me Almost Prayed van The Weather Prophets te binnen. En die past prima. En het was 2014 dat ik dit nummer ook eens in een lijstje had gezet. Dus het mocht wel weer eens. Het is nu nog ruim 25 graden in huis. Ik ben niet echt in een uitgelaten zomerstemming, maar relaxte klanken bevallen me op dit tijdstip wel.
>A Tribe Called Quest is natuurlijk heel iets anders. Wat wel verbind is de dominante gitaar. Een instrument die in de hip-hop meestal niet echt een rol speelt. De gitarist is overigens Jack White. Silver Bullets is de eerste lp van The Chills in 19 (!) jaar. Ik zag The Chills toch vooral als een wat inconsistente band die een paar hele mooie singeltjes hebben gemaakt (zoals Pink Frost). En op hun nieuwe lp hebben ze een paar nummers staan die zich moeiteloos kunnen meten met de liedjes van de jaren 80. Caribbean Sunset is John Cale op z’n zonnigst. De gelijknamige lp wordt wel beschouwd als een van de minste uit zijn carrière. Dat vond ik destijds niet. Maar nadat ik hem opnieuw had beluisterd (via YouTube, hij staat niet op spotify) moet ik de critici van destijds toch gelijk geven.
De lp Fresh van Sly Stone kende ik merkwaardigerwijs helemaal niet. Zijn eerdere lp’s ken ik goed, maar vind ik niet zo goed, een beetje rommelig en niet lekker dansbaar. Fresh is na zijn bloeiperiode en leek me daarom niet zo goed. Maar wat een prachtige plaat is het. De beste Sly Stone plaat die ik ken. Eindelijk vind ik hem ook echt funky. En na Sly Stone moest Prince komen. Sign O The Times is zijn absolute meesterwerk en die was een tijdje van spotify af, maar staat er nu gelukkig weer op. De keuze viel op een laid back, jazzy funk popsong.
Voor de verandering staat er ook een Zweeds liedje in. Van de spotify soundtrack van dehele leuke Netflix serie Dag.
De recensies van de nieuwe Mary J Blige waren zeer positief. Maar ik vind de plaat niet veel aan. Alleen dit nummer (Hello Father) heeft enige eeuwigheidswaarde. Wat wel een groot woord is voor een redelijke popsong.
En we sluiten af met een lekkere discokraker van Goldfrapp. Goldfrapp is een merkwaardige band. Ze maken afwisselend platen vol verstilde pastorale klanktapijten en flink pulserende disco. De ‘serieuze’ muziekliefhebber vindt de pastorale Goldfrapp goed en snapt niet waarom ze van die wegwerpdisco maken. Ik zie het andersom. Hun vorige lp (Tales of Us) is een soort Engelse zuchtmeisjes plaat. Met saaie voorspelbare arrangementen en “gevoelige” liedjes. Geef mij maar krakers als Train en Strict Machine. Dit Anymore past helemaal in die lijn. De lekkere fluisterende zang doet me denken aan More More More van de Andrea True Connection. Zie mijn blog van 1 augustus 2014.
woensdag 5 april 2017
Lijstje 61
Verhuizen kost tijd en energie. Daarom al een tijd geen nieuwe lijstjes. Wat niet wil zeggen dat ik helemaal stil zit. Dit lijstje had ik al een hele tijd geleden gemaakt. Het heette lijstje 53. Alleen was het nooit gelukt om de informatie erbij te zetten. Nu dus wel een lijstje met nummers. Toelichting is niet nodig. Ik heb ook al een nieuwe. Maar die komt later.
1. The Castaways – Liar, Liar
2. Vagrants – Oh Those Eyes
3. The Hombres – Let It All Hang Out
4. The Brogues – I Ain’t No Miracle Worker
5. The Seeds – Can’t Seem To Make You Mine
6. The Abstracts – Abstract Limited
7. PJ Harvey – River Anacostia
8. Staple Singers – Wade In The Water
9. Soul Stirrers – Pilgrim Of Sorrow
10. Music Machine – The People In Me
11. Third Bardo – I’m Five Years Ahead Of My Time
12. Rival Sons – Good Things
13. Turnpike Troubadours – Gin, Smoke Lies
14. Turnpike Troubadours – Before The Devil Knows We’re Dead
15. Hawkwind – Dying Seas
16. Sea Oleena – If I’m
17. Aziza Brahim – Calles De Dajla
18. Baaba Maal – Kalaajo
19. Grace Love And The True Lovers – Nobody Sweeter
20. September Girls – Jaw On The Floor
21. Dead Kennedys – Chicken Farm
![]() |
| September Girls |
1. The Castaways – Liar, Liar
2. Vagrants – Oh Those Eyes
3. The Hombres – Let It All Hang Out
4. The Brogues – I Ain’t No Miracle Worker
5. The Seeds – Can’t Seem To Make You Mine
6. The Abstracts – Abstract Limited
7. PJ Harvey – River Anacostia
8. Staple Singers – Wade In The Water
9. Soul Stirrers – Pilgrim Of Sorrow
10. Music Machine – The People In Me
11. Third Bardo – I’m Five Years Ahead Of My Time
12. Rival Sons – Good Things
13. Turnpike Troubadours – Gin, Smoke Lies
14. Turnpike Troubadours – Before The Devil Knows We’re Dead
15. Hawkwind – Dying Seas
16. Sea Oleena – If I’m
17. Aziza Brahim – Calles De Dajla
18. Baaba Maal – Kalaajo
19. Grace Love And The True Lovers – Nobody Sweeter
20. September Girls – Jaw On The Floor
![]() |
| Dead Kennedys - Frankenchrist |
zondag 15 januari 2017
Lijstje 60
Deze lijst met willekeurige bij elkaar gezochte liedjes is
weer zorgvuldig samengesteld. Het bevat muziek waar ik de afgelopen weken naar
geluisterd heb. De geweldige serie netflix DAG heeft ook een prachtige
soundtrack, Iemand is zo aardig geweest om veel van de nummers die je daar
hoort in een lijst te zetten (zie hier). Ik heb de hele lijst al eens
geluisterd. Met veel jaren 80 dingen. En ook veel dingen die ik toen heb laten
liggen, zoals The Violet Femmes. Ik vind het toen niet zo goed. Maar is toch
wel erg leuk. Verder is John Cale’s Fragments of a Rainy Season eindelijk weer
verkrijgbaar. Daarvan het hele mooie Chinese Envoy. Ook Hallelujah, van Leonard
Cohen staat daarop. John Cale heeft het nummer als eerste groot gemaakt. Ook
kwam ik er achter dat alle Doll By Doll lp’s (weer) op spotify staan. Ik ben
een groot fan van zanger / leider Jackie Leven. Judee Sill staat ook op de DAG
soundtrack. Ik heb beide lp’s van haar eindelijk eens geluisterd. Misschien
later daarvan nog meer. Ook de hele obscure Engelse singer songwriter Bill Fay
komt van de DAG soundtrack. ![]() |
| Doll By Doll |
Een andere ontdekking is een geweldige lp van The Everly
Brothers. Hun Roots behoort tot mijn all time favorites. Ik ben niet zo’n fan
van hun popwerk. Net iets te zoetsappig. In zijn boek Yeah, yeah, yeah noemt
Bob Stanley The Everly Brothers een van de meest consistente hitmakers van de
jaren 50 en 60. Niet ten onrechte. En deze lp laat weer horen waarom. Prachtige
country folk.
Nog een nummer van een soundtrack (de prachtige film
Nebraska) is New West van Tin Hat. Ook heb ik de afgelopen weken weer eens een
paar keer naar United Universal House of Prayer van Buddy Miller geluisterd.
En sommige dingen heb ik bedacht toen ik het lijstje aan het
samenstellen was (John Gorka, Alicia Keys) en ik had nog een listje liggen met
nummers over water. Van dat lijstje ook enkele nummers. Het lukte me niet om
een mooie lange lijst met liedjes over water te maken. Het moest een lijstje
worden met nummers over de helende kracht van water. Maar Cool Drink of water
van The Gun Club (en het origineel) pasten daar niet echt bij. Daarom maar in
deze lijst.
- Alicia Keys - Holy War
- Bill Fay – Thank You Lord
- Judee Sill – There’s A Rugged Road
- John Cale - Chinese Envoy
- Tin Hat - New West
- Kip Hanrahan (En Anderen) – Sketch From Two Cubas
- Doll By Doll - Stripshow
- Florence & The Machine – That’s What The Water Gave Me
- Buddy Miller – There’s A Higher Power
- Barbara Dane – Nine Hundred Miles
- The Everly Brothers – Roving Gambler
- John Gorka – Raven In The Storm
- John Martyn – Walk On The Water
- Azure Ray – Seven Days
- Cowboy Junkies – Also One
- The Violent Femmes – Black Girls
- The Gun Club - Cool Drink Of Water
- Tommy Johnson - Cool Drink Of Water Blues
woensdag 7 december 2016
Lijstje 59
En natuurlijk heb ik een lijstje met mooie country/ folk herfstnummers. Die wil ik jullie ook niet onthouden. Even wat opmerkingen bij sommige nummers:
Dirt Water is de band van ex Bad Seed Hugo Race. Zo iemand die van de aardbodem leek te zijn verdwenen. Dit nummer is erg mooi. De rest is helaas een stuk minder. Ik heb een nummer van de originele opnames van Marianne Faithfull’s Broken English opgenomen. In de versie die uitkwam heeft Steve Winwood wat extra synthesizer toegevoegd. Op verzoek van producer Mark Miller Munday speelde Winwood wat extra dingetjes in. Nu ben ik een groot Steve Winwood fan. Maar zijn synthesizerfase is zonder meer zijn muzikaal minste fase. Dus de opnames van Broken English zijn veel mooier zonder de extra lagen van Steve Winwood.
En verder is natuurlijk alles erg mooi. Pentangle was voor mij vooral een bekende naam. Ik heb al vaker naar dingen van hen geluisterd. En ik moet zeggen: dat moet ik meer doen. Zonder meer een topband qua folk van rond 1970. Daarom twee nummers.
Er is maar 1 nummer dat er misschien objectief niet bij had gemogen. Dat is het laatste nummer. Ik heb een paar hele mooie cd’s van Steve Young. Maar die staan geen van allen op Spotify. Maar ik vind dat de wereld hem toch moet horen. Het begin van het nummer Once I Had A Sweetheart is prachtig. Zo a-capella hoor je ook de kracht van zijn stem. De rest van het nummer is wel een beetje AOR uit de jaren 80. De versie van Pentangle is veel mooier. Steve Young is trouwens in maart van dit jaar overleden. Misschien komt er een tijd dat ook lp’s als Seven Bridges Road en No Place To Fall op Spotify staan. Hij heeft echt prachtige dingen gemaakt. Let ook op zijn mooie snor. En O ja, het nummer Gentlemen Boateng is van een andere Steve Young.
Verder staan er veel favorieten in de lijst. Always See your face van Love is al heel lang een favoriet. Vanaf 5 februari 1984 om precies te zijn. Ik hoorde het bij Nightflight van Alan Bangs bij de BFBS. Toen was ik dus bijna 20.
1. Dirt Water – The Other Side
2. Jim White – Chase The Dark Away
3. Marianne Faithfull – Guillt
4. Ray Bonneville – Under The Bridge
5. Damien Rice – It Takes A Lot To Know A Man
6. Johnny Cash – Thirteen
7. Fred Neil – Sweet Cocaine
8. Michael Nesmith – Harmony Constant
9. Claire Hamill - The Man Who Cannot See Tomorrow`S Sunshine
10. Iain Mattews – Spanish Guitar
11. Pentangle – Sovay
12. Pentangle - Once I Had A Sweetheart
13. Love – Always See Your Face
14. The Byrds – I Wasn’t Borm To Follow
15. Buddy Holly - Learning The Game
16. Steve Young - Once I Had A Sweetheart
Dirt Water is de band van ex Bad Seed Hugo Race. Zo iemand die van de aardbodem leek te zijn verdwenen. Dit nummer is erg mooi. De rest is helaas een stuk minder. Ik heb een nummer van de originele opnames van Marianne Faithfull’s Broken English opgenomen. In de versie die uitkwam heeft Steve Winwood wat extra synthesizer toegevoegd. Op verzoek van producer Mark Miller Munday speelde Winwood wat extra dingetjes in. Nu ben ik een groot Steve Winwood fan. Maar zijn synthesizerfase is zonder meer zijn muzikaal minste fase. Dus de opnames van Broken English zijn veel mooier zonder de extra lagen van Steve Winwood.
En verder is natuurlijk alles erg mooi. Pentangle was voor mij vooral een bekende naam. Ik heb al vaker naar dingen van hen geluisterd. En ik moet zeggen: dat moet ik meer doen. Zonder meer een topband qua folk van rond 1970. Daarom twee nummers.
Er is maar 1 nummer dat er misschien objectief niet bij had gemogen. Dat is het laatste nummer. Ik heb een paar hele mooie cd’s van Steve Young. Maar die staan geen van allen op Spotify. Maar ik vind dat de wereld hem toch moet horen. Het begin van het nummer Once I Had A Sweetheart is prachtig. Zo a-capella hoor je ook de kracht van zijn stem. De rest van het nummer is wel een beetje AOR uit de jaren 80. De versie van Pentangle is veel mooier. Steve Young is trouwens in maart van dit jaar overleden. Misschien komt er een tijd dat ook lp’s als Seven Bridges Road en No Place To Fall op Spotify staan. Hij heeft echt prachtige dingen gemaakt. Let ook op zijn mooie snor. En O ja, het nummer Gentlemen Boateng is van een andere Steve Young. Verder staan er veel favorieten in de lijst. Always See your face van Love is al heel lang een favoriet. Vanaf 5 februari 1984 om precies te zijn. Ik hoorde het bij Nightflight van Alan Bangs bij de BFBS. Toen was ik dus bijna 20.
![]() |
| Hugo Race |
1. Dirt Water – The Other Side
2. Jim White – Chase The Dark Away
3. Marianne Faithfull – Guillt
4. Ray Bonneville – Under The Bridge
5. Damien Rice – It Takes A Lot To Know A Man
6. Johnny Cash – Thirteen
7. Fred Neil – Sweet Cocaine
8. Michael Nesmith – Harmony Constant
9. Claire Hamill - The Man Who Cannot See Tomorrow`S Sunshine
10. Iain Mattews – Spanish Guitar
11. Pentangle – Sovay
12. Pentangle - Once I Had A Sweetheart
13. Love – Always See Your Face
14. The Byrds – I Wasn’t Borm To Follow
15. Buddy Holly - Learning The Game
16. Steve Young - Once I Had A Sweetheart
zondag 20 november 2016
Lijstje 58
In de herfst heb ik altijd zo een lijstje met
mooie folk en andere Americana bij elkaar geharkt. Maar Dat was lijstje 57 al.
Daarom een ander lijstje uit de kelder. In die kelder bevinden zich nog heel
wat halve lijstjes. Deze was al af. Ik heb er nog een, maar die lijkt qua sfeer
op de vorige dus die komt een andere keer. Waarschijnlijk. Lijstje 58 is
ontstaan uit de release radar van Spotify. Daar stond Blacksmith van Jah Wobble
in. Jah Wobble heeft in de loop van de jaren erg veel moois gemaakt. Vooral
omdat hij nooit te beroerd is van de gebaande paden af te wijken. Hij heeft ook
heel veel met muzikanten uit de hele wereld gedaan. Vanuit een carrière oogpunt
is het waarschijnlijk heel slecht om iedere keer wat anders te doen. Maar het
leverde wel interessante muziek op. Soms helemaal niet mijn ding, soms erg
leuk. Juist het feit dat ik niet alles van hem goed vind, maakt me een fan.
Blacksmith is een nummer waarvan ik verschillende versies heb verzameld. Dit
omdat ik de versie van Steeleye Span zou goed vond, dat ik nieuwsgierig werd
naar andere versies. Er is bijvoorbeeld ook een noga neuzelige versie van Bob
Dylan (maar ja dat is logisch).
Jah Wobble maakte er folkdub van. En kon ik
twee kanten opgaan. Naar de folk of de dub, Aangezien ik meestal naar de folk
ga, ben ik dit keer naar de dub gegaan. `in de breedste zin van het woord. Aan
het eind is het woord aan Sun Ra. Gewoon de beste experimentele artiest uit de
Jazz. Ik denk dat er geen artiest is waar liefhebbers van jazz een grotere
hekel aan kunnen hebben. Voor veel mensen is het werk van Sun Ra een atonale
kakafonie, die het woord muziek nauwelijks waardig is. En ik moet zeggen: hij
heeft ook veel vreselijke dingen gedaan. Mensen denken vaak dat het een groep
muzikanten is die maar wat doen en allemaal door elkaar heen toeteren. Bij Sun
Ra is het tegendeel het geval. Het is een vaste groep muzikanten waar Sun Ra
ook een absolute trouw van verlangde. Er werk heel veel gerepeteerd en
geëxperimenteerd. Stukken zijn dus nooit spontaan ontstaan. Zoals bij Wim T. Schippers
alle Uhh’s en haperingen in het scenario staan, zo is ook de schijnbare
kakofonie van Sun Ra strak geregisseerd. Luister eens aandacht naar de 21
minuten Space Is The Place. Wat ik vooral hoor is gospel.
Sun Ra speelde ook nooit nummers twee keer
hetzelfde. Van Space Is The Place bestaan veel versies. Naast een 21 minuten
versie heb ik geheel andere versie van 10 minuten gezet. Enjoy!
![]() |
| Jah Wobble |
- Jah Wobble – Blacksmith (dub)
- Transglobal Underground – Taal Zaman
- Talvin Singh – Mombasstic
- Nitin Sawhney – Migration
- Nols Petter Molvaer – Gilimanuk
- Afric head Charge – Head to glory
- Bonoboo – Dont’t wait
- Sandoz – Drum Meditation
- Afro Celt sound system – Whirl – Y-Reel1
- Deep Forest – Martha’s song
- Natacha Atlas – Kidda
- Mari Boine – Vuoi Vuoi Me
- Sheila Chandra – Shanti, shanti shanti
- Le peuple de l’herbe – sexual attraction
- Cedric ‘Im’ brooks – Give Rasta glory
- Sound dimension – Rockfort rock
- Sun Ra - Space Is The Place
- Sun Ra - Space Is The Place
donderdag 20 oktober 2016
Lijstje 57
Ik had een lijst met ruim 20 nummers. Dit is er
overgebleven. Dat komt vooral omdat er heel veel nummer uit de jaren 60 in
stonden. Eentje heeft het overleefd. De rest van de nummers zijn recenter en ook
voor mij nieuw. Choir of young believers moet mensen die The Bridge kijken
bekend voorkomen. Verder wordt de nieuwe van Ryley Walker bijna overal zeer
positief ontvangen. Ik ben er echter niet heel erg kapot van. Er staan wel
goede nummers op. Maar het beklijft niet echt. Hij heeft toch te weinig
persoonlijkheid om het echt te laten leven. Verder voor de kenners: Waiting
Around To Die is een Townes van Zandt cover. Er komen de laatste jaren steeds
meer covers van zijn werk naar boven: Alison Krauss & Robert Plant, Mark
Lanagan en Steve Earl die in 2009 een hele cd met nummers van hem heeft
opgenomen. - Ryley Walker – The Halfwit In Me
- Choir Of Young Believers – Hollow Talk
- PJ Harvey – River Anacostia
- A.C. Marias – Drop
- Emma Ruth Rundle – Medusa
- Sea Oleena – If I’m
- Michael Kiwanuka – Waiting Around To Die
- Babybird – Back Together
- Iain Matthews – The Emperor’s New Clothes
- Jefferson Airplane – Share A Little Joke
Abonneren op:
Posts (Atom)





